LONDEN — Op een grijze middag in de dagen voorafgaand aan Pasen stapten een tiental schoolkinderen een vleugel van de kathedraal van Rochester binnen en begonnen aan hun transformatie.
De jassen en rugzakken gingen eruit, en er kwamen bordeauxrode dozen en witte overlays. Toen stroomden ze de kathedraal binnen, openden hun mond en zongen als één man. Het jeugdige publiek was een koor geworden dat een stem gaf aan een traditie van koormuziek Kerk van Engeland dat al bijna 500 jaar grotendeels onveranderd is gebleven.
“Ik denk dat het voor mij een van de klanken van ons land is”, zegt Adrian Bawtree, muziekdirecteur van het koor. “Al onze kathedralen zijn prachtige, heilige ruimtes waar je kunt komen en gewoon kunt zitten en zijn, en waar je kunt worden ondergedompeld, gebaad, gevoed en de wereld in gestuurd die getransformeerd is door een ervaring van 30 minuten.”
De belichaming van die traditie is de Choral Evensong, een avonddienst van psalmen, hymnen en gebeden, opgesteld door aartsbisschop Thomas Cranmer, de eerste protestantse aartsbisschop van de Kerk van Engeland, in 1549. De dienst wordt uitgevoerd door het koor, waaraan de gemeente deelneemt door simpelweg te luisteren.
Maar die traditie wordt bedreigd omdat de eisen van het moderne leven, het afnemende kerkbezoek en de krappe financiering het moeilijker maken om de volgende generatie koorzangers te vinden en op te leiden.
Enthousiastelingen proberen dat om te keren door een campagne te lanceren voor de regering om Engelse koordiensten te erkennen als een belangrijk onderdeel van de Britse cultuur in het kader van een VN-programma dat tot doel heeft “immaterieel cultureel erfgoed” te beschermen, evenals historische gebouwen en natuurwonderen.
De Britse regering is op zoek naar nominaties voor een landelijke inventarisatie van culturele tradities – van Morris-dansen tot het ambacht van het bouwen van droge stenen muren – die behouden moeten blijven. Het beschermen van dergelijke tradities is van cruciaal belang voor het versterken van de gemeenschapsidentiteit en het versterken van de Britse economie, aangezien erfgoedtoerisme jaarlijks miljarden ponden aan uitgaven genereert, zegt de regering.
Hoewel veel mensen kennis hebben gemaakt met Engelse koordiensten via de engelachtige stemmen van koorzangers in vloeiende gewaden en Elizabethaanse ruiters die zingen op koninklijke bruiloften en kerstliederen, treden koren elke dag op in veel bescheidener omgevingen.
En velen hebben het moeilijk, aldus de Cathedral Music Trust, die in 1956 werd opgericht om de teloorgang van de kerkmuziek na de Tweede Wereldoorlog een halt toe te roepen. Vorig jaar schonk het 500.000 pond ($661.000) aan 28 kathedralen en kerken in het hele land.
Het kan veel zijn. Rochester geeft bijvoorbeeld ongeveer 250.000 pond ($330.000) per jaar uit aan muziek, een aanzienlijke uitgave voor een provinciale kathedraal, maar minder dan sommige.
De trust hoopt dat de erkenning van de Engelse koortraditie bewustzijn en broodnodige financiering zal brengen voor koren, die volgens haar een belangrijk oefenterrein zijn voor de muzikanten van morgen, zowel religieus als seculier.
“Ook al gebeurt het elke dag, het is eigenlijk behoorlijk kwetsbaar”, zegt Jonathan Mayes, CEO van Trust. “Het kost ongelooflijk veel werk en veel geld om dit te realiseren, en het gaat niet zonder moeite.”
Het behoud van Evensong is van historisch belang omdat de dienst een belangrijke rol speelde in de ontwikkeling en verspreiding van de moderne Engelse taal, zegt Diarmaid MacCulloch, een expert in het christendom en emeritus hoogleraar aan de Universiteit van Oxford.
De dienst is gebaseerd op het Book of Common Prayer, samengesteld door Cranmer om van het Engels de taal te maken van de Kerk van Engeland nadat deze zich tijdens de protestantse Reformatie had losgemaakt van de door het Latijn gedomineerde katholieke kerk.
Het idee was om diensten te creëren waar iedereen deel van uit kon maken.
“Het is in hoge mate een drama, en het is een drama dat door de bevolking van Engeland is opgevoerd van 1549 tot heden”, zei MacCulloch. “Het is veel meer een middel om het publieke bewustzijn te vergroten dan welk toneelstuk van Shakespeare dan ook.”
En hoewel steeds meer koren, waaronder Rochester, nu zowel meisjes als jongens opnemen, is er in andere opzichten sindsdien niet veel veranderd.
“De dienst zou zowel voor koningin Elizabeth I als voor koningin Elizabeth II heel herkenbaar zijn”, zei MacCulloch. “En dat is behoorlijk opmerkelijk.”
Bawtree, de muziekdirecteur van de kathedraal van Rochester, is een van degenen die zich inzetten om de traditie in stand te houden. Hij houdt toezicht op de jongste zangers van 9 tot 13 jaar, ook wel koorzangers genoemd, en op een jeugdkoor voor oudere kinderen. Ze worden allemaal ondersteund door professionele volwassen zangers.
Bawtree zei dat hij verslaafd was aan kerkmuziek toen hij voor het eerst een orgel hoorde spelen en een koor zong toen hij ongeveer negen jaar oud was. Nu wil hij mensen laten weten dat diensten als Evensong het voor iedereen mogelijk maken om naar prachtige koormuziek te komen luisteren, ongeacht hun geloof.
“Toen ik dat hoorde, was het alsof grote octopusarmen me kwamen vastgrijpen en zeiden: ‘Je moet hier deel van uitmaken.’ Dus ik denk dat ik met het 9-jarige kind probeer te praten en te zeggen dat dit eigenlijk iets is dat de meeste mensen zou aanspreken, zo niet alle.
“En omdat ik die ervaring had, wil ik die delen met toekomstige generaties en er gepassioneerd over zijn”, zei hij. “We hebben het over de wereld van mindfulness en de kracht van muziek om levens te transformeren. Dit is een buitengewone arena waarin dat kan gebeuren.”
___
Religieverslaggeving van Associated Press wordt ondersteund via de samenwerking van AP met The Conversation US, met financiering van Lilly Endowment Inc. AP is als enige verantwoordelijk voor deze inhoud.
