EP’s ‘The Copenhagen Test’ over mogelijke ideeën voor seizoen 2, douchescène

SPOILERS: Dit bericht bevat details over De Kopenhagen-testseizoen 1

De Kopenhagen-testDe binge van acht afleveringen laat de kijkers veel te verteren terwijl de show een aantal actuele kwesties uitpakt via een spannende spionagemissie.

Voor de schepper Thomas Brandonhij vertelde Deadline dat het schrijven van het sci-fi-mysterie van de show “enkele vreemde toestemmingsproblemen” naar voren bracht rond inlichtingenagent Alexander Hale (Simu Liu), wiens geest wordt gehackt door een mysterieuze vijand die de inlichtingen gebruikt om zijn uiterst geheime overheidsinstantie, The Orphanage, te vernietigen.

“We hadden een douchescène”, merkte hij op. “Het was aan het einde van de pilot, en het was een soort teken dat hij de missie aanvaardde. Hij kleedt zich uit om te douchen… en dan kijkt hij alleen maar naar beneden.”

Terwijl het weeshuis de hack openhoudt, begint Alexander te accepteren dat zowel de vijand als zijn eigen superieuren zijn leven volledig in de gaten houden totdat hij hen kan helpen de bron te vinden, door undercover te gaan met collega-agent Michelle (Melissa Barrera) als een bewusteloos paar.

Brandon legde over het filmpje uit: ‘Het was een beetje te grappig voor het einde van de pilot, maar waar het over sprak was dit grotere thematische (element) van je vraag, namelijk: hier is een man die nu in zijn zoektocht is om aan zijn land te bewijzen: ‘Ik ben te vertrouwen.’

Vergelijkt de serie met de paranoia van De Trumanshow (1998), het plezier van De Kopenhagen-test komt met het niet weten “wie meedoet en wie niet”.

Terwijl de serie het mysterie achter Alexanders hersenkraker ontrafelt, onderzoekt het ook de levens en geschiedenis van de personages, inclusief degenen die het weeshuis hebben gebouwd. Zou er naast een mogelijk tweede seizoen ook een prequel in de maak zijn?

‘Er is een gedachte geweest, maar het zijn maar gedachten’, merkte Brandon op. “Maar ja, het is altijd ontworpen als een doorlopende serie, dus er zijn plannen, ideeën en verwachtingen voor wat een tweede seizoen zou kunnen zijn.”

Lees ons interview met De Kopenhagen-testschepper Thomas Brandon, zijn mede-showrunner Jennifer Yale en uitvoerend producent James Wanonderstaand.

TERMIJN: Je creëert echt een gevoel van paranoia door het gebrek aan privacy in zijn leven, terwijl je steeds meer begint te beseffen wat er aan de hand is. Dus vertel me eens hoe het hele privacy-element je intrigeerde en ervoor zorgde dat je het verhaal creëerde.

James Wan: Mag ik jullie hier gewoon naar vragen? De hele tijd denk ik duidelijk in mijn hoofd: hoe neemt hij een douche? Kijkt hij naar beneden als hij naar het toilet gaat?

THOMAS BRANDON: We hadden een douchescène. Het was aan het einde van de pilot en het was een soort teken dat hij de missie accepteerde. Hij kleedt zich uit om te douchen… en kijkt dan alleen maar naar beneden. En het was een beetje te grappig voor het einde van de pilot, maar waar het over ging was dit grotere thematische (element) van je vraag, namelijk: hier is een man die nu aan zijn land probeert te bewijzen: “Ik ben te vertrouwen.” Ze zeggen: “Geweldig, geef ons je hele leven. Wees een dubbelagent in je leven, offer je familie, je vrienden, je dierbaren, je lichaam, alles op.” En hij zegt “OK” en hij doet het om het te bewijzen. En de reis van de show vraagt: “Moet ik dit doen?” Wat is de limiet aan hoeveel u aan uw land geeft als u een deel van uzelf bent kwijtgeraakt? En dat was een van de dingen waar we echt naar hebben gekeken voor het privacyaspect van dit alles. En het andere dat we stilistisch deden, was dat er in het spionagegenre vaak veel gebruik wordt gemaakt van schaduwen. Heel noir-achtig, het licht, en wat griezelig is, zijn de dingen die je niet kunt zien. Wat we in onze show hebben besloten, is wat griezelig zou zijn: de dingen die je ziet, maar die je niet begrijpt. Daarom zien we echt veel van de architectuur in onze show. Je ziet veel dingen rondom Alexander en hij kijkt naar deze dingen, maar de paranoia komt niet voort uit wat ik niet kan zien. De paranoia komt voort uit wat ik niet kan begrijpen. Dus wat we deden, was ervoor zorgen dat de camera vanuit zijn standpunt echt bij Alexander op hem over zijn schouder bleef, zodat je kon zien hoe dit werkte. De Trumanshow kantoor en niet weten wie erop zit en wie niet, en dat was onderdeel van waar we naartoe reden.

TERMIJN: Het is grappig dat je dat ter sprake bracht, want dat was letterlijk wat ik dacht tijdens de seksscène. Ik heb zoiets van, ze weten dat meer mensen dit bekijken, toch?

JENNIFER YALE: Daarom zegt ze: ‘Weet je het zeker?’ En ze doet het licht uit.

Brandon: En dat waren enkele van de langste gesprekken die we in de schrijfkamer hadden. Dat brengt een aantal vreemde toestemmingsproblemen met zich mee.

TERMIJN: Wat dat betreft ben ik ook dol op de romantische komedie in de spionagethriller, al kom je er al snel achter dat ze hem alleen maar manipuleert, wat nog leuker is om naar te kijken. Maar vertel me eens over het balanceren van hun chemie met haar manipulaties.

YALE: Ik bedoel, we hadden veel plezier en het waren ook dezelfde gesprekken over hoe je seks kunt hebben zonder dat ze luisteren en kijken. Maar we hebben veel tijd nodig gehad om ervoor te zorgen dat we hun chemie opbouwden voordat je erachter komt dat ze hem manipuleert omdat je wilt dat ze samenkomen en die liefdesrelatie hebben. En daarom hebben we veel tijd genomen om je een deel van een scène te laten zien, en dan is het publiek bij Alexander. ervaar de scène, maar de vloer valt eruit als je beseft dat het allemaal in een script zit.

Brandon: Ja, en het is erg leuk om in de tweede aflevering veel van de doelbewuste stijlfiguren te ontrafelen waar we in de eerste aflevering tegenaan liepen, namelijk: je hebt pech, en er is een behulpzame, lieve barman die deze keer echt is. Deze keer voelt ze zich echt tot je aangetrokken. En je begint te beseffen dat dit alle verhalen zijn die Parker vertelt. Ze gebruikt deze formulieren voor deze personages waarvan we denken dat we ze eerder hebben gezien, omdat ze feitelijk een tv-programma rond hem maakt, en het werkte bij hem. En een deel van het plezier voor hem is het besef: “Ja, dit werkte, maar ik realiseerde me dat ik nog steeds in de problemen zit De Trumanshow.” En dan begint hij terug te vechten en uiteindelijk vertelt hij het verhaal terug aan de rest van hen, waar ze niet zeker weten wat hij van plan is.

WAN: Je romantische komische aspect deed me ook denken aan dingen als De heer en mevr. Smitalleen de interactie tussen de twee, en het gaat zelfs nog verder terug naar het leuk vinden van je klassieke Hitchcock, gewoon het echt old-school soort kappertjesmysterie tussen de twee personages. En er is altijd spanning tussen twee, maar er is ook veel romantische spanning. En ik denk dat jullie er goed aan hebben gedaan om het in deze moderne setting te brengen.

TERMIJN: Michelle laat naar haar verleden doorschemeren dat ze iets heel ergs heeft gedaan en dat ze daarom hier is, en uiteindelijk verbrandt Parker haar dossier. Ze krijgt een nieuwe start. Maar ik was nieuwsgierig: heb je een achtergrondverhaal voor haar bedacht dat je aan Melissa hebt verteld of iets dat ze in haar achterhoofd zou moeten hebben??

YALE: Ja, dat was een van de grote dingen die we met elk van de personages deden. We hadden een achtergrondverhaal waarin elke teaser je iets meer gaf over elk van de personages, waar ze vandaan kwamen en waar ze naartoe gingen. En we hadden een teaser opgenomen die Michelle was, maar we wilden wachten omdat we dachten dat deze het publiek te veel informatie zou geven. En we willen behouden waar ze aan het einde van aflevering 8 naartoe ging en het idee dat ze naar huis wil of een ander leven buiten deze wereld wil leiden. Is dat echt waar ze naartoe ging? Of is ze nog steeds undercover? Speelt ze nog mee?

Brandon: Ja, en een deel van Michelle’s Russische nestpop is het feit dat je nooit weet of je de juiste krijgt. En ook al hebben we een soort achtergrondverhaal opgebouwd, de vraag is: is het echt? Of is het het achtergrondverhaal dat ergens in een bestand staat, en is het niet het echte echte verhaal. Omdat voor ons het meest interessante aspect van Michelle niet is: “Oh, wat is hier de waarheid?” Het meest interessante aspect is: heeft iemand zoveel rollen gespeeld dat ze is vergeten wat de waarheid eigenlijk is? Heeft ze echt uit het oog verloren wie die persoon werkelijk was? En kun je ooit vertellen wat echt is en wat niet?

YALE: En dan spelen met haar relatie met Parker en wat ze uit die relatie wil halen en is dat oprecht in de chemie die ze hebben en de vriendschap die ze hebben, of wilde ze gewoon dat Parker haar dossier verbrandde?

TERMIJN: En dat was een ander personage waar ik echt door gefascineerd ben, Parker, alleen maar omdat ze zoveel met Hale te maken heeft of omdat ze hem zo goed begrijpt. En ik vraag me af of dat komt omdat ze op elkaar lijken of omdat het haar werk is en ze gewoon heel goed vooruit kan denken op iedereen?

Brandon: Ja, dat is een goede vraag. Daar hebben wij veel moeite mee. Ik denk dat er wel enige gelijkenis moet zijn. In de eerste plaats is ze geweldig in haar werk en ze is goed in het uitzoeken: ze is een soort vervanger voor de schrijver van de show, waarbij het mijn taak is om mezelf in de schoenen van deze persoon te verplaatsen en hem of haar te begrijpen, of hij nu op mij lijkt of niet. Maar er is een unieke speciale kracht die ze heeft, zoals we aan het einde van de tweede aflevering hebben laten doorschemeren, waarin ze zijn zeven woorden heeft gevonden en haar woorden vergelijkbaar zijn. Ze zijn niet precies hetzelfde, maar ze begrijpt wat hem drijft, omdat ze een vergelijkbare drive hebben, ze kan zich voorstellen wat hij vervolgens gaat doen. En net als jij houden we van het personage en vonden we dat Sinclair hier fantastisch in was, wat een heel droog persoon zou kunnen zijn die naar een stel monitoren stond te kijken, en ze bracht er zoveel energie en empathie in. En te midden van een show met veel actie, intriges en verbijsterende wendingen, vonden we het erg leuk dat ze ons de kans gaf om – ze zeiden me dit woord niet te gebruiken omdat het te mysterieus is – maar Cyrano de Bergerac. Het is een zeer onbeantwoorde liefde, nietwaar? Langzaam wordt ze verliefd op haar eigen creatie. Via Michelle krijgt ze een romance met Alexander en ze heeft een parasociale relatie met hem. Net als wij allemaal die tv kijken, kennen we dat personage oneindig, en dat personage kent ons niet. En toen was het fascinerend om te zien hoe het echte leven opging in haar kleine, hermetisch afgesloten wereld waarin ze zich bevond.

TERMIJN: Terug naar Michelle: ik vond het leuk waar dat verhaal naartoe ging en hoe het het potentieel voor een tweede seizoen plaagt. Dus ik ben benieuwd of daar plannen voor zijn, maar ik ben ook nieuwsgierig – omdat het liefdesverhaal van St. George zo hartverscheurend en mooi was, en er is een heel achtergrondverhaal over hoe het weeshuis begon – ik ben benieuwd of je erover hebt nagedacht om een ​​soort prequel-serie te maken of zoiets.

YALE: Oh, Pauw!

Brandon: Ja. Er is daar een gedachte geweest, maar het zijn slechts gedachten. Maar ja, het is altijd ontworpen als een doorlopende serie, dus er zijn plannen, ideeën en hoop op wat een tweede seizoen zou kunnen zijn.