Door Joshua Tyler
| Uitgegeven
Zelfs de meest optimistische experts zijn nu bereid toe te geven dat de kwaliteit van het door Hollywood geproduceerde entertainment is afgenomen. Er zijn veel redenen naar voren gebracht voor dit fluctuerende competentieniveau, maar er is maar één oplossing: exclusieve poortwachters.
Al meer dan tien jaar draait de entertainmentindustrie uitsluitend op inclusiviteit. Zowel voor als achter de camera inhuren gebeurt met een mentaliteit waarbij representatie voorop staat, wat betekent dat iedereen moet kunnen doen wat jij doet, of ze nu gekwalificeerd zijn voor jouw publiek of niet.
De dood van verschillen
Dezelfde transformatie vond plaats in de entertainmentjournalistiek. Toen de online filmnieuwswereld eind jaren negentig en begin jaren 2000 opkwam, werd deze bijna volledig gedreven door obsessieve fans. Ik weet het omdat ik het heb helpen opbouwen als oprichter van CinemaBlend in 2000.
Sites als CinemaBlend, Ain’t It Cool News, Dark Horizons, Film Threat, The Movie Blog en anderen werden beheerd door individuele eigenaren die een diepgaande kennis hadden van de onderwerpen die ze behandelden. Dit waren geen bedrijfsmerken die door een commissie werden beheerd. Het waren passieprojecten, gedreven door mensen die Vic HoltmanChris Gore, John Campea, Garth Franklin, Christopher Null en Harry Knowles.
Ze probeerden niet iedereen te vertegenwoordigen. Ze schreven voor hun publiek: hardcore mannelijke genrefans.
In de loop van de tijd werden deze onafhankelijke partijen óf buitengesloten door algoritmen die werden aangeklaagd voor het promoten van de reguliere media (dit gebeurde daadwerkelijk) óf werden ze opgekocht door bedrijfsconglomeraten (waaronder Cinema Blend, dat ik in 2015 verliet) die de echte, slimme, poortwachter-fanbezitters aan de kant zetten ten gunste van het creëren van iets inclusiefs. Waar de oorspronkelijke eigenaren alleen andere fans hadden ingehuurd die de interesses van hun publiek deelden, huurden de nieuwe eigenaren opiniemakers in die van alles en nog wat vertegenwoordigden, wat in feite betekent dat ze mensen inhuurden die voor niets en niemand stonden.
Hetzelfde proces vond plaats in Hollywood zelf. Daarom werd John Lassiter ontslagen omdat hij een knuffel gaf, en… Pixar Sindsdien heb ik geen echt goede film meer gemaakt. Het resultaat op het gebied van zowel entertainmentcreatie als entertainmentrapportage was een ramp. De aantallen van het fotobureau dalen. Kijkers gebruiken nu positief Rotte tomaten wordt gescoord als een indicator van welke films je moet vermijden.
Poorthouder is het antwoord
Er is maar één oplossing, en die oplossing is poortwachters. Gatekeeping is het controleren van de toegang tot een idee, gemeenschapkans of hulpbron door te bepalen wie wordt toegelaten en wie wordt uitgesloten.
Als onderdeel van de drang naar radicale inclusiviteit door grote bedrijven en activisten is de term poortwachter een pejoratief geworden. Het wordt gebruikt als een emotionele aanval op kwaadwillende personen. Poortwachter worden genoemd, is iets waardoor mensen worden geannuleerd.
Maar niets van enige waarde gebeurt zonder enige vorm van poortwachters. Gatekeeping is gewoon een andere manier om kwaliteitscontrole te zeggen. Kwaliteitscontrole is niet slecht, het is verstandig.
Zonder poortwachters zouden we eindigen met ongekwalificeerde piloten die vliegtuigen neerstorten die worden onderhouden door ongekwalificeerde monteurs. Zonder poortwachters gaat de kwaliteit van het voedsel dat je eet achteruit, zijn de medicijnen die je nodig hebt onbetrouwbaar en gaan kernreactoren kapot.
Bij creatieve inspanningen is het niet anders. Zonder poortwachters neemt een nieuwe Star Trek-serie schrijvers in dienst die niets van Star Trek afweten, en dan eindigen de scripts vol met flagrante gebreken en vreselijke plotgaten zoals elke fan had kunnen zien als ze wat poortwachterswerk hadden gedaan om er een te huren.
Inclusiviteit is lui en destructief
Als je normen hebt en je daaraan wilt houden, sluit dan mensen of dingen uit die daar niet aan voldoen. Het handhaven van normen is moeilijk, tijdrovend en duur.
Ik eis dat mijn zoon As in wiskunde haalt. Om dat mogelijk te maken, controleer ik zijn cijfers en help ik hem met zijn huiswerk als hij het moeilijk heeft. Als hij niet studeert en een toets niet haalt, moet ik de consequenties opleggen.
Als ik mijn vereiste voor A verwijder, hoef ik niets meer te doen. Mijn zoon wil ook geen wiskunde leren, maar ik wil wel veel tijd besparen.
Radicale inclusiviteit is een manier om normen af te schaffen, een manier om de verantwoordelijkheid voor het handhaven van kwaliteit uit te stellen. Het is lui en destructief.
Uitsluiting houdt verschillen en diversiteit in stand
Uitsluiting beschermt de integriteit van uw werk, uw idee en uw merk. Samoeraizwaarden zijn alleen samoeraizwaarden zolang Claymores zijn uitgesloten van de classificatie als Katana’s. Pepsi is gewoon Pepsi, zolang je limonade uit Pepsi-blikjes uitsluit. Het zou gemakkelijker zijn om Pepsi-blikjes te vullen met de vloeistof die het goedkoopst en meest verkrijgbaar is, maar dan zou het geen Pepsi meer zijn en uiteindelijk zouden mensen het niet meer kopen.
Het is moeilijk om unieke verschillen in stand te houden, dus homogenisering, vermomd als inclusiviteit, stelt bedrijven in staat een gevestigd universum als Star Trek of Star Wars te gebruiken als een pak dat is ontstaan door inclusieve medewerkers (aanwerving gebeurt zonder relevante normen) die geen idee hebben waar ze deel van uitmaken en, omdat het hen niets kan schelen, volkomen bereid zijn om sappige, coole fans als coole fans te behandelen. varkens betalen te cultiveren voor maximale winst. Ze vullen Star Wars met wat er maar rondslingert en spelen er vervolgens de Star Wars-themamuziek voor.
Giant Freakin Robot is een uitsluitende publicatie
Eind vorig jaar heb ik Giant Freakin Robot opnieuw gelanceerd met een hernieuwde vastberadenheid om deze valkuilen te vermijden door dit de meest uitsluitende nerdsite op internet te maken. Wat betekent dat? Dit betekent dat wij niet gaan samenwerken met schrijvers die slechte ideeën hebben of ideeën die in direct conflict staan met de waarden en belangen van onze lezers. Het dient noch hen, noch ons.
Concreet zijn de lezers van Giant Freakin Robot nerdy mannen, en dat zijn ze altijd geweest, dus dat betekent dat je commentatoren moet vinden die hetzelfde fundamentele wereldbeeld delen als de meeste nerdy mannen. Fans van Alex Kurtzman betrekken om voor Giant Freakin Robot te schrijven zou ongeveer net zo logisch zijn als investeren in de make-uptutorials van Giant Freakin Robot.
Om ons publiek op deze manier te bedienen, is poortwachters nodig. Daarom contracteren we getalenteerde freelancers op basis van uitsluiting in plaats van inclusie, en we doen dit met behulp van deze eenvoudige advertentie:
Er is slechts één verplichte vraag in het sollicitatieproces, die verschijnt na het lezen van de advertentie. Die vraag is: haat je Starfleet Academie? Ja/Nee
We hebben duizenden sollicitaties ontvangen van schrijvers, waarvan de meeste onlangs zijn ontslagen door worstelende, inclusieve bedrijfspublicaties. 95% van deze aanvragers heeft ‘nee’ aangevinkt en is niet geslaagd voor deze vrij eenvoudige IQ-test. Uw sollicitaties zijn automatisch naar een prullenbak verzonden.
Voordat we nieuwe mensen plaatsen, moeten ze niet alleen elke vraag correct beantwoorden, maar ook voldoen aan de normen van kwaliteit en creativiteit die zijn vastgesteld door ons crackteam van geniale nerdcultuurcommentatoren. We zullen iedereen blijven uitsluiten die niet aan de doelstelling voldoet.
Als je een wereld zonder poortwachters wilt, ga dan naar X om willekeurige meningen te krijgen en te zien hoe eindeloze AI wegglipt YouTube. Maar als je op zoek bent naar een plek die het slechte weggooit en alleen het goede behoudt, lees dan Giant Freakin Robot. Portekeeping is onze business; dat is wat wij doen.
