De knappe, lieve held van het nieuwe romantische drama ‘Reminders of Him’ wendt zich op een gegeven moment tot de heldin van de film en zegt tegen haar: ‘Ik begin me af te vragen of jij het droevigste meisje bent dat ik ooit heb ontmoet.’ Het is moeilijk om ruzie te maken.
Ten eerste is ze een straatarme ex-gevangene die is teruggekeerd naar haar stadje Laramie, Wisconsin, waar ze contact heeft met de beste vriend van haar ex-vriend. Ten tweede is de vriendin dood en heeft zij de schuld gekregen, vandaar de gevangenisstraf. Bovendien hoopt ze verbinding te maken met haar vervreemde dochter, geboren uit een tragedie.
Er is veel aan de hand met Kenna Rowan, die zich geen telefoon of auto kan veroorloven en dus overal door de stad loopt, in een louche motel woont en aanvankelijk geen baan kan krijgen omdat ze een misdadiger is. Ze heeft een hekel aan het luisteren naar de radio omdat alle liedjes droevig zijn. Pot roept de ketel, toch?
“Reminders of Him” is zeer trouw aan van Colleen Hoover De gelijknamige roman uit 2022, tot en met stukjes van dezelfde dialoog en zelfs het Mountain Dew T-shirt, de korte spijkerbroek en de laarzen waarin onze heldin voor het eerst wordt geïntroduceerd. Ze krijgt eindelijk een baan als kruidenier en begint een leven op te bouwen, terwijl ze haar tijd afwacht totdat ze erachter komt hoe ze weer contact kan maken met haar dochter.
Maika Monroe – een voormalige scream queen – spant haar dramatische spieren om Kenna te spelen en voltooit de taak, een harde vrouw die op zoek is naar een beetje gratie, een moeilijke rol die zowel flirterig als moederlijk is.
Na zeven jaar gevangenisstraf komt Kenna in een stressvolle situatie terecht. Haar vijfjarige dochter – ja, de wiskunde is hier een beetje vaag – wordt opgevoed door de ouders van haar overleden vriend, met de hulp van zijn beste vriend Ledger, gespeeld met echte ziel door Tyriq Withers. Kenna’s aanwezigheid dreigt dit gezellige arrangement op te blazen.
Het opmerkelijke aan ‘Reminders of Him’ is dat er geen schurken in voorkomen. De grootouders – gespeeld door Lauren Graham En Bradley Whitford, beiden perfect – zijn natuurlijk geschokt door het idee dat de vrouw die de auto bestuurde toen hun zoon stierf, binnen kon komen en hun kleinzoon mee kon nemen. Maar elke ouder kan meeleven met Kenna, die geboeid beviel en haar baby nooit heeft kunnen vasthouden.
Ledger zit er middenin, aangetrokken tot deze verdrietige Kenna, maar ook tot een felle verdediger en surrogaatvader voor haar dochter Diem. Verliefd worden op de dame die ervan wordt beschuldigd je beste vriendin te hebben vermoord, is misschien niet het slimste wat je kunt doen, maar dat is het wel.
De film komt gevaarlijk dicht bij buitensporig melodrama – zoals een zin over Kenna ‘die teruggaat naar waar het allemaal fout is gegaan in de hoop iets goed te doen’ – en flirt met twee: niet veel boodschappeninpakkers brengen hun vrije tijd door met dansen in de schemering met sterretjes.
Maar dat is wat er gebeurt als je romantiek toevoegt aan een verlossingsverhaal, en de acteurs slagen erin, met misschien wel de beste vertolking van de kleine Zoe Kosovic, die Diem speelt met frisheid, aanbidding en directheid. Ook een pluim voor actrice Monika Myers, die een motelbuurman speelt met de timing en droge humor van Bob Newhart.
Er zijn hier natuurlijk mannen, maar dit is een zeer door vrouwen gedreven werk, van de uitvoerende producenten en producenten tot de scenarioschrijvers – Hoover en Lauren Levine – tot de regisseur Vanessa Caswill, die een zeer vaste hand toont.
Overal op het scherm komen vrouwen op voor vrouwen. Een vrouwelijke assistent-manager bij de supermarkt probeert Kenna een baan aan te bieden terwijl haar mannelijke baas dat niet wil, een vrouwelijke moteleigenaar biedt korting, en het is de grootmoeder die voor een doorbraak in deze gezinssituatie zorgt.
Het is een doordachte productie waarbij details ertoe doen. Op een gegeven moment leren we dat de favoriete kleur van het overleden vriendje geel is, en later horen we niet één maar twee versies van Coldplay’s ‘Yellow’. Er zijn misschien een paar te veel shots van een oranje Ford F-150 en het intensieve gebruik van een tokkelende akoestische gitaar wanneer een teder moment aanbreekt, maar ‘Reminders of Him’ is een goed gemaakte, goed geacteerde, verdrietige Hoover-aanpassing.
“Reminders of Him”, een release van Universal Pictures die vrijdag in de bioscoop te zien is, wordt door de Motion Picture Association beoordeeld met een PG-13 vanwege seksuele inhoud, grof taalgebruik, drugsinhoud, enig geweld en korte gedeeltelijke naaktheid. Speelduur: 114 minuten. Drie sterren van de vier.
