Gitaarcollectie ter waarde van $1 miljard wordt geveild in New York

In de zomer van 1991 filmde Nirvana de videoclip voor “Smells Like Teen Spirit” op een geluidspodium in Culver City. Kurt Cobain tokkelde de iconische openingsriff met vier akkoorden van het grunge-anthem op een Fender Mustang uit 1969, Lake Placid Blue met een kenmerkende racestreep.

Bijna 35 jaar later hing het zessnarige relikwie aan een galerijmuur bij Christie’s in Beverly Hills, als onderdeel van een tentoonstelling van de wereldberoemde gitaarcollectie van wijlen miljardair-zakenman Jim Irsay. naar de veiling gaan bij Christie’s, New York, vanaf dinsdag. Elk stuk in de Beverly Hills-galerij, verlicht door een gebogen spotlight en geflankeerd door een label dat de geschiedenis ervan vertelt, droeg de uitstraling van een renaissanceschilderij.

Irsay’s gitaararsenaal ter waarde van een miljard dollar, door het tijdschrift Guitar World gekroond tot “The Greatest Guitar Collection on Earth”, is het middelpunt van de Christie’s-veiling, die ongeveer 400 items – waarvan ongeveer de helft gitaren – in vier segmenten heeft verdeeld: “Hall of Fame” groep ankeritems, de “Popcultuuriconen” klasse van diverse memorabilia, de “Muziekpictogrammen” gemengde partij elektrische en akoestische gitaren en een online segment die de rest van Irsay’s collectie verzamelt. Met diverse gesigneerde artikelen, kleinere instrumenten en historische documenten biedt de online verkoop de artikelen tegen de laagste prijsniveaus.

Een deel van de veilingopbrengst zal worden gedoneerd aan goede doelen die Irsay tijdens zijn leven heeft gesteund.

Instrumenten van beroemde muzikanten zijn al lang gewilde verzamelobjecten. Maar in het geval van de Jim Irsay Collection hebben de handgemaakte zessnarige snaren in de ogen van hun bewonderaars een meer kortstondige kwaliteit gekregen.

Amelia Walker, gespecialiseerd hoofd particuliere en iconische collecties bij Christie’s, zei tijdens de recente hoogtepuntenshow in LA dat de veiling “een echt moment vertegenwoordigt waarop deze (objecten) worden verheven boven wat we traditioneel memorabilia noemen” tot artistieke meesterwerken.

“Ze verdienen het soort voetstuk dat wij ook aan de kunst geven”, aldus Walker. “Omdat het niet alleen kunstwerken zijn in termen van hun creatie, maar ook wat ze hebben gecreëerd, wat hun eigenaren ermee hebben gecreëerd – dat is de puurste vorm van kunst.”

Cobain’s Fender was slechts een van de schatten uit de muziekgeschiedenis die in Christie’s galerij lagen. Een paar stappen verderop stond Jerry Garcia’s “Budman” -versterker, ooit onderdeel van de drie verdiepingen hoge “Wall of Sound” van de Grateful Dead, bovenop een podium. Net daar voorbij was het drumvel van het Beatles-logo (geschat tussen $ 1 miljoen en $ 2 miljoen) gebruikt voor het debuutoptreden van de band op “The Ed Sullivan Show”, die een historische 73 miljoen kijkers trok en de Britse invasie katalyseerde. Potloodlijnen waren nog steeds zichtbaar onder de kenmerkende “drop T” van het logo.

Er zijn nog steeds potloodstrepen zichtbaar op het drumvel dat Ringo Starr bespeelde tijdens het debuut van de Beatles in “The Ed Sullivan Show”.

(Christie’s Afbeeldingen LTD, 2026)

Het is uitzonderlijk zeldzaam dat zelfs zo’n artefact op de markt komt, laat staan ​​dat er in één keer een groep van een miljard dollar mee omgaat, zei Walker. Maar een openbare verkoop waardoor velen kunnen deelnemen en de ‘echte marktwaarde’ van deze objecten kunnen aantonen, is wat Irsay zou hebben gewild, voegde ze eraan toe.

Tientallen miljoenen dollars uitgeven aan memorabilia uit de popcultuur lijkt misschien een vreemde hobby voor een algemeen directeur van de NFL, maar toch keek Irsay naar fondsenwerving net zoals hij naar het management van de Indianapolis Colts keek.

Irsay, de jongste algemeen directeur van de NFL in de geschiedeniszei in een 2014 Colts Media interview dat het kijken naar en emuleren van de legendarische NFL-eigenaren die hem voorgingen ‘me echt heeft geleerd hoe ik een rentmeester moet zijn’.

“Eigendom is een grote verantwoordelijkheid. Respect kun je niet kopen”, zei hij. “Respect komt alleen voort uit rentmeesterschap.”

De eerste grote aankoop in de collectie van Irsay vond plaats in 2001, toen hij de originele 30 meter lange spoel voor Jack Kerouacs roman ‘On the Road’ uit 1957 kocht voor $ 2,4 miljoen. Hij hield van het boek en wilde het behouden, zei Walker. Maar hij leende het ook vaak uit, net zoals hij twintig jaar later regelmatig door zijn gitaarcollectie toerde.

Jim Irsay kocht in 2001 het originele 30 meter lange script van Jack Kerouacs “On the Road” voor $ 2,4 miljoen.

(Christie’s afbeeldingen)

“Hij zei publiekelijk: ‘Ik ben niet de eigenaar van deze dingen. Ik ben slechts de huidige bewaarder die voor toekomstige generaties voor ze zorgt'”, zei Walker. “En ik denk dat dat is wat echte verzamelaars altijd zeggen.”

Op de high-end tentoonstelling in LA straalde de collectie van Irsay een sfeer van synchroniciteit uit. De handgeschreven tekst van Paul McCartney voor “Hey Jude” hing op een steenworp afstand van een poster – de enige die bestaat – voor het concert in 1959. Buddy Holly, Ritchie Valens en JP “The Big Bopper” Richardson waren op weg om op te treden toen hun vliegtuig neerstortte. De tragedie spoorde Don McLean aan om ‘American Pie’ te schrijven over ‘de dag dat de muziek stierf’.

Holly was McCartney’s “grote inspiratiebron”, zei Christie’s specialist Zita Gibson. “Dus alles hangt met elkaar samen.”

Later werd het nummer “Paperback Writer” uit 1966 van de Beatles over de luidsprekers gespeeld, bijna parallel met de gitaren waarop het nummer was geschreven.

De collectie van Irsay bevat ook een vleugje eigenzinnigheid, met edelstenen als één geheel prop gouden kaartje uit “Willy Wonka & the Chocolate Factory” uit 1971 – geschat tussen $ 60.000 en $ 120.000 – en luidt: “In je stoutste dromen kon je je de prachtige verrassingen die je te wachten staan ​​niet voorstellen!”

Een andere favoriet bij fans is Volleybal “Wilson”. uit ‘Cast Away’ uit 2000, met in de hoofdrol Tom Hanks, geschat tussen de $60.000 en $80.000, zei Gibson.

Historisch gezien werden dergelijke voorwerpen vaak per ongeluk bewaard. Maar omdat de memorabiliamarkt de afgelopen tien jaar is gegroeid, zei Gibson, “zijn veel artiesten veel voorzichtiger om ervoor te zorgen dat dingen niet in verkeerde handen terechtkomen. Na de repetities ruimen ze zichzelf op.”

Als iets de marktwaarde van ogenschijnlijk waardeloze ephemera bewijst, voegde Walker eraan toe, dan zijn het wel de fans die aan het eind van een concert naar gedrukte setlijsten grijpen.

“Ze zijn wanhopig op zoek naar die connectie. Daar gaat het om”, aldus de specialist. Dat is ook wat Irsay dreef, ze zei: “Hij wilde een connectie hebben met deze grote artiesten van zijn generatie en ook met de generatie boven hem. En hij wilde ze met mensen delen.”

In het huis van Irsay hingen zijn favoriete gitaren niet zoals klassieke schilderijen. In plaats daarvan lagen ze verspreid over de kamers die hij bezocht, zodat hij er mee kon spelen wanneer hij daar behoefte aan had.

Dankzij de tune-up-inspanningen van Walker zijn veel van de gitaren die op de veiling worden aangeboden, volledig operationeel in de hoop dat hun kopers hetzelfde kunnen doen.

“Ze werken met instrumenten. Ze moeten verzorgd worden voordat ze bespeeld kunnen worden”, zei Walker. En hoewel ze geweldige galeriekunst maken, “zijn ze niet alleen bedoeld om aan de muur te hangen.”