Als je een van de films van Glen Powell hebt gezien, waaronder ‘Top Gun: Maverick’, ‘Hit Man’, ‘Anyone But You’ of ‘Twisters’, weet je waarschijnlijk al dat een groot deel van de aantrekkingskracht van de acteur is dat hij soepel en gemakkelijk speelt.
Met een goed uiterlijk en veel charme is hij absoluut toonaangevend mannenmateriaal. Maar er is ook een spoor, vooral in zijn Richard Linklater-film ‘Hit Man’, van een idiote komedie-nerd die graag uit de knappe schelp wil ontsnappen (zie ook: Jon Hamm), ook al was hij daar om een nieuwe actiefilm te promoten.De rennende man.”
Het voelt zeker alsof die gevoeligheid heeft bijgedragen aan een opmerkelijke aflevering van ‘Saturday Night Live’, waar Powell voor het eerst presenteerde. Het was de domste aflevering tot nu toe dit seizoen, en door een of ander wonder werkte bijna elke sketch in de aflevering, tenminste op komisch niveau.
Powell droeg pruiken, vooral in een militaire sketch bobs versus pony; ja, de kapsels. Hij herschiep Noorse en Ierse accenten in respectievelijke schetsen overenthousiaste acteurs in een Scandinavische film en a gemodelleerd naar de film “Taken” van Liam Neeson. Hij droeg zelfs een lange paardenstaart en zong in een vooraf opgenomen muzikaal nummer over mannen die de vader van hun ex-vriend missen (Powell was een van de vaders). Maar hij was ook een groot voorstander van Marcello Hernández in een sketch over een cabaretier Maniscalco-verbindingen voor een vrijgezellenfeest en een over een vrouw (Ashley Padilla) die na één samen met vrienden naar een restaurant gaat rampzalig kappersbezoek. En hij deed goed rustig acteerwerk in een visuele, door grappen aangedreven sketch waarin AI-technologie brengt oude foto’s tot leven slecht.
Het was een week waarin zelfs de terugkeer van voormalig castlid Will Forte, die verscheen in drie nieuwe MacGruber-sketches waarin het personage ontdekt dat hij in de Epstein-bestanden zit (explosies volgen), veel andere zeer goede dingen niet helemaal overschaduwde.
Twee korte opmerkingen over de aflevering van deze week: Padilla blijft de show helpen verankeren met uitstekende schetsuitvoeringen, dit keer als het hairstyling-slachtoffer, een geschokte grootmoeder in een verpleeghuis, en als perssecretaris van het Witte Huis, Karoline Leavitt, in de kou buiten. Naarmate elke aflevering verstrijkt waarin Padilla wordt aangekondigd als een aanbevolen speler in plaats van als een volledig castlid, voelt het als een steeds grotere fout.
Ten tweede was dit de eerste keer sinds jaren dat “Weekend Update” geen gastsegmenten had. Daar komen we zo op terug.
Muzikale gast Olivia Dean trad op “Mens die ik nodig heb” En “Laat degene van wie je houdt met rust.”
De koude opening van president Trump (James Austin Johnson) blijkt een gemengde zegen te zijn; de indruk is nog steeds solide, en de president is zeker genoeg in het nieuws om elke week een onderzoek te rechtvaardigen. Maar het format van de sketch, dat begint met het uitgangspunt van het nieuws van de week en vervolgens wordt onderbroken door een meta-Trump-monoloog, voelt op dit punt reflexief aan, het gemakkelijke antwoord om een einde te maken aan de steeds onsamenhangende en vreemdere nieuwscycli. In het Witte Huis bagatelliseert Leavitt het nieuws over de vrijgave van de e-mails van Jeffery Epstein, waarbij hij de president verdedigt als ‘te veel verliefd en mogelijk te jong’. Wanneer een verslaggever vraagt of er miljoenen dollars naar Argentinië zijn gestuurd, probeert ze de aandacht weer op de dossiers te vestigen, wat ertoe leidt dat Trump verschijnt en vragen stelt als: “Als er iets belastends in de dossiers stond, waarom zou ik ze dan verdoezelen?” en “Als ik onschuldig was, zou ik de bestanden dan niet gewoon vrijgeven?” De president biedt aan om ingelijste kopieën van de Epstein-e-mails te verkopen voor 800 dollar per stuk. knal. De sluwe verdediging leidt tot een Trump Multiverse Theory, die stelt dat Trump in vele tijdlijnen bestaat en dat we toevallig in de slechtste leven.
In de monoloog van Powell geeft de acteur toe dat hij zo in de publiciteit is gekomen dat zelfs hij het beu is om zijn eigen gezicht te zien. ‘Weet je wie het nog niet beu is om mijn gezicht te zien?’ vroeg hij. “Je moeder.” Powell verzette zich tegen het verhaal dat hij van de ene op de andere dag een succes was; hij acteert sinds hij 10 was, beginnend met commercials en veiligheidsvideo’s terwijl hij opgroeide in Austin, Texas. Powell onthulde dat hij vier jaar geleden de gastheer van “SNL” zou zijn als onderdeel van de promotietour voor “Top Gun: Maverick.” Toen de film echter werd uitgesteld vanwege de COVID-19-pandemie, werd het aanbod opgeschort. Een UPS-chauffeur die opdook toen Powell het eerste nieuws over de hosting van “SNL” vierde, eindigde in een selfie met de acteur en zijn familie. Powell zei dat zijn zussen de chauffeur hadden opgespoord en Powell nodigde hem uit om naar de show te komen kijken. Zo verscheen Mitch de UPS-chauffeur in de monoloog en opnieuw aan het einde van de welterustenshow. Glen beëindigde de monoloog door te zeggen: “De beste dingen in het leven gebeuren niet van de ene op de andere dag. Niemand weet dat beter dan UPS.”
Beste schets van de avond: de AI is niet geavanceerd genoeg om de zet goed te doen
Een gezin bezoekt hun grootmoeder voor Thanksgiving in een verpleeghuis, en als traktatie hebben ze een app gebruikt om enkele van haar oude zwart-witfoto’s te animeren met behulp van kunstmatige intelligentie. Maar AI kan zich maar zoveel voorstellen; het brengt een hond tot leven met staarten aan beide uiteinden in plaats van een hoofd, een oude familievriend die zijn broek uittrekt om een Ken-popachtig kruis te onthullen (Mikey Day) en een angstaanjagende baby die zich opvouwt als een accordeon terwijl een atoombom op de achtergrond ontploft. Padilla’s reacties en de stille komedie van Day en Powell maken deze sketch overdreven.
Ook goed: natuurlijk staat MacGruber in de Epstein-bestanden, hoe kan dat niet?
Het is altijd leuk om Will Forte terug te zien in ‘SNL’, en deze keer bracht hij zijn populairste personage terug in drie korte videosegmenten die het verhaal voortzetten van MacGruber, de technische tovenaar die er altijd niet in slaagt een tikkende bom te ontmantelen. Deze keer tikt de klok als de metgezellen van MacGruber (Powell en Chloe Fineman) ontdekken dat MacGruber in de Epstein-bestanden staat. Je eerste aanwijzing? Net nadat hij door een kopie heeft gebladerd, probeert hij meteen het hele document te vernietigen. In de loop van drie schetsen aarzelt MacGruber, weigert en besluit uiteindelijk te getuigen tegen degenen die zich feitelijk slechter gedroegen dan hij op het eiland van Epstein – totdat hij erachter komt dat hij veel betaald kan worden om zijn mond te houden. Ga door naar de explosie die de schets beëindigt.
Winnaar ‘Weekend Update’: Geen gastsegment, maar twee erg grappige stukjes
Meestal komen op “Weekend Update” castleden zoals Bowen Yang of gasten een paar minuten spelen als personage of als zichzelf. Deze week was daar blijkbaar geen tijd voor, dus “Update” was niets anders dan grappen van Colin Jost en Michael Che. Er waren er echter twee die opvielen. Eén ging over een kwaadaardig gerucht over Trump en voormalig president Bill Clinton, dat op dit terrein heel moeilijk in detail te bespreken is. Een video die eindigde met een heel duidelijk gesplitst stukje audio, als een punchline, kwam zo goed over dat Jost moest stoppen om te bekomen van het zo hard lachen. De tweede was een geweldige, simpele grap over de Amerikaanse Munt beëindig de productie van oor. “Verdien geen cent!” riep Che uit. Leuk, Che.
