Door Jonathan Klotz
| Uitgegeven
Sciencefiction ondergaat een moderne renaissance dankzij de opkomst van spraakmakende sciencefictionstreamingseries zoals Silo, DrielichamenprobleemEn Voor velen. Een van de populairste en meest inventieve subgenres is echter in het stof blijven liggen, en er zijn de afgelopen vijf jaar geen grote films of series uitgebracht.
Steampunk, het retrofuturistische en anachronistische genre van door stoom aangedreven uitvindingen, historische fictie en meestal een vleugje mysterie en horror, is naar de vuilnisbak van de geschiedenis verwezen. Ondanks het gebrek aan interesse vanuit Hollywood gaan fans nog steeds naar speciale conventies en pronken ze met geweldige outfits op sociale media, dus wat ging er mis?
De plotselinge opkomst en ondergang van Steampunk
Steampunk werd bedacht na de opkomst van cyberpunk in de jaren tachtig, maar vindt zijn oorsprong in verfilmingen van klassieke films uit de jaren vijftig. sciencefiction romans, incl 20.000 mijlen onder zee, De tijdmachineEn De reis naar het middelpunt van de aarde. Dr. Wie zijn de Daleks en Het wilde wilde westen bracht het genre naar de televisie, wat bewijst het combineren van Victoriaans Londen met op stoom gebaseerde technologie was een winnende formule. Het sprak tot de verbeelding van sciencefictionfans, die de grote overjassen, hoge hoeden en de overvloed aan brillen omarmden als een nieuwe modegolf voor sciencefictionconventies.
Al snel waren er steampunk-romans, zoals De verschilmotor van William Gibson, en zelfs graphic novels, inclusief Hellboy En Verbonden door buitengewone herenterwijl de Sherlock Holmes-films van Robert Downey Jr. ertoe hielpen steampunk naar de achterste helft van de groep te brengen. Zelfs animatie doopte zijn tenen in het genre, met Kabaneri van het IJzeren Fort En Volledig metalen alchemist die de look, feel en zelfs het geluid van steampunk volledig omarmen. We wisten het toen nog niet, maar dat is het beste wat mogelijk is voor het genre.
Waarom Hollywood bleef falen
In 2018 verscheen de verfilming op groot scherm van Dodelijke motoren arriveerde in de bioscoop en bracht het wilde post-apocalyptische verhaal van steden op wielen tot leven, maar het flopte niet zomaar; het verloor zoveel geld, naar schatting $ 190 miljoen, dat Hollywood sindsdien geen steampunk meer heeft aangeraakt. Het dichtstbij waar we sindsdien zijn geweest is Arme dingeneen draai aan het klassieke verhaal van Frankensteinmaar zelfs dat is meer een gotische horror. In de literatuur is het een soortgelijk verhaal geweest, waarbij de afgelopen zes jaar geen steampunk-romans doorbraken. Wereldschudder of De vreemde affaire van Jack met springhaken deed in de late jaren.
Het probleem met steampunk is dat het zo’n visueel intens genre is, en het creëren van het gevoel van een levende, ademende wereld is moeilijk te doen met een beperkt budget. In de literatuur is het gemakkelijk als getalenteerde schrijvers met alleen woorden afbeeldingen kunnen schilderen en een enorm inventief verhaal kunnen weven zonder zich zorgen te hoeven maken over hoe duur het zou zijn om een stoomkanon van twee ton in live action af te beelden. Zelfs in anime, die Kabanery shows worden de meest basale scènes visueel intens wanneer talloze bewegende tandwielen en pijpen de achtergrond vullen.
Wat de kosten van het tot leven brengen van steampunk nog verder vergroot, is de moeilijkheid om de ingewikkelde setting in de loop van een twee uur durende film uit te leggen. Het omarmen van alternatieve geschiedenis en retro-futuristische technologie kan het genre een hit maken bij sciencefictionfans, maar het is meestal te compact om als hersenloos entertainment te gelden, en typische plots kunnen snel erg verwarrend worden voor de gemiddelde bioscoopbezoeker. Zelfs films als 2011 Drie Musketiersdie steampunk-versieringen op het klassieke verhaal aanbrengen, worden op recensiesites getrokken vanwege verwarrende plots.
De toekomst van steampunk
Als steampunk het niet aanslaat in Hollywood-studio’s, is het geen wonder dat zoveel klassieke sciencefictionschrijvers houden van EE Doc Smithvader van de space-opera, is nooit verfilmd. Met ingewikkelde beelden en complexe plots kunnen fans de studio’s die moeite hebben om de meest generieke sciencefiction tot leven te brengen niet vertrouwen en moeten ze de toekomst van het genre ergens anders zoeken door terug te gaan naar waar het begon: romans.
Auteurs als Jennifer Haskin (Uurwerkpen) en Dan Willis (Pond vlees) is een van de vele die het genre levend houden in het ene medium dat nog steeds de fantasie de vrije loop laat, creativiteit laat floreren en personages een gigantische bril en coole stofzuigers laat dragen terwijl ze de laatste hand leggen aan een door stoom aangedreven luchtschip.
