Door Jonathan Klotz
| Uitgegeven
Bovennatuurlijk is een van de weinige shows die vijftien seizoenen heeft geduurd, en van de genreshows heeft het ze allemaal overleefd. Als de gebroeders Winchester stonden Sam (Jared Padalecki) en Dean (Jensen Ackles) in bijna elke aflevering voorop, maar ze waren niet de enigen. Met hen vanaf het bescheiden begin, in een poging de demon te vinden die hun moeder heeft vermoord, tot het einde, wanneer ze tegen God vechten, is Chevy Impala: Baby uit 1967.
Door dik en dun, bezittingen, geesten, wendigos, engelen en de duivel zelf was Dean’s Impala daar, en dat was ook het geval toen hij in 2011 centraal stond in ‘Baby’. Toen fans hoorden dat er een hele aflevering in de Impala zou worden opgenomen, wisten ze niet precies wat ze konden verwachten, maar de crew van Bovennatuurlijk maakte van de oude ‘flessenaflevering’-gimmick een van de beste uit de hele serie.
De Baby Impala is de derde hoofdrolspeler van Supernatural
Vanaf het moment dat ‘Baby’ begint, weet je dat het een ander soort aflevering gaat worden. De gebruikelijke samenvatting begint in 1967 met beelden van een Chevy-fabriek die Impala’s assembleert. Het gaat snel vooruit naar het heden wanneer Dean en Sam het goed wassen voordat ze op roadtrip gaan om een andere zaak te onderzoeken, en dat is het moment waarop je merkt dat elke cameraopname vanuit het perspectief van Baby is. Dit leidt tot een aantal unieke hoeken over het dashboard en de zijspiegels, en later tot een opname van bovenaf vanaf het dak van de auto terwijl de jongens zich klaarmaken voor de nacht.
Elke centimeter van de Impala helpt bij het aarden Bovennatuurlijk aflevering net toen de serie begon te ontsporen. Toegegeven, ‘grounded’ is een beetje overdreven voor een aflevering waarin de term ‘were-pire’ wordt gebruikt. Het echte monster uit de aflevering, een Nachzeher, voelt als een terugkeer naar de vroege seizoenen, en hoe het uiteindelijk wordt verslagen door een reeks kleine overwinningen voor de verschillende passagiers in de Baby in de loop van de aflevering is klassiek. Bovennatuurlijk.
Een back to het basismonster van de week
Het vlees van de aflevering, Sam en Dean die samen op roadtrip gaan, geeft de broers ook de tijd om opnieuw contact te maken en hun relatie op te bouwen. Jarenlang was dat de basis van de serie, maar in de loop van tien seizoenen bleef er veel ongezegd en ontstond er een kloof tussen de twee, omdat fans steeds meer afleveringen te verduren kregen die hen uit elkaar dreven, of erger nog, hen met elkaar in conflict brachten. In ‘Baby’ krijgen de twee de kans om te zitten, te praten en opnieuw verbinding te maken. Het is een rustige scène waarin de camera van de ene close-up naar de andere beweegt, maar dat maakt de aflevering zo goed, vooral voor oude fans die genieten van elk moment met het stel.
Hoezeer de dramatische kant van hun relatie ook helpt bij het rijden Bovennatuurlijk vooruit, er is ook de compleet dwaze kant van elk van de broers en van de acteurs achter de rollen. Goofs en bloopers uit de serie krijgen meer views dan de dramatische momenten op sociale media. Dean die ‘Night Moves’ van Bob Seger binnenspringt en vervolgens meezingt, is een van die momenten waarop fans zich afvragen of Jensen het tussen de opnames door heeft gedaan en of ze het hebben geschreven, omdat het precies het soort ongebruikelijke, oubollige humor en broederlijke chemie is die de sterren al meer dan tien jaar op het scherm hebben getoond.
Het flesafleveringsformaat op zijn kop zetten
‘Baby’ was meteen een hit toen het werd uitgezonden en bereikte de goede plek van ‘monster van de week’, klassieker Bovennatuurlijk chemie en een paar knipoogjes naar de laatste grote verhaallijn van de serie. Flesafleveringen worden meestal uitgevoerd als kostenbesparende maatregel, zoals op Agenten van SHIELD. of Sterrenpoort SG-1maar de unieke manier om volledig in en rond een auto te filmen, zorgt ervoor dat “Baby” er anders uitziet en aanvoelt dan elke andere aflevering. Het getalenteerde productieteam veranderde een budgetbesparende gimmick in een enorm inventieve nieuwe manier om een show die al meer dan tien jaar liep, in te kaderen, te filmen en te presenteren.
Bovennatuurlijk heeft misschien het verhaal dat het probeerde te vertellen overleefd, maar elke show zou vijftien seizoenen moeten duren en een fervente schare fans moeten ontwikkelen die, jaren na het einde, nog steeds sterk is. ‘Baby’ is een perfect voorbeeld van waarom de show een hit werd en hoe zelfopgelegde beperkingen kunnen leiden tot nieuwe niveaus van creatief genie.
