Door Jonathan Klotz en Joshua Tyler | Uitgegeven
De jaren negentig en het begin van de jaren 2000 leverden heel veel wilde, leuke sciencefiction op televisie op, maar die leek in de jaren 2010 te verdwijnen. Het werd vervangen door superserieuze programmering zoals Battlestar Galactica En De uitbreidingmet nog een luchtig avontuur voor sciencefictionfans.
Eén show durfde echter anders te zijn. Het ging tegen de trend in en leverde een reeks leuke ruimteavonturen op die stilletjes vijf volledige seizoenen verdienden.
Verdwaald in een mist van twintigersangst leek bijna niemand het op te merken, maar het is tijd om daar verandering in te brengen. Dit is Waarom Killjoys faalden.
Glimworm was niet de eerste serie waarin de sci-fi western-mashup werd gebruikt, maar het maakte deze wel populair. Tot op de dag van vandaag is dit waar mensen aan denken als ze ‘space western’ horen. Tientallen jaren later is het gebruikelijk geworden dat sci-fi-shows aspecten van het western opnemen in hun wereldopbouw en verhalenvertelling. Hoewel er geen stofdoek en zesschieters aanwezig zijn, Spelbrekers weerspiegelt dezelfde geest van het Oude Westen.
Het volgen van een drietal premiejagers die voortdurend op pad zijn en vaak op de vlucht zijn voor de ene of de andere groep, slaat niet zo toe Glimwormmaar krabt dezelfde jeuk. Een Killjoy is een premiejager. In de eerste aflevering ontmoeten we onze “helden”, Dutch en Johnny, terwijl ze een moordbevel voor Andras uitvaardigen op wat een routinemissie lijkt.
Het blijkt echter dat “Andras” eigenlijk Johnny’s broer D’avin is, dus in plaats daarvan vinden ze een manier om het moordbevel in te trekken. D’avin voegt zich bij hen als een gloednieuw lid van de Killjoys en wordt daarmee de surrogaat van het publiek om meer te weten te komen over de ruige zaken.
Dat zijn nog maar de eerste twee afleveringen van Spelbrekersdat al snel overgaat in een ritme van episodische avonturen gecombineerd met de gebruikelijke mythologische boog die zich op de achtergrond afspeelt. In tegenstelling tot sommigen sciencefiction laat zien dat je de juiste balans niet kunt vinden, dit origineel van SyFy houdt de zaken in beweging vanaf het woord ‘go’.
De Killjoys werken als officieren voor de RAC (Reclamation Apprehension Coalition), een van de vele facties in het universum. Het draait allemaal om Old Town, een industriële stad die grotendeels wordt gecontroleerd door The Company, een enorm conglomeraat dat de handel in een wurggreep heeft. Je kunt zien waar het conflict zit Spelbrekers gaat, maar zoals bij elke serie over het leven aan de rand van de samenleving, kunnen loyaliteiten met de wind veranderen.
Tijdens de run op SyFy, Spelbrekers ontving veel lof voor de verrassende diepte van zijn wereld. In tegenstelling tot Glimwormdie geen tijd hadden om veel van de werking van de binnenplaneten uit te leggen, duikt deze serie diep in de politiek, uitvluchten en geheime complotten waarbij onsterfelijke supersoldaten betrokken zijn.
Waarom Killjoys faalden
Spelbrekers kreeg tijdens zijn run nooit echt de eer die het verdiende, maar het SyFy-kanaal behandelde het goed. Het werd na vijf seizoenen geannuleerd, maar SyFy liet het op zijn eigen voorwaarden eindigen, iets wat genre-tv bijna nooit krijgt.
Ondanks dat er vijf seizoenen zijn, Spelbrekers nooit echt op de radar van de meeste sciencefictionfans verschenen, en vandaag, slechts een paar jaar nadat de show in 2019 eindigde, is het vrijwel vergeten. Wat is er gebeurd? Waarom is dat geen groter onderdeel van het gesprek?
Het ding ontstoken Spelbrekers is dat het in hoge mate een spirituele opvolger is van not only Glimworm maar ook Vergezicht. In een tijdperk van superserieuze sciencefiction neemt het zichzelf niet al te serieus en blijft het de hele tijd redelijk luchtig.
Dit is echter zowel positief als, voor sommigen, negatief. Spelbrekers bereikt nooit de emotionele diepte van zijn tijdgenoten De uitbreiding of Donkere materie. En we moeten toegeven dat dat tot uiting komt in het acteerwerk van de show, dat redelijk is maar niet verder gaat dan ‘B-tier sci-fi-series’.
Voor sommigen is dat een goede zaak. Als je een tijdje naar de show kijkt, is dat precies wat je krijgt. Je krijgt er ook veel van, want er is genoeg om te binge.
Een van onze favoriete dingen over Spelbrekers is het plezier dat de crew had met de titels van de afleveringen, die allemaal woordspelingen of verwijzingen zijn, van ‘How to Kill Friends and Influence People’ tot ‘The Hole Have Eyes’ en wat we hopen is een doelbewuste verwijzing naar Blake Lively’s beste regel ooit: ‘Wargasm’. Het vertelt je meteen hoe serieus de show is, en je bent nu enthousiast om het te bekijken, of je wilt ver, ver weg blijven.
Als tv-programma in een tijdperk van superserieuze tv, een tijdperk waarin mensen zelfs zo tegen het idee van komedies waren dat Hollywood ermee ophield ze te maken, is het gemakkelijk te begrijpen waarom Spelbrekers heeft misschien nooit het succes gezien dat het verdiende.
