Sony Pictures Animation is een studio zonder ‘huisstijl’. Een film van een andere animatiestudio herken je misschien al door er alleen maar naar te kijken, maar Sony schuwt graag conventies en overeenkomsten. Dit is de studio die ‘Hotel Transylvania’, ‘Surf’s Up’, de twee ‘Spider-Verse’-films en ‘KPop Demon Hunters’ heeft uitgebracht. Het onverwachte verwachten is onderdeel van hun merk.
De nieuwste animatiefilm van Sony Pictures Animation is ‘Goat’, waarin Will (Caleb McLaughlin) centraal staat, een jonge geit die in een wereld vol dieren leeft en ervan droomt een Roar-ball-ster te worden (het equivalent van basketbal en de NBA in deze wereld). Het enige probleem is dat kleinere dieren de sport meestal niet beoefenen, en als ze dat wel doen, blijven ze zeker niet de grootste aller tijden.
Het uiterlijk van de “Geit” is een combinatie van hoge stilering en herkenbare aardsheid. Producent Michelle Raimo Kouyate zei dat het sleutelwoord in de film, zowel voor het verhaal als voor de beelden, was waarheid. De basketbalsequenties zijn kinetisch en vol leven, terwijl de dieren van spelen op twee benen naar vier voeten gaan, muren beklimmen en de bal dunken.
Productieontwerper Jang Lee zei: “We hebben onze spelregels overgenomen van live-actiefilms, wat betekent dat de belichting en de wereldfysica vrij dicht bij live-actiefilms liggen vergeleken met een animatiefilm. Het is veel minder cartoonachtig, meer gerealiseerd, en dus levendiger, vooral de belichting. De algehele textuur en het uiterlijk van de foto hangen nauwer samen met de live-actiesfeer.”
Lee zei dat ze naar de films van de Italiaanse filmmaker Sergio Leone keken voor lichtsignalen, waarbij de personages gebaseerd waren op klassieke Afro-Amerikaanse sculpturen. Natuurlijk keken ze ook naar NBA-spelers – een Komodovaraan-speler was bijvoorbeeld sterk gebaseerd op Dennis Rodman (vooral in zijn ‘Demolition Man’-tijdperk voor de San Antonio Spurs), aldus art director Richard Daskas.
Dat kan gevoel alle invloeden in ‘Goat’, die het weer een eigen look en feel geven. Het gevoel voor avontuur zit in het DNA van de film ingebouwd.
Maar misschien wel de coolste bloei in ‘Goat’ komt dankzij de ‘impact’-momenten, die de look en feel van een basketbalkaart uit de jaren negentig nabootsen – met goudfolie, holografische bedrukking en zelfs schermgebruik.
“Een van mijn grootste taken was wat we intern de effectkaarten noemen. Deze werden geïnspireerd door een idee van Adam Rosette, onze mederegisseur, waarbij we sleutelmomenten uit de film konden nemen en ze konden doordrenken met de basketbalkaart-esthetiek”, legt Dylan Casano uit, een motion graphics-ontwerper en animator van “Goat”. “Je hebt waarschijnlijk een paar keer gemerkt dat het volledige scherm het overnam met een basketbalkaart-look, met de holografie en zo. Het was allemaal gebaseerd op de nostalgie van het hebben van deze glimmende basketbalkaarten.”
Het proces van het maken van de ‘impactkaarten’, zei Casano, was iets dat de kunstenaars ‘nog nooit eerder hier bij Sony hadden geprobeerd’. Ze begonnen eerst met het uit elkaar halen van de kaarten – en maakten de afzonderlijke stukken, zoals de holofolie, de foliestempelletters op de voorkant en de opvallende, grafische patronen die vaak op de kaarten te borduren waren.
Volgens Casano werd de vraag: Hoe krijgen we de esthetiek van de basketbalkaart en brengen we deze in animatie zonder daar afstand van te doen en de beweging en al het plezier te behouden?
Hij flitste een moment uit de film waarin Will zijn eigen “rookie-kaart” krijgt die het hele scherm vult tijdens een van zijn eerste grote games. “Je zult zelfs in de rechterbovenhoek merken dat hij over de statistieken beschikt, en die zijn niet erg hoog omdat hij een rookie is”, zei Casano.
Elk personage en elke kaart “heeft zijn eigen patronen, zijn eigen rails, zijn eigen alles”, zei Casano. Dit is waar ze terechtkwamen als het om de effectkaarten ging.
“We wilden die momenten in de film meenemen en er verzamelbare momenten van maken, zoals iets waarvan je een screenshot zou willen maken en voor veel geld zou willen verkopen”, voegde Casano eraan toe.
Een ander voorbeeld is wanneer Will een beer speelt genaamd Grizz (ingesproken door Jelly Roll) in zijn plaatselijke Roar-honkbalveld. Wanneer hij een bijzonder agressieve zet tegen Will uitvoert, waarbij “goud erdoorheen wordt onthuld, alsof je over het oppervlak van de kaart krast, en je goud eronder kunt zien”, zei Casano. “Je kunt zelfs de buitenkant van de kaart zien, versleten en verfrommeld, omdat het bijna lijkt alsof zijn kaart niet veel waard is en er niet goed voor is gezorgd.”
Casano liet ook een moment zien met Oliva (Nicola Coughlan), een struisvogelkarakter op de Thorns (het team waar Will uiteindelijk voor speelt). Ze heeft een groot moment waarop ze een personage een klap geeft en het wordt een “posterachtige” flits.
“We lieten haar naam om haar heen zien en met onze superbreuk kon Roar-ball in de tekst kijken, vergezeld van emoji’s en berichten, gewoon om haar obsessie met sociale media te laten zien”, zei Casano.
Later in de film krijgt Will zijn meer professionele Roar-ball-kaart.
“Deze heeft een veel gestroomlijnder ontwerp. Deze heeft meer de officiële branding van Thorn en gesplitste schermen, overal vuur, hij licht op. En aan de rechterkant kun je de statistieken zien, ze zijn veel hoger dan voorheen. Hij laat zijn voortgang van zijn vaardigheden door de hele film heen zien”, legt Casano uit. “Ons belangrijkste doel met deze effectkaarten was om deze verhaalbeats om te zetten in momenten die de moeite waard zijn om vast te leggen, bijna alsof het publiek dit legendarische moment in realtime voor hun ogen ziet ontvouwen.”
Als de ‘Spider-Verse’-films geïnspireerd waren door stripboeken, dan was ‘Goat’ geïnspireerd door basketbalkaarten.
