Geschiedenis: De film volgt Mike en Claire, een getrouwd stel uit Wisconsin die als één geheel optreden Neil Diamant eerbetoon duo. Naarmate het bewustzijn groeit, stellen financiële spanningen, gezondheidsproblemen en emotionele afstand zowel hun huwelijk als hun dromen op de proef.Beoordeling: ‘Song Sung Blue’ is een film die zijn hart openlijk draagt en zich nooit slimmer voordoet dan hij is. Geregisseerd door Craig Brouwerhet vertelt een waargebeurd verhaal, geworteld in muziek, huwelijk en overleven. Op het eerste gezicht lijkt het misschien weer een feelgood-muziekfilm, maar langzaamaan blijkt het iets kwetsbaarder en ongelijkmatiger te zijn. De film is niet altijd even soepel en leunt vaak op emotie, maar er zit oprechtheid in de manier waarop hij de personages benadert. Het wil geloven in gewone mensen en de vreemde manieren waarop ze bij elkaar blijven. Die overtuiging maakt de film tot een boeiend kijkstuk.Het verhaal volgt Mike (Hugh Jackman) en Claire(Kate Hudson), een getrouwd stel dat in Wisconsin woont en optreedt als Neil Diamond-tribute-duo onder de naam Lightning and Thunder. Mike is luidruchtig, hoopvol en gedreven door het plezier van optreden. Claire is rationeel en meer behoedzaam, gevormd door teleurstellingen uit het verleden en echte verantwoordelijkheden. Ze ontmoeten elkaar via muziek tijdens een van hun concerten, bouwen er een leven omheen en trouwen uiteindelijk. Maar langzaamaan ontdekken ze ook dat liefde en prestatie heel verschillende vormen van toewijding vereisen. Terwijl hun daad de aandacht trekt, vooral wanneer Mike een telefoontje krijgt van Eddie Veder Om op te treden als openingsact voor een Pearl Jam-concert beginnen de persoonlijke uitdagingen zich op te stapelen. Geldproblemen, gezondheidsproblemen en emotionele afstand sluipen allemaal in hun relatie.Als film is ‘Song Sung Blue’ ongelijk maar oprecht. Brewer gaat met vertrouwen om met de muzikale uitvoeringen, waardoor ze een los, gegrond gevoel krijgen in plaats van ze tot spektakel te polijsten. Waar de film moeite mee heeft, is het vinden van een balans. Sommige emotionele momenten duren langer dan nodig is, en een paar dramatische wendingen voelen geforceerd aan. De toon verandert af en toe scherp, van speels naar serieus, zonder voldoende rust. Toch zit er iets eerlijks in de puinhoop. De film probeert het leven niet te vereenvoudigen of gemakkelijke oplossingen aan te bieden. Het accepteert dat vreugde en pijn vaak naast elkaar bestaan in relaties waarin liefde op de proef wordt gesteld door de tijd in plaats van door passie.De vertolkingen vormen de grootste kracht van de film. Hugh Jackman brengt Mike warmte en kwetsbaarheid, waardoor de rol niet in een karikatuur verandert, ook al komt hij er dichtbij. Hij legt de kracht en kwetsbaarheid vast van een performer die leeft van applaus maar bang is voor stilte. Kate Hudson speelt een heerlijk ingetogen optreden en dat werkt in het voordeel van de film. Haar Claire voelt zich geaard en echt, iemand die heeft geleerd zichzelf te beschermen terwijl ze nog steeds verbinding zoekt. De chemie tussen de twee acteurs voelt natuurlijk aan, vooral in de scène waarin Jackmans personage voor het eerst bij haar thuis arriveert en wordt voorgesteld aan haar zoon en dochter. De ondersteunende personages blijven grotendeels op de achtergrond, maar helpen mee een geloofwaardige wereld rond de centrale relatie op te bouwen.‘Song Sung Blue’ is een goede film, maar niet geweldig. De film drukt zijn emoties op een oprechte manier uit, maar soms duwt hij die emoties te hard in plaats van ze natuurlijk te laten komen. Het is oprecht, maar niet subtiel. Wat het goed doet, is dat je eraan wordt herinnerd dat verhalen over gewone mensen er nog steeds toe doen, vooral als ze met zorg worden verteld en sterke prestaties leveren. De film zal misschien niet bij iedereen blijven hangen en sommige kijkers voelen zich misschien uitgeput door het emotionele gewicht ervan. Maar voor degenen die bereid zijn de tekortkomingen ervan onder ogen te zien, biedt het momenten van echte emotie. De film slaagt niet omdat hij verblindt, maar omdat hij probeert het echte leven op het scherm te brengen zoals het wordt geleefd, gezongen en geleefd.
