James Ransone was het geheime wapen voor enkele van de beste horrorfilms van de jaren 2010

Hollywood kreeg onlangs een grote klap te verduren toen de geliefde acteur James Ransone, bekend van zijn werk in ‘The Wire’ en ‘Generation Kill’, op 46-jarige leeftijd overleed. Veel mensen kenden hem van zijn werk op het kleine scherm. Ik kende hem echter het beste als anker voor enkele van mijn favoriete horrorfilms van de afgelopen vijftien jaar.

Ransone was een van die acteurs die “Oh, hé! Die kerel!” factor. Dat is een compliment voor elke karakteracteur die nooit helemaal dat A-niveau bereikt, maar keer op keer geweldig werk levert. Het was Ranson. Bovenal leverde hij de goederen af ​​toen hij werd opgeroepen om deel te nemen aan een horroroffer. Mijn eerste herinnering aan hem zal altijd zijn als de zogenaamde Deputy So & So in de moderne genreklassieker van regisseur Scott Derrickson “Sinister”, terecht beschouwd als een van de engste films aller tijden.

Het is een low-budget filmwonder met een briljant uitgangspunt, verankerd door Ethan Hawke als gemartelde schrijver Ellison Oswalt op zoek naar een hit op gevaarlijke plaatsen. Hawke is zo goed als maar kan en verheft “Sinister” boven het gemiddelde low-budget schrikfestijn. Ransone is een prima tegenhanger voor Oswalt, als wetshandhavingsfunctionaris in dit kleine stadje die van zijn werk houdt. Een fanboy. Hij biedt komische verademing, maar biedt ook meer dan welkome ernst. Hij hield niet alleen stand tegenover een acteur als Hawke, maar hij verhoogde ook wat er op de pagina stond om er iets groters van te maken.

Dat is wat de beste karakteracteurs doen. Daarom is hij ook het beste aan “Sinister 2”. Het is een vervolg dat zijn voorganger niet kan waarmaken, maar Ransone krijgt ook meer schermtijd en maakt het de moeite waard om te bekijken. Hij maakt het de moeite waard om er nog eens naar te kijken.

Het kenmerk van bijna elke grote acteur is opbeurend materiaal. Kunnen ze van iets goeds iets geweldigs maken? Wat nog belangrijker is: kunnen ze iets dat niet zo goed is, in iets goeds veranderen? Ransone was een van die jongens, waarbij “Sinister 2” een mooi voorbeeld was van zijn sympathie en charme, volledig tentoongespreid in iets dat zonder hem ongetwijfeld minder zou zijn geweest.

Maar ‘Sinister’ is slechts het topje van de ijsberg. Hij werkte door de jaren heen verschillende keren samen met Derrickson en auteur C. Robert Cargill. hielp zelfs bij het bouwen van een geheim klein filmisch horroruniversum. Ransone speelde opnieuw een tegenhanger van Hawke’s dodelijke moordenaar, The Grabber, in ‘The Black Phone’ uit 2022, nog een van de betere mainstream horroraanbiedingen van de afgelopen tijd.

Nogmaals, Hawke gaf een onverbiddelijk kwaadaardige, memorabele prestatie als The Grabber. Opnieuw moest Ransone zijn tegenpool spelen en de rol op zich nemen van Max, zijn drugsverslaafde, onwetende broer die een grimmige, gedenkwaardige dood tegemoet gaat met een bijl begraven in zijn schedel. Max zou, zij het kort, terugkeren naar het hiernamaals in “Black Phone 2”. In beide gevallen heeft hij opnieuw iets groots opgetild en nog beter gemaakt.

Hetzelfde kan zeker worden gezegd voor Ransone’s werk als Eddie in ‘It Chapter Two’ uit 2019. Dit was niet alleen een geweldige film, maar… het was ook het vervolg op letterlijk de grootste horrorfilm aller tijden. Geen druk. Hij ging verder waar Jack Dylan Grazer was gebleven en rondde een geweldige cast af. Zich staande houden tegen mensen als Jessica Chastain en James McAvoy is geen sinecure, om nog maar te zwijgen van Bill Skarsgård als Pennywise. Ransone deed dat en nog veel meer, met hart, humor en oprechte terreur.

Niet voor niets overigens “It Chapter Two” is ook een van de grootste horrorfilms aller tijden. Hoewel je niet met recht kunt zeggen dat deze films zonder Ransone niet succesvol zouden zijn geweest, zijn ze aantoonbaar beter met zijn aanwezigheid erin. Het is heel moeilijk voor te stellen dat iemand anders net als Max cocaïne op die bank zou snuiven, zonder enig idee van de activiteiten van zijn broer als seriemoordenaar. Het is heel moeilijk om je een andere acteur voor te stellen als de volwassen versie van de moederminnende Eddie, een rol die vanwege zijn grote bekendheid ongetwijfeld zeer gewild was bij andere acteurs. Ransone won de rol en maakte indruk.

Zelfs als hij terugkeerde naar zaken als de niet zo geweldige remake van ‘Prom Night’, haalde Ransone het meeste uit zijn rol als rechercheur Nash. Zoek mij een voorbeeld van deze acteur die een genrefilm of tv-programma erger maakt, ik daag je uit, beste lezer. Het feit dat hij kwam helpen bij het uitvoeren van Derrickson’s segment in “V/H/S/85” zegt ook veel. Het gebrek aan samenwerking tussen hen in de toekomst zal gemist worden.

Als “Black Phone 3” gebeurtRansone zal niet meedoen. Het stinkt. Als “Sinister 3” plaatsvindt, zal Ransone er niet in voorkomen. Het stinkt. Als een andere grote regisseur een rol heeft die geweldig zou zijn voor Ransone in het volgende grote ding van A24 of Blumhouse, zal hij er niet in spelen. Het stinkt. Ransone laat een erfenis na als een van de onbezongen helden van de moderne horror. Het genre was beter met hem erin.

Rust in vrede, James Ransone. Je zult enorm gemist worden.