IN Joseph Kubot van Wlade‘S Ha-chan, schud je buit!de co-schrijver/regisseur vertelt een prachtig herkenbaar verhaal over het leven, liefde en verlies met enkele dansnummers van Fosse-kwaliteit en precies de juiste hoeveelheid eigenzinnigheid.
Het komediedrama speelt zich af in Tokio en volgt Haru (Rinko Kikuchi) na haar gelukkige leven met echtgenoot en danspartner komt Luis (Alejandro Edda) tot stilstand als hij midden in een balzaalwedstrijd plotseling overlijdt.
Na negen maanden bevindt Haru zich in een zelfopgelegd isolement totdat haar vrienden Yuki (Yoh Yoshida) en Hiro (DIG) haar het huis uit slepen en naar een dansles gaan, waar ze onmiddellijk in de ban raakt van haar instructeur Fedir (Alberto Guerra) – een geïmproviseerd dansnummer dat uitbreekt om op humoristische wijze de herverbinding van het personage met het leven te benadrukken.
Haru huurt Fedir in voor privélessen en ontdekt al snel dat hij een open huwelijk heeft met zijn eigen danspartner. Ze is niet geïnteresseerd in het concept van niet-monogamie, speelt mee en liegt dat ze een afspraak heeft met haar man, van wie ze zegt dat hij nog leeft. Er ontstaat een korte maar hartstochtelijke affaire tussen het paar, voordat Fedirs vrouw een heerlijk onvoorspelbare jaloezie bij Haru loslaat.
Ondertussen zit Haru vast in de rouw om Luis, niet in staat verder te gaan terwijl zijn geest haar af en toe bezoekt in een gigantisch kraaienkostuum, klaar om met haar te dansen. Het is een hardhandige metafoor waar uiteindelijk voortdurend om gelachen moet worden, hoewel het speels absurde surrealisme sommige kijkers in Midden-Amerika zeker met de ogen zal laten rollen.
Kikuchi schittert in een pijnlijk complexe rol als een vrouw die probeert weer in contact te komen met haar levenslust, waarbij ze het personage niet alleen verkoopt door haar hartverscheurende acteerwerk, maar ook door haar dansbewegingen, die elke emotie die ze tegenkomt met de grootst mogelijke menselijkheid verpersoonlijken.
YOU levert ook een hilarisch cameo-optreden als de eigenzinnige gescheiden vrouw die zijn vriend onder druk zet met de wijsheid: “Het is oké om het te verpesten. Dat is het leven.”
Het zijn allemaal grote producties met verbluffende decors, geen van de dansscènes voelt te geforceerd aan en vertegenwoordigt Haru’s grote emoties in bepaalde situaties – een groot aantal in een trein gebruikt praktische effecten om een prachtige illusie te creëren. Toegegeven, er is een Japanse remake van Vuil dansen na talloze knipoogjes naar de film uit 1987 kan het misschien cheesy overkomen, maar als je het door Haru’s ogen bekijkt, weet je een aantal van de rondtollende emoties van de Swayze-Grey-klassieker te heroveren.
Als eerbetoon aan haar eigen stijldansende moeder schetst Wladyka een prachtig beeld van leven en liefde, verdriet en einde, waarbij ze dans gebruikt als universele taal om al het bovenstaande uit te drukken met de hulp van een getalenteerd ensemble van Japanse en Latijnse acteurs.
Producenten zijn Kimberly Parker Zox, Mao Agakura en Wladyka, met uitvoerend producenten James Hausler, Kikuchi enji Ito.
Titel: Ha-chan, schud je buit!
Festival: Zonnedans (Amerikaanse dramatische competitie)
Directeur: Joseph Kubot van Wlade
Scenarioschrijvers: Josef Kubota Wladyka en Nicholas Huynh
Vorm: Rinko Kikuchi, Alberto Guerra, Alejandro Edda, YOU, Yoh Yoshida, Damián Alcázar
Verkoopagent: CAA
Rijtijd: 2 uur 2 minuten
