Jenny Slate getuigde vorig jaar dat ‘It Ends With Us’-regisseur en co-ster Justin Baldoni tijdens de productie opmerkingen maakte die zij ongepast en onprofessioneel vond, en beschreef een werkomgeving die volgens haar voor verschillende castleden ongemakkelijk werd.
Slate’s getuigenis, afgelegd tijdens een verklaring op 26 september in Blake Lively’s federale rechtszaak tegen Baldoni, Wayfarer Studios en anderen, schetst een gedetailleerd verslag uit de eerste hand van vermeend gedrag op het podium dat de kern van de zaak vormt. Het verhaal van het voormalige castlid van “SNL” werd bevestigd door een afzonderlijke verklaring van actrice Isabela Ferrer, die een tienerversie van Lively’s personage speelde.
Volgens juridische documenten verkregen door TheWrap zei Slate onder ede dat ze Baldoni commentaar zag geven op Lively’s optreden tijdens een filmset, waarbij ze de woorden ‘hot’ en ‘sexy’ gebruikte. Slate zei dat Lively onmiddellijk terugduwde en antwoordde: ‘Dat is niet waar ik voor ga.’ Toen Baldoni de opmerking herhaalde met een andere beschrijving, zei Slate dat ze tussenbeide kwam.
“Ik zei zoiets als… opmerkingen over de lichamen van acteurs en hun garderobe variëren van irrelevant of onnodig tot ongepast”, getuigde Slate, eraan toevoegend dat dergelijke opmerkingen “niet langer gepast” waren op een werkplek. Ze zei dat Baldoni reageerde door ‘weggeblazen’ weg te gaan en later terugkwam en beweerde dat hij dacht dat het fysiek warm was in de kamer – een verklaring die Slate zei dat ze het niet geloofde.
“Ik nam aan dat zijn opmerking over haar uiterlijk ging”, zei Slate, eraan toevoegend dat ze dacht dat het om Lively’s lichaam ging en niet om haar karakter. Ze omschreef de uitwisseling als “onprofessioneel, ongepast en werkelijk buitengewoon”.
Slate getuigde ook dat Baldoni later rechtstreeks tegen haar een soortgelijke opmerking maakte en tegen haar zei: “Ik kan dit zeggen omdat mijn vrouw hier is, maar je ziet er sexy uit in wat je draagt.” Ze zei dat de opmerking ongepast was en “geen plaats” had in een professionele omgeving, en voegde eraan toe: “Het ging over mij, niet over mijn karakter.”
Volgens haar getuigenis klaagde Slate destijds niet formeel omdat het haar eerste of tweede dag op de set was en Baldoni haar baas was. ‘Ik wilde gewoon mijn werk doen en weggaan’, zei ze.
De verklaring omvat verschillende sms-berichten die zijn uitgewisseld tussen de vertegenwoordigers van Slate, Lively en Slate, waarin wordt gedocumenteerd wat Slate omschreef als een groeiende bezorgdheid over het gedrag van Baldoni en dat van producer Jamey Heath. In een bericht aan haar agent schreef Slate dat Baldoni en Heath “werkelijk ongepast” waren en dat ze zich “afgeslagen en diep geïrriteerd” voelde, eraan toevoegend dat Lively de situatie “op een veel ernstiger niveau” ervoer.
Ze stuurde ook een bericht naar haar agent dat ze “niets met Justin te maken wilde hebben… niets. En hetzelfde geldt voor Jamey, die echt onprofessioneel is… dit was een heel ruige en verontrustende shoot en ik ben een van de velen die zich (zo) voelen… Justin is echt een valse bondgenoot en ik ben niet bereid iets te doen dat het feministische beeld dat hij is bevordert… eerlijk gezegd heb ik geen woorden om te beschrijven wat een fraudeur hij is. “
Slate getuigde ook dat ze later van Lively hoorde dat Baldoni fysieke intimiteit had geïmproviseerd tijdens kusscènes, inclusief het bijten op Lively’s lip, wat niet in het script was geschreven. Slate zei dat ze ongepland fysiek contact van die aard ongepast vond.
Slate zei dat ze zich niet kon herinneren dat ze een training over intimidatie op de werkplek had gekregen, begeleiding bij het melden van zorgen of informatie over een personeelsafdeling. Ze nam aan dat er een bestond, maar wist niet hoe ze er toegang toe moest krijgen.
Slate zei dat het cumulatieve effect van de incidenten ervoor zorgde dat ze haar betrokkenheid bij de publiciteit minimaliseerde en weigerde pers te doen met Baldoni. Ze voegde eraan toe dat ze haar team had gevraagd te bezuinigen op promotionele optredens en later alleen aanwezig was om te voorkomen dat andere castleden in de steek werden gelaten.
Het verhaal van Slate komt gedeeltelijk overeen met de getuigenis van Ferrer, die de advocaten vertelde dat Baldoni opmerkingen maakte die ze ongepast vond tijdens haar eigen intieme scènes, en dat ze ook geen training of rapportagebegeleiding kreeg.
De zaak bevat ook getuigenissen van auteur Colleen Hoover, die het groeiende ongemak over creatieve controle en interne conflicten rond de verfilming van haar roman beschreef. Hoover getuigde dat ze aanvankelijk aarzelde om “It Ends With Us” te casten omdat ze vreesde dat het verhaal ten onrechte zou worden gekarakteriseerd als een romantische film in plaats van als een film over huiselijk geweld, en zei dat ze had gehoopt dat een vrouw de regie zou voeren.
Ze zei dat de spanningen in mei 2024 escaleerden tijdens een diner met Baldoni en producer Heath, waar ze klaagden over Lively en haar beschuldigden van ‘narcistisch gedrag’, waardoor ze volgens Hoover het gevoel kreeg dat ze ‘me aan hun kant probeerden te krijgen’. Hoover getuigde later dat ze een sterke voorkeur had voor Lively’s versie van de film, en zei dat de ervaring haar zorgen versterkte.
De publieke vete begon toen Lively in december 2024 een klacht over seksuele intimidatie indiende tegen Baldoni. Baldoni klaagde later Lively en Reynolds aan voor $ 400 miljoen en de New York Times voor $ 250 miljoen, maar zijn rechtszaak werd afgewezen. afgewezen door een rechter in de staat New York in juni vorig jaar.
Baldoni heeft het wangedrag ontkend en zegt dat de geschillen voortkwamen uit creatieve meningsverschillen, redactionele controles en spanningen over marketing en berichtgeving. Hun zaak zal later dit jaar beginnen bij de federale rechtbank in New York.
