Na lang wachten, festivallof en verschillende vertragingen is Anurag Kashyap er Kennedy is eindelijk in India aangekomen. De noir-thriller, met in de hoofdrollen Rahul Bhat en Sunny Leone, ging twee jaar geleden in première op internationale filmfestivals en kreeg een sterke kritische ontvangst. Na bezuinigingen en wijzigingen door de CBFC wordt de film nu gestreamd op ZEE5.
Kennedy-complot
Bhat speelt de titulaire Kennedy – een man die niet altijd Kennedy was, chauffeur van een toonaangevend taxibedrijf en huurmoordenaar. Ooit bekend als Uday Shetty, een agent die nu vermoedelijk dood is, woont hij in het door een pandemie getroffen Mumbai en opereert hij geïsoleerd als moordenaar voor een corrupte politiecommissaris. Hij voltooit opdrachten zonder twijfel, gedreven door de belofte van informatie over Saleem, een gangster tegen wie hij een diep persoonlijke vendetta koestert.
De eerste helft van de film dompelt ons onder in Kennedy’s ruige routine. Als man van weinig woorden laat hij zijn wapen voor zichzelf spreken. Emotioneel leeg en mechanisch precies, wordt hij achtervolgd door de stemmen van degenen die hij heeft vermoord, hoewel hij zich nooit met hen bezighoudt. Of deze stemmen uitingen van schuld zijn of slechts fragmenten van een gebroken geest, blijft opzettelijk dubbelzinnig.
De tweede helft volgt zijn afkomst of misschien wel transformatie van Uday Shetty, een beruchte agent, naar Kennedy, een wapen in een systeem dat hij ooit diende. Dit is geen verhaal over een rechtvaardige man die door het lot wordt verraden. Kennedy’s ondergang heeft hij zichzelf te wijten. Hij heeft niemand anders dan zichzelf de schuld te geven, ook al wordt hij door wraak opgeslokt omdat de gevolgen van zijn geweld dichtbij huis toeslaan.
De film speelt zich af gedurende vijf nachten voorafgaand aan wat onheilspellend ‘The Night’ wordt genoemd en bouwt spanning op door fragmentatie en terughoudendheid. Er wordt ons niet verteld wat die laatste avond inhoudt, alleen wordt er een biechtmonoloog uitgesproken met de schorre stem van Bhat – een huiveringwekkende bekentenis van talloze moorden gepleegd zonder spijt. Er is geen schuld, geen rechtvaardiging. Gewoon de feiten.
Naarmate het verhaal zich ontvouwt, beginnen we ook de tel van de lichamen te verliezen. Kennedy elimineert niet alleen de hem toegewezen doelwitten, maar iedereen die het risico loopt bewijs te worden. Het geweld is bot, onsentimenteel en bijna procedureel.
Toch spaart hij één persoon: Charlie, gespeeld door Zonnige Leone. Charlie, de buurman van zijn eerste slachtoffer op het scherm, verdrinkt zijn eenzaamheid in alcohol en nerveus gelach. In een wereld die wordt bepaald door corruptie en dubbelhartigheid, biedt hun onwaarschijnlijke connectie de enige zwakke emotionele draad van de film, afgezien van een sentimentele vader-dochter-invalshoek.
Wat werkt bij Kennedy en wat niet
Via Kennedy’s verhaal schetst Kashyap een grimmig portret van systemische rotting, een politiemacht die gecompromitteerd is door politiek en rijkdom. De film gebaart naar commentaar op institutioneel verval, maar gaat dit niet volledig in twijfel. Ironisch genoeg werd de release van een film over corruptie twee jaar uitgesteld.
Waar Kennedy echt in uitblinkt, is de sfeer. Cinematograaf Sylvester Fonseca transformeert Mumbai in een nachtelijk labyrint, stil, verstikkend en moreel leeg. De pandemische achtergrond versterkt het isolement en zorgt ervoor dat de stad zich medeplichtig voelt aan de misdaden van Kennedy.
Als het script af en toe mager aanvoelt, compenseert de film dit met vakmanschap. Rahul Bhatt levert een indrukwekkende, gecontroleerde prestatie – intern, smeulend en diep verontrustend. Zijn terughoudendheid wordt de hartslag van de film.
De muziek versterkt de sfeer nog meer. Met bijdragen van Aamir Aziz en Raghav Bhati vult de soundtrack de emotionele stiltes die Kennedy weigert te verwoorden. Het meest opvallend is dat Tsjaikovski’s The Sound of Kennedy, uitgevoerd door het Philharmonisch Orkest van de stad Praag, de tedere ruggengraat van de film wordt en Kennedy’s gemoedstoestand na elke moord weerspiegelt.
Kennedy is misschien niet Kashyaps meest verhalende strakke werk, maar wel een van zijn meest sfeervolle. Het gedijt minder op plot en meer op aanwezigheid, en Rahul Bhat zorgt ervoor dat je niet weg kunt kijken.
