Lindsey Vonn vraagt geen medeleven na het ondergaan van haar vierde operatie na haar rampzalige Olympische Winterspelen 2026 neerstorten.
“De operatie is goed verlopen vandaag!” Gelukkig kan ik eindelijk terugkeren naar de VS! Als ik terug ben, geef ik je meer updates en informatie over mijn blessure… Maar tot die tijd, terwijl ik hier in mijn bed zit en nadenk, heb ik een paar gedachten die ik graag wil delen…’ Vonn, 41, schreef op zaterdag 14 februari via Instagram, samen met een video van het Olympische skiën.
“Ik heb veel berichten en reacties gelezen waarin staat dat wat er met mij is gebeurd hen verdrietig maakt”, vervolgde Vonn. “Wees alsjeblieft niet verdrietig. Empathie, liefde en steun accepteer ik met een open hart, maar alsjeblieft geen verdriet en sympathie. In plaats daarvan hoop ik dat het je de kracht geeft om te blijven vechten, want dat is wat ik doe en dat is wat ik zal blijven doen. Altijd.”
Vonn voegde hieraan toe: “Als ik terugdenk aan mijn crash, stond ik niet in het starthek onbewust van de mogelijke gevolgen. Ik wist wat ik deed. Ik koos ervoor om een risico te nemen. Elke skiër in dat starthek nam hetzelfde risico. Want zelfs als je de sterkste persoon ter wereld bent, heeft de berg altijd de kaarten in handen.”
Supporters en fans van Team USA over de hele wereld hebben Vonn’s pad naar de Olympische Winterspelen van 2026 gevolgd nadat ze haar aankondiging had aangekondigd terug naar professioneel skiën. (Von 2019 met pensioen na het WK in Zweden, maar kondigde in 2024 zijn comeback aan.)
Tijdens een WK-race in Zwitserland op 30 januari, Vonn scheurde haar kruisband volledig – slechts negen dagen voor de Olympische competitie.
“Na uitgebreid overleg met artsen, intensieve therapie, fysieke tests en het skiën vandaag, heb ik besloten dat ik zondag aan de Olympische afdaling kan deelnemen”, zei Vonn op 1 februari, waarbij ze opmerkte dat ze gepland om te draaien zelfs zonder dat haar kruisband intact is. “Het is duidelijk dat ik nog steeds een trainingsrun moet doen zoals vereist om zondag te racen, maar… ik heb vertrouwen in het vermogen van mijn lichaam om te presteren. Ondanks mijn blessures is mijn knie stabiel, heb ik geen zwelling en mijn spieren schieten en reageren zoals ze zouden moeten.”
Vonn ging op zondag 8 februari de hellingen op voor haar downhill-race voor dames. Helaas sloeg het noodlot 13 seconden na haar race toe toen ze crashte en uiteindelijk van de baan naar een Italiaans ziekenhuis werd gevlogen. Vonn onderging vervolgens een orthopedische operatie om een breuk gemeld in haar linkerbeen‘ en werd ‘behandeld door een multidisciplinair team’, aldus een verklaring die destijds door het Ca’ Foncello-ziekenhuis werd vrijgegeven.
“Ik was bereid risico’s te nemen, te pushen en op te offeren voor iets waarvan ik wist dat ik er absoluut toe in staat was”, vervolgde Vonn zaterdag. “Ik zal altijd het risico nemen om te crashen terwijl ik alles geef, en bij voorkeur niet skiën met mijn potentieel en spijt. Ik zal nooit de finish overschrijden en zeggen: ‘wat als?’ En eerlijk gezegd was ik op dat moment fysiek sterker dan ik in het verleden vaak ben geweest. Absoluut sterker dan ik was toen ik (mijn) carrière in 2019 afsloot met een bronzen medaille op de wereldkampioenschappen.”
Vonn voegde toe: “En mentaal… Mentaal was ik perfect. Klaar, gefocust, hongerig, agressief en toch volkomen kalm… net zoals ik de afgelopen maanden had geoefend toen ik dit seizoen bij elke afdaling op het podium stond. Twee overwinningen en de leiding… het was allemaal een test om me voor te bereiden op de Olympische Spelen. Mentaal was ik er beter klaar voor dan ooit tevoren.”
Vonn sloot haar bericht af door erop te wijzen dat “alleen maar omdat ik klaar was” voor de Olympische Winterspelen van 2026 “mij niets garandeerde.”
“Niets in het leven is gegarandeerd. Het is de gok van het najagen van je dromen. Het kan zijn dat je faalt, maar als je het niet probeert, zul je het nooit weten”, voegde ze eraan toe. “Dus bedankt, wees niet verdrietig. De reis was de val waard. Als ik ’s avonds mijn ogen sluit, heb ik geen spijt en blijft de liefde die ik heb voor het skiën. Ik kijk nog steeds uit naar het moment waarop ik weer bovenop de berg kan staan. En dat zal ik doen.”




