MEXICO-STAD — De Mexicaanse componiste María Leonora bereidt zich op elk concert voor alsof ze zich voorbereidt op de strijd.
Haar make-up heeft een tribal randje. Haar kleding is gerangschikt in lagen die ze uittrekt naarmate de show zich ontvouwt. Een amulet boven haar navel dient als bescherming.
“Als ik in de spiegel kijk, ga ik een soort oorlog voeren”, zei ze voorafgaand aan een recente presentatie in Mexico-Stad. “Ik bereid me voor om door het vuur te lopen en wat er ook gebeurt, gebeurt.”
Haar optredens in 2025 zijn opgevat als hoofdstukken die met elkaar verbonden zijn door een rode draad. Ze noemde de serie “Through All the Fire”, in de overtuiging dat zowel muziek als vlammen een krachtige vernieuwingskwaliteit hebben.
“Een vuur kan branden en vernietigen”, zei ze. “Maar als je het haalt, kun je herboren worden.”
Hetzelfde idee van warmte en vernieuwing is aanwezig in de sfeer van haar shows. Haar concerten zijn geïnspireerd op a pre-Spaans stoombad bekend als een “temazcal”, dat een belangrijke rol speelde Meso-Amerikaans sociaal en religieus leven.
‘Je vindt het leuk als je een temazcal binnengaat, maar je tolereert het’, zei ze. “Je zweet en je ego kraakt. Zelfs als je dat niet wilt, wordt je gekweld door de hitte.”
Temazcales had een rituele functie en een kosmologische betekenis voor Meso-Amerikaanse culturen, schreef archeoloog Agustín Ortiz in een publicatie uit Mexico’s Het Nationaal Instituut voor Antropologie en Geschiedenis.
Elk bad, gebouwd in stenen of lemen structuren, kon tientallen mensen bevatten en produceerde stoom door stenen te verwarmen voordat het met water werd overgoten.
“Temazcal werd gezien als het binnenste van de aarde en als een doorgang tussen de levenden en de wereld de onderwereld“, schreef Ortiz. “Het werd gezien als een toegangspoort tot het ‘buiten’.”
De meeste bevonden zich in de buurt van ceremoniële balvelden, wat hun verbinding met de rituele dimensie van het spel onderstreepte.
Temazcales worden nog steeds gebruikt, maar hun vroegste vormen worden aangetroffen in Maya steden zoals Chichen Itza en Palenque, en in plaatsen als Tlatelolco en Teotihuacán in centraal Mexico.
María Leonora maakte op 16-jarige leeftijd kennis met de genezende kracht van muziek.
Ze omarmde punkrock als tiener die een moeilijke periode doormaakte. En nadat ze had leren drummen, zette ze voor het eerst voet op een podium.
“Ik heb zoveel dingen kunnen transformeren door gewoon voor een publiek te spelen en te staan”, zei ze. “Ik kan eerlijk zeggen dat het mijn leven heeft gered.”
Vanaf dat moment speelde ze jarenlang met andere muzikanten en hield ze zich bezig met verschillende genres.
In “Through All the Fire” vertolkt ze een breed scala aan liedjes in een poging haar publiek van duisternis naar een gevoel van vernieuwing te bewegen.
“Muziek is een krachtig hulpmiddel dat je kan verbinden met de aarde, met het leven, met het universum en met andere mensen”, zei ze. “Het is een manier om dingen over jezelf op te graven en te ontdekken.”
Ze omschrijft haar shows als ‘meeslepende concerten’, wat betekent dat geluid, licht en beeld een rol spelen bij het vormgeven van de betrokkenheid van de aanwezigen.
“We willen dat het publiek zich betrokken voelt bij de ervaring van elk nummer”, zegt producer Diego Cristian Saldaña. “In de emoties en specifieke sensaties die de muziek teweegbrengt en waar we bewust naar op zoek zijn.”
Die intentie komt tot uiting in de manier waarop het publiek de ervaring beschrijft.
In een video die eind november door het Ministerie van Cultuur van Mexico-Stad werd vrijgegeven, zei een jongeman die de optredens van María Leonora drie keer had gezien dat elke ervaring zeer bevredigend was geweest. Een andere vrouw zei dat ze zich vóór de show uitgeput voelde, maar vol energie vertrok en verder wilde met haar leven.
“We moedigen mensen voortdurend aan om actief deel te nemen”, zegt ze. “Duik in een interne reis.”
“Through All the Fire” begint met haar stem die het publiek uitnodigt om de “zoutcirkel” over te steken, wat betekent dat ze de buitenwereld achter zich moet laten.
Terwijl de lichten warm en subtiel blijven, gaat haar eerste nummer over liefde. Dan beweegt het repertoire zich naar een bres. De pijn van de scheiding wordt weerspiegeld op het podium.
Naarmate de show vordert, onderzoekt María Leonora diepere gevoelens, waarbij ze geleidelijk haar make-up en kledinglagen verwijdert. Dan komt het hoogtepunt.
“Als mijn karakter uitgeput is, op de grond, begint het weer te ademen”, zei ze. “Het moment gaat door het vuur zoals je zou doen in een temazcal.”
Om zichzelf met haar te bevrijden, worden de deelnemers aangemoedigd om te huilen, schreeuwen of deel te nemen aan welk ritueel dan ook dat ze nodig achten. Als ze vrij zijn van wat hen zwaar belast, zingen ze.
“Ons laatste nummer is als een eerste lichtstraal”, zei ze. “Je kunt terugkijken op je leven en vooruitgaan in de richting van helderheid.”
____
Religieverslaggeving van Associated Press krijgt steun via de AP’s samenwerking met The Conversation US, met financiering van Lilly Endowment Inc. AP is als enige verantwoordelijk voor deze inhoud.
