Door Robert Scucci
| Uitgegeven
Als je enige tijd op Reddit doorbrengt, comedy volgt of naar podcasts luistert, weet je waarschijnlijk al dat de naam van Tom Segura tegenwoordig niet altijd hartelijk wordt ontvangen. De meeste vijandigheid komt voort uit zijn Twitter-tirade uit 2023 over ‘de armen’ na een onaangename ervaring op de luchthaven, en je kunt zien dat sommige van de negatieve recensies voor zijn nieuwste Netflix-special, Docentafkomstig van mensen die hem simpelweg niet willen zien slagen op basis daarvan alleen.
Hoewel ik toegeef dat deze opmerkingen een beetje extreem waren toen hij ze maakte, heb ik ze nooit ter harte genomen, ook al val ik waarschijnlijk in de demografie die hij de armen noemt. Ik kom uit een middenklassegezin en behoor nog steeds tot de middenklasse. Het probleem is dat de middenklasse snel uiteenvalt, en dat de kloof tussen mensen die hun best doen en degenen die ongelooflijk rijk zijn alleen maar groter is geworden, wat mensen terecht boos maakt. Elke keer dat ik een belangrijke aankoop doe, tel ik precies hoeveel uur werk het me zou kosten om de aankoop te doen het dingEn zo beslis ik of het de moeite waard is. Veel mensen werken op deze manier. Komieken rennen ook hun mond uit voor shockwaarde, dus het is ook niet nodig om ze serieus te nemen.
Een groot deel van de woede die op Tom Segura is gericht, komt voort uit de controversiële ‘hot mic’-momenten op zijn podcast en op sociale media, resulterend in enkele recensiebommen voor Docent. Maar we hoeven niet al te sociaal-economisch te worden over waarom Docent staat momenteel op een goedkeuringsscore van negen procent op de Popcornmeter van Rotten Tomatoes. De reden dat het zo slecht werkt, is veel eenvoudiger. Het is gewoon niet leuk.
Laat de kunst voor zichzelf spreken
Ik begrijp volledig waarom grote delen van de mensen die hun best doen om vooruit te komen in het leven boos zijn op de ‘ik ben rijk en daarom beter dan jij’-persoonlijkheid waar Segura de afgelopen jaren op heeft geleund. Maar laten we tot de kern van de zaak komen. Tom Segura werd niet populair vanwege puur dom geluk. Hij brak door vanwege zijn observerende humor, het vertellen van verhalen en zijn cynische wereldbeeld, dezelfde eigenschappen die de meeste opkomende strips hebben als ze honger hebben en het spel actief spelen.
Ze leven onderweg, spelen honderden shows per jaar, scherpen hun vak aan en hopen eindelijk de grote doorbraak te ervaren waar zoveel aspirant-komieken op jagen. Terwijl het enorme succes dat Segura heeft geboekt via podcasting en Netflix heeft hem een levensstijl gegeven waardoor zijn observaties minder herkenbaar zijn voor de gemiddelde persoon, ik denk niet dat dat de reden is Docent is zijn zwakste special van een uur tot nu toe.
Dave Chappelle is miljoenen waard, maar hij is nog steeds een meesterverteller. Bill Burr heeft enorm veel succes gehad, maar zijn bekentenissen over het gezinsleven en het omgaan met zijn woede blijven universeel herkenbaar. Rijkdom alleen maakt de komedie niet kapot. Zelfgenoegzaamheid wel. Voor het geval dat: Tom Segura ging naar een privéschool, maar zijn vroege scripties zijn zijn beste werk.
Podcasting verpest stand-up?
Docentdie heeft Rotte tomaten gebruikersrecensies die dingen zeggen als “Tom Segura is net zo grappig als naar de kont van een hond staren”, vallen geheel in een andere categorie. Het wijst op een groter probleem in stand-upcomedy, ontworpen voor massaconsumptie streamen. Het voelt niet als een nieuw uur.
De meest voorkomende klacht over Docent is dat veel van de anekdotes terug te voeren zijn op interviews en podcastafleveringen. Het is inmiddels de standaardpraktijk geworden dat de meeste spraakmakende cabaretiers afhankelijk zijn van podcasting om zichtbaar te blijven en inkomsten te genereren als ze niet op tournee zijn. Het onbedoelde neveneffect is dat wanneer cabaretiers urenlang met andere cabaretiers praten, ze in wezen hun volgende uur voor miljoenen luisteraars doorbrengen.
Tegen de tijd dat die grappen op tournee worden verfijnd en uiteindelijk voor een special worden gefilmd, voelt het niet meer als nieuw materiaal. Het voelt als een herverpakking van iets dat je al onderweg hebt gehoord, nu met een toegevoegd videocomponent van een man die voor een microfoon staat.
Mijn grootste probleem met Docent is dat het verhalende element dat mij oorspronkelijk naar Segura’s standup trok, vrijwel geheel verdwenen is. In plaats daarvan speelt de special als een losse verzameling niet-gerelateerde anekdotes die overspringen van het gezinsleven, naar documentaires over Hitlers misbruik van stimulerende middelen, naar meer verhalen over het in zijn broek schijten. De meeste grappen volgen een standaardopzet en punchline-structuur, wat in theorie prima is, maar er is zelden sprake van enige zinvolle uitbetaling.
De jaren 2018 Schandelijkaan de andere kant bevat het een briljante opzet met In-N-Out Burger, die al vroeg kort werd geïntroduceerd, maar veel later opnieuw werd bekeken met een onverwachte uitbetaling tijdens een heel ander deel. Dat niveau van vakmanschap is er gewoon niet Docent. Hier voelt elke grap als een op zichzelf staande grap, zonder bindweefsel of een bevredigende escalatie van het ene segment naar het andere.
Hebben andere projecten voorrang?
Ik heb nog steeds de eerste drie Netflix-aanbiedingen van Segura, Volkomen normaal, Meestal verhalenEn Schandelijkin regelmatige rotatie. Ik roep nog steeds “fietsen!” en noemt mijn vrouw een honky als de gelegenheid zich voordoet. Ik heb erover geleerd Steven Seagal: Wetsman dankzij Volkomen normaalen ik raad iedereen ten zeerste aan om de serie te bekijken.
Ik zeg het niet graag, maar Bal varken, Voorhameren nu, Docentsla gewoon niet op dezelfde manier of heb hetzelfde uithoudingsvermogen. Ondanks de gemengde reacties heb ik er enorm van genoten Slechte gedachtenvooral omdat veel van de schetsen aanvoelden als volledig gerealiseerde uitbreidingen van grappen uit de vorige specials. Je kon zien dat er echte zorg is besteed aan de productie en dat de cast en crew hebben geïnvesteerd in het maken van iets gedenkwaardigs.
Docentin vergelijking voelt het eerder als een verplichting dan als een passieproject. Het lijkt erop dat Segura klaar was om verder te gaan met andere ondernemingen, maar een blanco cheque kreeg van Netflix en werd gevraagd om nog een uur te leveren. Het kan zijn dat ik er helemaal naast zit, maar het voelt alsof zijn creatieve focus is verschoven van stand-up naar productie. Daar is op zichzelf niets mis mee.
Maar voor mijn geld Docentdie momenteel op Netflix wordt gestreamd, verdient zijn lage score niet vanwege wat Tom Segura buiten het podium zegt, maar vanwege wat hij zegt als hij erop staat.
