Acteur-danser Nora Fatehi werd in een recent gesprek openhartig over liefde, daten en genderdynamiek, en gaf toe dat ze, ook al is ze financieel onafhankelijk, nog steeds emotionele zorg en inspanning van een partner wil.Op de vraag of ze van mannen verwacht dat ze op afspraakjes betalen, zei Nora tegen Lilly Singh: “Dat heb ik niet nodig. Ik heb mijn kaart, ik kan het diner betalen. Maar er zit een vrouwelijke kant aan mij… Ik wil hem het zien doen, want dan wil ik hem meer.”Ze voegde eraan toe: “Het is net iets mannelijks als hij zegt: ‘Ik heb je’.”Nora vertelde over haar reis: “Ik heb het moeilijk sinds mijn zestiende. Ik had geen man om me te helpen. Ik heb alles zelf gedaan. Ik zorg nog steeds voor mijn familie en mijn vrienden – ik ben veel te lang de kostwinner geweest.”Ze gaf toe dat dit haar energie in relaties heeft gevormd. “Ik heb het gevoel dat ik te lang in mijn mannelijke energie heb gezeten. De laatste tijd probeer ik mijn vrouwelijke energie terug te benutten.”Ze legde uit waar ze nu naar op zoek is en zei: “Ik heb een man nodig die een stap verder gaat, zodat ik me een meisje voel… Ik voel me vrouwelijk, ik voel me gewild. Ik heb het gevoel dat iemand aan me denkt en voor me zorgt – omdat ik dat mijn hele leven bij iedereen heb gedaan.”
‘Mannen zeggen dat ze sterke vrouwen willen, maar is dat ook zo?’
Nora vertelde ook hoe haar succes haar datingleven beïnvloedt. “Ik heb zoveel mensen horen zeggen: ‘Je bent eng, daarom heb ik je niet benaderd'”, vertelde ze.Ze betwijfelde de moderne datingdynamiek en voegde eraan toe: “We leven in een wereld waarin mannen zullen zeggen: ‘Ik hou van sterke, onafhankelijke vrouwen.’ Maar doen ze dat ook echt? Misschien vinden ze het op afstand wel leuk.”Ze vervolgde: “Als het erop aankomt om daadwerkelijk met dit soort vrouwen om te gaan, kunnen ze zich geïntimideerd voelen. Ik heb jongens gehad die mij wilden hebben – en ik wilde hen ook – maar het werkte niet. Ze eindigden met een minder ambitieuze, minder onafhankelijke.”Samenvattend zei ze: “Misschien willen ze uiteindelijk niet echt iemand als ik… het is een ego-ding. Er zijn een paar zelfverzekerde mannen die het snappen, maar het is een handjevol.”
‘Ik heb geprobeerd mezelf te temperen, maar het werkt niet’
Op de vraag of ze ooit heeft geprobeerd zichzelf “minder” te maken voor een man, gaf Nora toe: “Misschien in gesprekken, ja… soms heb ik het gebagatelliseerd. En dan komt toch mijn echte kant naar boven en zeg ik: ‘Oké, daarom is het niet gelukt’.”Ze benadrukte dat de kwestie verder gaat dan uiterlijk of succes. “Mensen zullen denken: ‘Ze is mooi en succesvol – waarom zou ze problemen hebben met mannen?’ Maar het heeft niets te maken met hoe je eruit ziet of hoeveel geld je verdient. Het is psychologisch. Het is een sociale constructie.”“Zelfs als ik mezelf kleiner maak, als een man niet iemand wil die onafhankelijk of sterk is, kun je dat niet veranderen”, voegde ze eraan toe.
“Het kind is zo klein – ‘hij heeft een baan'”
Nora deelde ook een lichtere kijk op matchmaking-druk. “Ik heb tantes die me voortdurend suggesties sturen – Marokkaanse tantes, Indiase tantes,” lachte ze en voegde eraan toe: “Ze laten me foto’s zien en zeggen: ‘Vertel me welke je leuk vindt’. Ik denk: dat kan ik niet!”Ze herinnerde zich de aanpak van haar moeder en zei: ‘Ze zei altijd: ‘Zijn moeder is erg aardig.’ En ik denk: ‘Ik trouw niet met zijn moeder!’Ze grapte: “De houding is soms zo laag: ‘Hij heeft een opleiding genoten, hij heeft een baan’. Ik dacht: ‘Mam, ik ook. Wat doen we hier?’
‘Ik was verliefd alleen vanwege de lengte’
Over haar voorkeuren gesproken, gaf Nora toe: “Lange tijd stond lengte op nummer één. Nu is het… misschien nummer vier. Oké, vijf!”Ze onthulde zelfs de ‘gekste’ reden waarom ze verliefd werd. ‘Hun lengte. Alleen hun lengte,’ zei ze.Ze legde het verder uit en voegde eraan toe: “Ik ben 1,80 meter lang” en ik draag graag hakken. Als ik een lang iemand zie, denk ik: ‘Dat is een man, hij is mannelijk’, en mijn eierstokken gaan overdrive.Maar ze voegde er snel met humor aan toe: ‘Dan doet hij zijn mond open en het is alsof… ja, vanaf daar bergafwaarts.”
‘Ik kan een man niet mee uit vragen – angst voor afwijzing’
Ondanks haar zelfvertrouwen geeft Nora toe dat ze moeite heeft om de eerste stap te zetten. “Ik had zoiets van ‘Over mijn lijk'”, zei ze toen vrienden voorstelden mannen te benaderen.Ze onthulde de reden en zei: “Angst voor afwijzing. Echt waar. Ik heb het geaccepteerd, ik kan het gewoon niet.”Ze herinnerde zich een gemiste kans en zei: “Er was een man die ik zag en ik dacht: ‘Oh mijn God, zou ik dat moeten doen?’ Ik kon het niet. Ik moet mijn zielsverwant gemist hebben, maar dat kon ik niet.”Ze sloot af met een humoristisch briefje: “Het is oké… hij was waarschijnlijk 1,80 meter lang”.
