Afgelopen mei gebeurde er iets vreemds in de Amerikaanse albumlijsten. Twee metalbands (of in ieder geval aan metal grenzende hardrockacts) scoorden in dezelfde maand nummer 1-albums. Het genre had in hetzelfde jaar sinds 2019 niet meer bestsellers gezien – en die waren afkomstig van ervaren acts. Het was dus opmerkelijk toen de jonge Britse groep Sleep Token streaming verpletterde en Ghost bovenaan de hitlijsten stond met een vinyluitrol van Taylor Swift-formaat. Ondertussen werden avant-garde heavy rockers Deftones onverwachte TikTok-lievelingen en arena-sterren.
Metal was niet zo stilletjes opnieuw opgedoken als commerciële kracht, en niet alleen in de live-sfeer, waar het altijd gedijt en blijft groeien. De popcultuur leek klaar om een soort hitmakergedachte terug te verwelkomen die verloren is gegaan: de mouwloze, nekverpletterende hardrockster.
De bredere popwereld zou dus kennis moeten maken met de in Virginia geboren groep Bad Omens, wiens met sludge gevulde show donderdagavond in het Forum in Inglewood bevestigde dat ze een van de meest ambitieuze en getalenteerde jonge bands in de heavy rock zijn, en over de sterrenkracht en de vraatzuchtige fancultuur beschikken om nog groter te worden.
Bad Omens – met zanger Noah Sebastian, bassist Nicholas Ruffilo, gitarist Joakim Karlsson en drummer Nick Folio – is niet geheel nieuw. Ze zijn al tien jaar actief in het metalcore- en heavy-rockcircuit, getekend bij het kleine maar invloedrijke Sumerian Records. Maar ze bereikten hun succes met ‘The Death of Peace of Mind’ uit 2022, waarin een Weeknd-waardige R&B-falset werd gecombineerd met rotte, dreunende gitaren en smaakvolle elektronica.
De band werd headliner op het festival en verzamelde miljarden streams, zeker geholpen door Sebastian’s knappe uiterlijk en opvallende bereik als zanger, waarbij Sebastian overschakelde van een oorverdovend gefluister naar een operagehuil en schreeuw die doet denken aan het Noorwegen van de jaren 90 (soms op een Villain), zoals hij deed op hetzelfde nummer.
De band zinspeelt al een tijdje op een nieuw album, hoewel ze slechts een handvol nieuwe singles op sleeptouw hadden voor deze arena-tournee, een hoogtepunt in hun carrière. Maakt niet uit. Op het Forum verbond de band hun catalogus met een oogverblindende podiumproductie, een productie die zich manifesteerde als een ultramoderne heavy rock-act met het bereik om grote sterren te worden, zelfs als ze echte bekendheid verwerven. met enige ambivalentie.
Deze ernst was duidelijk zichtbaar in de dagen voorafgaand aan de Forum-show, waarbij fans debatteerden over hoeveel uur voordat ze op het Forum moesten zijn om op de barricades te staan (consensus – kom daar voor het ontbijt). Midden in de set wees Sebastian naar een fan die hij herkende van vele jaren onderweg. ‘Je komt ons opzoeken sinds we slecht zijn,’ zei hij lachend.
Die betrokkenheid zou niet mogelijk zijn als de muziek niet de bovennatuurlijke kracht had om actuele problemen aan te pakken. Vanaf de eerste noten van de nieuwe single ‘Spectre’ – een sombere vocale workout voor Sebastian die eindigde met verpulverende riffs – gebruikte Bad Omens geavanceerde tools en underground invloeden om arena-rock-catharsis op te roepen.
Een vroeg hoogtepunt van de set kwam toen Jake Duzsik van het industriële rocktrio Health uit LA meedeed aan een duet op ‘The Drain’, een slingerende, dreigende gezamenlijke single en een hoogtepunt voor beide bands. Heavy-rockveteranen zien iets meeslepends in Bad Omens, waardoor de pop-savvy nummers van de band als “Left for Good” en “Just Pretend” (een platina-verkopende single die de hoofdset afsloot) eerder met verdiend gevoel dan met berekening worden geplaatst.
Na de Forumshow begreep ik waarom het zo lang duurt voordat ze een nieuwe LP af hebben. Sebastian is er open over geweest zijn mentale problemen. De band bevindt zich in een moeilijke tijd, waarin hun artistieke ambities echte, levensveranderende aandacht krijgen.
Ze kunnen nummers maken als ‘What It Cost’ (een spetterend, wellustig electronummer waarvan ik absoluut zou geloven dat het samen met Max Martin is geschreven als je het mij vertelde) en de grillige metal die hen hun fanbase bezorgde en zonder een rel zou veroorzaken. Het is niet eenvoudig om de twee op een natuurlijke manier te koppelen. (Vraag het maar aan Code Orange, ooit aangekondigd als de doorbraaksterren van metal die verwikkeld raakten in elektronische experimenten.) Het hebben van een toegewijde fanbase van K-pop-kaliber is geweldig om te groeien, maar het is een gespannen relatie.
Maar in de eerste plaats zijn Bad Omens getalenteerde muzikanten, en welke magische magie Sebastian ook op het podium hanteert, zal altijd worden versterkt door een serieuze band die metal, donkere pop en elektronische muziek verdraait. Ik zag niets dat die ene fan ervan weerhield terug te komen voor nog eens tien jaar Bad Omens-shows, en er zijn alle aanwijzingen dat anderen dit voorbeeld zullen volgen.
