Raja Saab begint met een mix van emotie en het bovennatuurlijke dat meteen je aandacht trekt. De opzet heeft alle kenmerken van een geweldige horrorkomedie, maar de film kan de landing niet helemaal vasthouden.
Regie: Maruthi Dasari
Cast: Prabhas, Sanjay Dutt, Malavika Mohanan, Nidhhi Agerwal, Riddhi Kumar, Zarina Wahab
Speelduur: 3 uur en 6 minuten
Waar te zien: In de bioscopen
Beoordeling: 3 sterren
Raju (Prabhas), een rusteloze, impulsieve en verbonden met zijn grootmoeder Gangamma (Zarina Wahab), ooit een machtige zamindar die nu in armoede en een slechte gezondheid leeft. Ze is ervan overtuigd dat de tegenslagen van hun familie begonnen toen een heilige ketting werd gestolen, waardoor Raju betrokken raakte bij een familiemysterie dat verwikkeld was met zijn vermiste grootvader, Kanakraju (Sanjay Dutt). Wat begint als een zoektocht, verandert al snel in iets duisterder, waarbij het familie-erfgoed en een paar bovennatuurlijke wendingen raakt. Raja Saab begint met een mix van emotie en het bovennatuurlijke dat meteen je aandacht trekt.
De opzet heeft alle kenmerken van een geweldige horrorkomedie, maar de film kan de landing niet helemaal vasthouden. Raja Saab heeft de visie om de grootste horrorkomedie te worden, maar de uiteindelijke ‘verwarde’ uitvoering maakt de pret kapot en wordt uiteindelijk een strikt gemiddelde film die alleen geschikt is voor die-hard fans. De eerste helft bouwt de wereld goed genoeg op en zorgt ervoor dat je om de personages geeft. Maar na een tijdje begint het verhaal de focus te verliezen. Vooral de tweede helft sleept de zaken aan. Het tempo wordt traag en je voelt de spanning wegglijden. Tegen de tijd dat de film het grote einde bereikt, is het moeilijk om je niet een beetje afgemat te voelen, zelfs als de inzet steeds hoger wordt.
Prabhas verankert meestal dit soort films, maar hier voelt hij zich vreemd gedempt, vooral vóór de climax. Hij is solide, maar de vroege vonk ontbreekt net op het moment dat de film hem nodig heeft. Sanjay Dutt legt de nadruk op de flashback-secties, maar zijn slechterik houdt vast aan een bekende dreiging van één noot, zodat hij nooit echt zo interessant of complex wordt als je zou hopen.
Malavika Mohanan, Nidhhi Agerwal en Riddhi Kumar zien er goed uit op het scherm, maar het script geeft ze nooit veel te doen. Hun personages suggereren dat er meer gebeurt, maar uiteindelijk dienen ze het verhaal in plaats van dat ze het aansturen, dus er is niet veel ruimte voor hen om een blijvende indruk achter te laten. En het laten vallen van twee nummers in de toch al trage tweede helft bederft de zaken alleen maar verder en rukt de stroom weg die het verhaal had achtergelaten.
Op technisch vlak ziet het er beter uit. De VFX is echt indrukwekkend voor een zelfgemaakte horrorfantasie en ziet er geweldig uit op het grote scherm. De climax valt op – visueel gedurfd en conceptueel sterk – dus je krijgt een waardevolle beloning, zelfs als je geduld tegen die tijd bijna op is. Regisseur Maruti toont momenten van terughoudendheid en stijl, maar de balans tussen horror, komedie, emotie en verbeelding komt niet altijd tot zijn recht.
Uiteindelijk voelt The Raja Saab aan als een film die alle juiste stukken bevatte voor een opvallende horrorkomedie, maar ze gewoon niet consistent in elkaar kan zetten. Er zit hier vakmanschap in, een sterke climax en flits die werken, maar het warrige script en de lethargische tweede helft houden dit tegen. Als je een Prabhas-fan bent, zul je het geweldig vinden om ernaar te kijken in de bioscoop. Voor alle anderen is het een prima wegwerphorloge – niet iets dat je snel zou aanbevelen. Over het geheel genomen zal The Raja Saab het best in de smaak vallen bij de fans van Prabhas, maar voor een fervente bioscoopbezoeker is het een gemiddelde film die de grootste horrorkomedie had kunnen zijn.
