Rob Reiner, een schrijver, regisseur, producer, acteur en politiek activist wiens carrière in Hollywood meer dan zes decennia besloeg en enkele van de meest iconische titels uit de filmgeschiedenis omvatte, was dood gevonden Zondag met zijn vrouw, Michele Singer Reiner, in het huis dat ze deelden in Brentwood. Hij was 78.
“Het is met diepe droefheid dat we het tragische overlijden van Michele en Rob Reiner aankondigen”, zei een woordvoerder van de familie zondag in een verklaring. “We zijn kapot van dit plotselinge verlies en vragen om privacy in deze ongelooflijk moeilijke tijd.”
Reiner zal herinnerd worden als de regisseur van de baanbrekende romcom uit de jaren tachtig ‘When Harry Met Sally…’, de acteur wiens personage ‘Meathead’ regelmatig Archie Bunker ontmoette, en de politieke activist die programma’s voor jonge kinderen in Californië steunde en jarenlang tekeer ging tegen president Trump.
Robert Reiner, het oudste kind van cabaretier Carl Reiner en zangeres Estelle Reiner, werd geboren op 6 maart 1947 in Bronx, NY. Opgegroeid door een vader die elf Primetime Emmy’s en een Grammy won naast de Mark Twain Award voor Amerikaanse humor, ging Rob Reiner naar de Beverly Hills High School en studeerde film aan de UCLA. Daarna ging hij in Hollywood werken als acteur en schrijver voordat hij overging tot regisseren en produceren.
Reiner’s schrijfcredits in de jaren zestig omvatten ‘The Smothers Brothers Comedy Hour’, ‘The Glen Campbell Goodtime Hour’ en de tv-film ‘Where the Girls Are’. In de jaren zeventig schreef hij verschillende afleveringen van ‘All in the Family’, evenals de uitzending van de Primetime Emmy Awards uit 1978 en afleveringen van ‘The Tonight Show met Johnny Carson in de hoofdrol’.
Reiner trouwde in 1971 met Penny Marshall, de ster van de tv-serie Laverne & Shirley, en adopteerde Tracy, de dochter van Marshall uit een eerder huwelijk. Reiner en Marshall scheidden in 1981.
Hij schreef voor de eerste “Comic Relief”, gepresenteerd door Robin Williams, Billy Crystal en Whoopi Goldberg. Dat en de tientallen ‘Comic Relief’-telethons die daarop volgden, zorgden voor bewustwording en geld om de armoede in de Verenigde Staten en elders te bestrijden.
“This Is Spinal Tap” uit 1984 bevestigde Reiners komische gevoeligheid in het Amerikaanse milieu verder. Zijn werk nam een dramatische wending toen hij in 1986 de bewerking regisseerde van Stephen King’s korte verhaal ‘Stand by Me’, met in de hoofdrollen Wil Wheaton, River Phoenix, Corey Feldman en Jerry O’Connell, maar hij keerde terug naar de komedie met ‘The Princess Bride’ uit 1987, met in de hoofdrollen Cary Elwes, Robin Wright en Mandy Patinkin. Ook in 1987 hielp hij bij de oprichting van het productiebedrijf Castle Rock Entertainment.
Vervolgens regisseerde hij wat zou uitgroeien tot een van de meest geliefde romcoms aller tijden: “When Harry Met Sally…”, met Crystal en Meg Ryan in de hoofdrol.
Op de set van de film ontmoette hij fotograaf Michele Singer, en de twee trouwden in 1989, het jaar waarin de film werd uitgebracht. Ze kregen drie kinderen, Jake, Nick en Romy, respectievelijk geboren in 1991, 1993 en 1997.
Reiner werd uiteindelijk in 1994 genomineerd voor een Oscar voor Beste Film voor ‘A Few Good Men’, met in de hoofdrollen Jack Nicholson en Tom Cruise, hoewel de film dat jaar verloor van Clint Eastwoods western ‘Unforgiven’.
Reiners werk had verstrekkende culturele gevolgen. Drie van zijn films, “When Harry Met Sally…”, “The Princess Bride” en “This is Spinal Tap”, staan in het National Film Registry. De term “tot elf,” bedacht in “This Is Spinal Tap” tijdens een geïmproviseerde reeks tussen Reiner en Christopher Guest, is i Oxford Engels woordenboek.
“Het is vreemd dat iets dat we zomaar rondgooiden plotseling onderdeel wordt van het lexicon van ons leven”, zei Reiner tegen NPR’s. “Frisse lucht” in september. “Het is heel vreemd hoe deze dingen wortel hebben geschoten.”
In 2015 was Reiner producer van “Charlie zijn”, een drama gebaseerd op de problemen van zijn familie toen zoon Nick verslaafd was aan harddrugs en afwisselend in de afkickkliniek en dakloosheid zat.
“Het was heel, heel moeilijk om er de eerste keer doorheen te gaan, met deze pijnlijke en moeilijke ups en downs”, vertelde Reiner in 2015 aan The Times. “En toen ik de film maakte, werd het allemaal weer verdiept.”
Toen hij opgroeide, balanceerde Reiner tegenstrijdige gevoelens over zijn relatie met zijn eigen vader, die hij enorm bewonderde. Maar hij had ook het gevoel dat zijn vader hem niet helemaal kende. Die tweedeling inspireerde een scène in “Stand by Me” waarin Gordie verklaart dat zijn vader hem haat.
‘Van je vader houden en tegen je vader opkijken, betekent niet noodzakelijkerwijs dat je het terugvoelt’, vervolgde Reiner “Frisse lucht” in september en herinnerde zich hoe het schrijven van die scène hem aan het huilen maakte. Reiner voegde er echter aan toe dat hij twee ‘grote gidsen’ in zijn leven had: zijn vader, die in 2020 stierf, en de maker van ‘All in the Family’, Norman Lear.
Reiner was schrijver van “The 40th Kennedy Center Honours” in 2017, waarmee hij een carrière afsloot met talloze schrijfcredits voor variétéshows. “Spinal Tap II: het einde gaat door“, dat hij regisseerde, was zijn laatste project als scenarioschrijver. “Spinal Tap at Stonehenge: The Final Finale”, gepland voor 2026, was zijn laatste regiekrediet.
Reiner werd vijf keer genomineerd voor een Supporting Actor Emmy voor zijn werk ‘All in the Family’ en won in 1974 en 1978. In 2024 maakte hij kans op twee Emmy’s voor de documentaire ‘Albert Brooks: Defending My Life’.
Als fervent liberaal ontpopte Reiner zich ook als een kracht in de Californische politiek en kinderwelzijns- en onderwijskwesties. Hij voerde campagne voor presidentskandidaten, waaronder voormalig vice-president Al Gore, steunde de voormalige minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton als president en pleitte voor de herverkiezing van president Biden. Reiner was ook een onbeschaamde criticus van president Trump.
Hij voerde in Californië campagne tegen tabaksgebruik en in 1998 werd Proposition 10 aangenomen, waarin werd opgeroepen tot een belasting op tabaksproducten die aan programma’s voor jonge kinderen zou worden besteed. Reiner werd in januari 1999 voorzitter van de First 5 California Children and Families Commission. Hij nam ontslag in maart 2006 na beschuldigingen dat de commissie belastinggeld had gebruikt om zijn campagne voor het uiteindelijk mislukte Proposition 82 te voeden, dat de inkomstenbelasting voor rijke Californiërs zou hebben verhoogd om de kleuterschool voor 4-jarigen te betalen. Een audit concludeerde later dat hij en de commissie de staatswet niet hadden overtreden.
“Rob Reiner heeft de kinderen van Californië altijd op de eerste plaats gezet, en ik bedank hem voor het geweldige werk dat hij de afgelopen zeven jaar heeft verricht”, aldus de toenmalige regering. Arnold Schwarzenegger zei dat destijds in een verklaring. “Dankzij de inspanningen van Rob is Californië een nationale leider geworden op het gebied van gezondheidszorg en onderwijs voor jonge kinderen aan onze jongste kinderen en hun families.”
Times-redacteur Brittany Levine Beckman heeft aan dit rapport bijgedragen.
