“Stephen King’s ‘Silver Bullet’ is ofwel de slechtste film ooit gemaakt op basis van een Stephen King-verhaal, ofwel de grappigste”, aldus Roger Ebert opende zijn recensie voor de film van Dan Attias uit 1985. Ebert behandelde deze horroraanpassing als een genreparodie, waarbij hij King’s talent voor horror in kleine steden omzette in iets onbedoeld hilarisch. Dit klinkt misschien vreemd als je ‘Silver Bullet’ niet hebt gezien, aangezien King’s korte verhaal – getiteld ‘Cycle of the Werewolf’ – begint met een reeks gruwelijke moorden en hoe de getraumatiseerde Marty Coslaw wordt gevormd door deze gruwelijke gebeurtenissen. Hoe misplaatst moet een bewerking zijn om van zo’n sombere recensie een lachwekkende komedie te maken? Het blijkt dat de film van Attias vanaf het begin geplaagd werd door Don Coscarelli stopte met regisseren nadat de producer de nauwgezette aantekeningen van King had genegeerd tijdens de productie.
Afgezien van de conflicten achter de schermen is ‘Silver Bullet’ een verwarrende versie van King’s spannende weerwolf-horror. speelt in elk monsterfilmcliché terwijl de narratieve samenhang wordt genegeerd. Maar dat weerhield Ebert er niet van om de film met drie van de vier sterren (!) te beoordelen, want de film wist hem meermaals aan het lachen te maken:
“Ik weet dat er discussie is over hoe slecht ‘Silver Bullet’ is. Daar ben ik het mee eens. Het is slecht. Maar het is niet routinematig slecht. Het is slecht op zijn eigen ongelooflijk smakeloze en bubbel-brained manier – zo slecht, ik denk dat elke lach liefdevol met de hand is gemaakt (…) Als je de horrorfilms in het algemeen beu bent, dan is deze film, en Stephen King in het bijzonder, de beste smaak voor jou. Standaard, waarom heb je zo ver gelezen in de eerste sessie?”
Dat klinkt eerlijk. De problemen waarmee “Silver Bullet” kampt zijn duidelijk, maar is het echt zo grappig als Ebert beweert?
De goedkope toon en kostuums van Silver Bullet kunnen soms erg grappig zijn
Spoilers voor “Silver Bullet” vooruit.
De sleutel tot het genieten van “Silver Bullet” is om serieuze verwachtingen (of verwachtingen) uit het raam te gooien. De tonale incoherentie van de film krijgt een koortsdroomachtige kwaliteit zodra de moorden beginnen, waarin we zien hoe een kind heen en weer wordt geslingerd door een onzichtbare dreiging omdat hij ’s nachts gaat vliegeren. Er zit een absurde toon in deze objectief grimmige gebeurtenissen, vooral wanneer we kennis maken met de razende alcoholist Red (Gary Busey), wiens adlibbed dialoog de belangrijkste bron is van de onbedoelde humor van de film. Red is Marty’s (Corey Haim) overreactieve oom, en hij besteedt zijn tijd aan het uitschelden van zijn 10-jarige neefje en zegt dingen als “Heiligen sprongen op, kale Jezus palomino!” Het grootste deel van de dialoog in de film heeft een soortgelijke inslag, afwisselend licht oubollig en wat Red ook maar roept wanneer je het het minst verwacht.
Ook de weerwolfeffecten, die idealiter de hoofdrol hadden moeten spelen, laten veel te wensen over. De onvoorspelbare dreigingsgimmick werkt in het begin best goed, waarbij Attias ervoor kiest de weerwolf in de schaduw te raken of extreem geweld te gebruiken (zoals een onverwachte onthoofding) om angst te creëren. Maar dit alles gaat verloren zodra we het monster zien, aangezien het weerwolfkostuum belachelijk onzinnig is, vooral als we zien hoe het wezen een man slaat met een honkbalknuppel. Diezelfde sequenties voelen meer gespannen aan in de novelle, omdat King een overtuigende manier vindt om visuele aanwijzingen en suggesties te verweven om een overdreven uitgangspunt nieuw leven in te blazen.
“Silver Bullet” kan behoorlijk vermakelijk zijn als je niet te veel in de flagrante tekortkomingen ervan leest. Daarom wordt het tijd bekijk deze onderschatte King-aanpassing opnieuw, die gratis kan worden gestreamd.
