Door Jennifer Asencio
| Bijgewerkt
Elk jaar wordt de hele wereld een dag Iers. We dragen groene kleding, drinken groene drankjes en dragen onze brogues voor de dag. We vieren traditionele Ierse dingen zoals corned beef en kool, banshees en kabouters. Disney heeft dat allemaal in één klassieke film: Darby O’Gill en de kleine mensen.
Het verhaal is gebaseerd op Ierse verhalen over de bedrieger Darby en zijn strijd met koning Brian van de Leprechauns. In de film trekt Darby (Albert Sharpe) zich terug uit zijn carrière als tuinman bij het plaatselijke landhuis, een feit dat hij niet aan zijn dochter Katie (Janet Munro) kan onthullen, omdat hij moet uitzoeken waar ze zullen wonen als Darby’s vervanger het huis van de tuinman betrekt. Ondertussen vermaakt hij zijn buren in de pub met verhalen over zijn avonturen tegen koning Brian en doet hij goede daden voor de stad, zoals het dragen van een kerkklok als betaling voor het luiden ervan, die voor altijd aan hem is opgedragen.
Koning Brian (Jimmy O’Dea) bestaat echt, maar tot nu toe heeft alleen Darby hem gezien, en zijn ontmoetingen met de kabouter wisselen elkaar af terwijl ze elkaar voor de gek houden met raadsels, schatten en andere hersenspelletjes. Terwijl hun rivaliteit uitgroeit tot vriendschap, komen de gebeurtenissen in de stad tot een kookpunt als de lokale pestkop Pony Sugrue plannen maakt om Darby’s baan en Katie’s hart te stelen. En wanneer Michael McBride naar de stad komt, zal alles wat ze allemaal wisten net zo snel veranderen als de wens van een kabouter.
Michael McBride wordt gespeeld door de legendarische Sean Connery in een vroege rol die dateert van vóór zijn eerste optreden als James Bond (jaren 62 Dr. Nee). De film uit 1958 is een musical, zoals veel Disney-films uit die tijd, en ja, Sean Connery zingt. Gelukkig is het kort. Anders slaagt hij erin zijn brede uitstraling als nieuwe terreinwachter in bedwang te houden, zodat hij de show niet steelt van de sterren, Darby en Brian. Ook zijn Schotse brogue past goed in de Ierse setting.
Het kleine stadje Darby zit vol karakters: de bruisende, luidruchtige Pony en zijn sluwe moeder, de dominee, de caféhouder en zijn vrouw, en een groep plattelandsbewoners uit het oude Ierland. Het schetst een schitterend beeld van wat inderdaad een wanhopige tijd was voor de Ieren, maar weerspiegelt ook het belang van het vertellen van Ierse verhalen als hoeksteen van de cultuur die het volk door de moeilijkste periodes heen heeft geholpen. Onderzoekers van de Ierse cultuur benadrukken het belang van de open haard echtgenotenof een nachtelijk sprookjes- en zangfeest, was vanaf het begin op het Smaragdgroene Eiland. De versletenof verhalenvertellers, worden tot op de dag van vandaag nog steeds vereerd in Ierland, omdat ze de traditie voortzetten van het mondeling en door middel van zang doorgeven van verhalen.
Meer dan eens ontmoet Darby de beroemdste Ierse bovennatuurlijke wezens, waarvan sommige charmant en andere angstaanjagend zijn. Als het spannend wordt, vergeet je gemakkelijk dat het een Disney-film is, omdat de film behoorlijk eng kan worden en thema’s kan behandelen die je niet zou verwachten van een Magic Kingdom-aanbod. Het is geen kinderfilm, maar het is een familiefilm, met genoeg voor iedereen om van te genieten en een paar leuke liedjes waarvan ik zweer dat mijn familie ze niet voor elkaar zong toen ik zelf een kind was.
Het houdt ook verrassend goed stand voor een film die bijna 70 jaar oud is. De vechtchoreografie en speciale effecten zijn producten van hun tijd, maar nog steeds behoorlijk goed als je bedenkt dat ze volkomen praktisch zijn. Sean Connery en Keiron Moore, als Pony, laten allebei een paar keer hun bewegingen zien met fysieke bekwaamheid en pure vaardigheid. Het ziet er allemaal erg goed uit voor zijn tijd en past in de wereld van live-action magie van de film, zodat de leeftijd het plezier nooit vermindert.
Om uw gezonde dosis St. Patrick’s Day Irish te krijgen, ga naar Darby O’Gill en de kleine mensen op Disney+. Maar wees voorzichtig met wat je wenst: koning Brian kan lastig zijn!
