Stephen King en Clive Barker hebben een griezelige filmaanpassing die je bent vergeten

Het is mogelijk dat wij een commissie ontvangen over aankopen via links.

Het is nogal verbazingwekkend dat Mick Garris’ tv-film ‘Quicksilver Highway’ uit 1997 zo obscuur is als hij is, gezien de imprimatur. De film was tenslotte een zeer zeldzame samenwerking tussen sterschrijvers Stephen King en Clive Barker, twee van de meest prominente figuren van het horrorgenre, die elk verantwoordelijk waren voor miniatuurmedia-imperiums.

King was natuurlijk altijd de superster, en films gebaseerd op zijn werk zijn er in overvloed en populair, maar Barker, de ‘artier’ van de twee, was nog steeds maker van ‘Hellraiser’, ‘Candyman’ en ‘Nightbreed’ en heeft nog steeds een zeer gezonde aanhang van fans. En de twee keken elkaar met respect aan; De reclame voor “Hellraiser” was gebaseerd op een citaat van Stephen King, waarin hij zei: “Ik heb de toekomst van horror gezien. Zijn naam is Clive Barker.”

“Quicksilver Highway” was een tweedelige anthologiereeks over een griezelige verhalenverteller genaamd Aaron Quicksilver (Christopher Lloyd), die enge verhalen vertelde aan de mensen die hij onderweg ontmoette als reizende showman. Het eerste verhaal dat hij vertelt was gebaseerd op het Stephen King-verhaal ‘Chattery Teeth’, dat gaat over, nou ja, een stel klapperende speelgoedtanden die tot leven lijken te kunnen komen. Het tweede verhaal dat hij vertelt was gebaseerd op Clive Barker’s “The Body Politic”, een van de verhalen uit Barker’s “Books of Blood” bloemlezing. Het ging over mensenhanden die een eigen leven gingen leiden en zich los wilden maken van hun polsmeesters.

De tv-film was niet erg populair, en alleen degenen onder ons die in 1997 aandacht aan horror-tv besteedden, hebben het misschien opgemerkt. Het had kunnen mislukken omdat de toon iets te grillig was om serieus te worden genomen als een horrorserie. Live klapperende tanden? Levende mensenhanden? Het was een beetje cartoonachtig.

Het hielp ook niet dat de hoofdpersoon in ‘The Body Politic’ werd gespeeld door Matt Frewer, een acteur die veel wilde, komische energie in zijn rollen brengt. Regisseur Mick Garris en Frewer hadden eerder samengewerkt aan de bekende Stephen King miniserie “The Stand” uit 1994 waar Frewer de door bommen geobsedeerde Trashcan Man speelde.

Zoals gezegd was het door Stephen King geïnspireerde deel van “Quicksilver Highway” gebaseerd op het verhaal van de auteur “Chattery Teeth”, voor het eerst gepubliceerd in 1992 in Cemetery Dance Magazine. Het verhaal gaat over het bekende speelgoed met klapperende tanden, uitgevonden door Eddy Goldfarb en in 1949 aan een nietsvermoedend publiek vrijgegeven. De tanden van Goldfarb kunnen worden beschouwd als een van de centrale beelden van kitsch, en het is moeilijk om ze serieus te nemen als een bedreiging voor een horrorfilm. In het verhaal koopt een man een paar klappertanden kort voordat hij wordt aangevallen door een gewelddadige lifter. De tanden komen tot leven en bijten de lifter dood. In “Quicksilver Highway” wordt de hoofdpersoon gespeeld door Raphael Sbarge.

‘The Body Politic’ bevat ondertussen goed goochelarij van Frewer. Het originele verhaal was dwaas vergeleken met Barkers gebruikelijke bloederige kost, met een revolutieverhaal over de handen van een dokter die een revolutie in scène zet. De handen hebben elk hun eigen persoonlijkheid. Hoewel de gedachte dat je door je eigen handen wordt aangevallen angstaanjagend kan zijn, is het beeld van rondkruipende mensenhanden niet bepaald bedreigend. Je zult er meteen aan denken het afgehakte handding uit “The Addams Family”. “The Body Politic” doet zijn best om over politiek te gaan, maar het komt over als iets uit een sitcom.

Gezien de beknoptheid van de film (slechts 90 minuten) en de anthologiestructuur zou je kunnen vermoeden dat “Quicksilver Highway” een pilot-aflevering was voor een beoogde anthologie-horrortelevisieserie. Je instinct zou correct zijn. IN Fangoria Magazine, juni 1997was een korte uitleg over de oorsprong van de tv-film, en het lijkt erop dat Mick Garris in eerste instantie werd benaderd om een ​​tv-serie te maken gebaseerd op spookverhalen en stadslegendes. Garris was degene die het personage Aaron Quicksilver uitvond om als gecodeerde host te dienen. Het uitgangspunt was dat een gastacteur de tent van Aaron binnen zou dwalen en diezelfde acteur de hoofdpersoon in Aarons verhaal zou spelen.

Garris schreef de korte film ‘Chattery Teeth’, maar het was niet genoeg om de serie te verkopen. Toen Garris het idee naar Fox bracht, besloten ze dat het in plaats daarvan een twee uur durende tv-film moest worden, en toen werd het gedeelte “The Body Politic” toegevoegd. De versie van “Quicksilver Highway” die het publiek te zien kreeg, zou, zo lijkt het, nooit worden uitgebreid tot een echte tv-anthologieserie. Frustrerend genoeg werden de twee verhalen verwisseld toen “Quicksilver Highway” op dvd verscheen, waarbij “The Body Politic” op de eerste plaats kwam en “Chattery Teeth” op de tweede plaats. Gezien de grotere schaal van het Barker-segment voelt deze omschakeling de film een ​​anticlimax.

Mick Garris was bekend in de horrorgemeenschap, en “Quicksilver Highway” bevatte een paar leuke cameo’s. Veronica Cartwright speelt een rol, terwijl Clive Barker zelf een cameo heeft. John Landis heeft ook een klein beetje, net als Garris zelf. Is het de moeite waard om te zien? In alle opzichten is het oké. Het is echter een must voor de voltooiingsisten van Stephen King en Clive Barker.