Dit artikel bevat spoilers voor de eerste drie afleveringen van seizoen 2 van ‘The Night Manager’.
Het was niet onvermijdelijk dat ‘The Night Manager’, een bewerking van de spionageroman van John le Carré uit 1993, een vervolg zou krijgen. Le Carré schreef er geen en er kwam definitief een einde aan de serie van zes afleveringen die in 2016 werd uitgezonden.
Maar na het debuut van de show riepen fans om meer. Ze hielden van de sombere, charismatische Jonathan Pine van Tom Hiddleston, een hotelmanager die door de Britse inlichtingenofficier in het spionagespel werd gelokt. Angela Burr (Olivia Colman). En de kern van de serie was de parasitaire dynamiek tussen Pine en zijn heerlijk kwaadaardige aartsvijand, een wapenhandelaar genaamd Richard Onslow Roper (Hugh Laurie).
De show was zo goed dat zelfs de auteur van het verhaal wilde dat het doorging. Na de première van seizoen 1 op het Internationale Filmfestival van Berlijn zat Le Carré met een twinkeling in zijn ogen tegenover Hiddleston en zei: “Misschien moeten er nog een paar zijn.”
“Dat was de eerste keer dat ik ervan hoorde of erover nadacht”, zegt Hiddleston, terwijl hij via Zoom sprak met de regisseur van de show, Georgi Banks-Davies, uit New York, een paar dagen voor de Amerikaanse première van Seizoen 2 van ‘De Nachtmanager’ op Prime Video, die zondag arriveerde met drie afleveringen, 10 jaar na het eerste seizoen. “Maar het was zo buitengewoon en inspirerend van de man zelf. Toen wist ik dat er misschien een kans was.”
De tijd verstreek omdat niemand een vervolg van mindere kwaliteit wilde. Le Carré overleed in 2020en laat zijn creatieve werken achter onder de hoede van zijn zonen, die het productiebedrijf Ink Factory runnen. Datzelfde jaar had scenarioschrijver David Farr, die de eerste serie had geschreven, een visie.
“We wilden niet overhaast iets doen dat puur stijl was en geen inhoud had die de waarheid ervan niet eerde”, zegt Farr, afzonderlijk sprekend via Zoom vanuit Londen. “Dat heeft lang geduurd. Maar ik had een heel duidelijk idee. Ik heb in het verleden een zwarte auto over de Colombiaanse heuvels zien rijden richting een jongen. Ik wist wie er in de auto zat en ik wist wie de jongen was.”
Van dat beeld werd een scène gemaakt in de tweede aflevering van seizoen 2, waarin een jonge Teddy Dos Santos (Diego Calva) op zijn vader wacht, die niemand minder blijkt te zijn dan Roper. Van daaruit vulde Farr de rest van het seizoen in, evenals het reeds aangekondigde derde seizoen. Hij was geïnteresseerd in de relatie tussen vaders en zonen, een obsessie met Le Carrés, en hoe Jonathan en Roper al die jaren later verstrikt zouden raken.
Teddy Dos Santos (Diego Calva) blijkt de zoon van Roper te zijn.
(Des Willie / Prime Video)
“Teddy kristalliseerde heel snel in mijn hoofd”, zegt Farr. “Het hele complot kwam later: wapensmokkel en geheime staatsgreepplannen in Zuid-Amerika. Maar de emotionele architectuur, zoals ik het graag noem, kwam vrij snel bij me op. Dat verhaal van vaders en zonen, verraad en liefde is wat Le Carré onderscheidt van meer conventionele spionage.”
“Er zat een enorme diepgang in zijn idee”, voegt Hiddleston toe. “Het was een gelukkig toeval dat er tien jaar waren verstreken. Het waren tien enorm complexe jaren in de wereld, die voor Jonathan Pine alleen maar complexer kunnen zijn geweest met al zijn ervaring, al zijn nieuwsgierigheid, al zijn pijn, al zijn trauma en al zijn moed.”
Farr stuurde in 2023 scripts naar Hiddleston en de planning voor seizoen 2 begon serieus. Het team schakelde Banks-Davies begin 2024 in, onder de indruk van haar visie voor de afleveringen. Hiddleston voelde zich vooral aangetrokken tot haar verlangen om de kwetsbaarheid van de personages te benadrukken, die allemaal een buitenkant hebben die enorm verschilt van hun innerlijke leven.
“Het hart van elk personage brandt op de een of andere manier, en ze hebben allemaal verschillende maskers om het te verbergen”, zegt Hiddleston. “Maar Georgi wilde er steeds onder kruipen, het uitgraven. Onderzoek het vuur, onderzoek het trauma. Ze kwam binnen en zei: ‘Deze show gaat over identiteit.'”
“Ik ben gefascineerd door hoe de lijn van identiteit en waar je in de wereld zit erg kwetsbaar is”, zegt Banks-Davies. “Ik ben gefascineerd door de druk op die lijn. In het hart van de show was dat zo duidelijk. Ik ben ook altijd op zoek naar wat ons samenbrengt in een tijd, vooral in de afgelopen tien jaar, die steeds meer verdeeldheid zaait. Deze personages zijn allemaal in oorlog met elkaar. Ze liegen allemaal tegen elkaar. Ze bedriegen hen samen.
Het nieuwe seizoen begint vier jaar na de gebeurtenissen van seizoen 1, wanneer Jonathan en Angela elkaar ontmoeten in Syrië. Daar identificeert ze het dode lichaam van Roper – een openbaring die suggereert dat zijn personage niet echt deel zal uitmaken van seizoen 2. Na zijn dood vestigt Pine zich in een veeleisend leven in Londen als Alex Goodwin, lid van een saaie inlichtingeneenheid genaamd de Night Owls.
Angela (Olivia Colman) en Jonathan (Tom Hiddleston) ontmoeten elkaar in Syrië, vier jaar na de gebeurtenissen van seizoen 1.
(Des Willie / Prime Video)
“Hij slaapt half en het ontbreekt hem aan duidelijkheid en definitie”, zegt Hiddleston. “Zijn betekenis en doel zijn afgestompt en afgestompt. Hij leeft alleen voor zijn grootste gevaar, en hoe dichter zijn voeten bij het vuur zijn, hoe meer hij zich zichzelf voelt. Hij is verslaafd aan risico’s, maar ook moedig in het nastreven van de waarheid.”
De eerste aflevering is een slimme fake-out. Al snel zit Jonathan op het spoor van een complot in Colombia waarbij de Britse regering betrokken lijkt te zijn bij een wapendeal met Teddy. Het wordt snel de wereldwijde spannende show die fans in seizoen 1 boeide. Er zijn nieuwe personages, waaronder Sally (Hayley Squires), Jonathans Night Owls-partner en Roxana Bolaños (Camila Morrone), een jonge scheepsmagnaat die samenwerkt met Teddy, en levendige locaties. Jonathan infiltreert Teddy’s organisatie en doet zich voor als een arrogante, rijke zakenman genaamd Matthew Ellis. Hij gelooft dat Teddy de echte bedreiging is. Maar in de laatste momenten van aflevering 3 is er nog een nep: Roper leeft.
“Het idee was: we gaan het klassieke doen dat verhalen doen, namelijk de vader verliezen, waarna hij weer verschijnt”, zegt Farr. Hij bevestigt dat het nooit de bedoeling was om seizoen 2 van “The Night Manager” zonder Laurie te doen. “Wat het doet werken is het gevoel dat je iets compleet nieuws doet”, zegt Farr. “Maar dat is niet wat ik wil dat deze show is.”
Hiddleston vergelijkt het met het verhaal van St. George en de Draak. “Ze definiëren elkaar”, zegt hij. “Aan het einde van de eerste serie levert Jonathan Pine de draak van Richard Roper af aan zijn ontvoerders. Maar daarna is hij verdwaald. De drakendoder is verloren zonder de aanwezigheid van de draak om hem te definiëren. En op dezelfde manier is Roper geobsedeerd door Pine.”
Jonathan beseft de waarheid als hij naar een restaurant op een heuveltop sluipt om naar een vergadering te luisteren. Banks-Davies koos ervoor om de hele serie op locatie te filmen, en ze hield tijdens het filmen een strak, snel tempo aan, omdat ze wilde dat de cast de spanning de hele tijd voelde. Zij en Hiddleston hadden op de set een gedeeld motto: “Er is geen tijd voor onwerkelijk.” Dankzij haar zorgvuldige toneelopstelling werden de aankomst van Roper en de reactie van Jonathan in slechts 10 minuten gefilmd.
“Ik had het gevoel dat alles waar we maandenlang over hadden gesproken, alles wat we tot dan toe hadden bereikt en alles wat we hadden meegemaakt, zich op dat moment afspeelde”, zegt Banks-Davies. “Er is zoveel emotie gaande, er wordt zoveel uitgedrukt, en het wordt gewoon zo overgebracht. Maar het was moeilijk om ons daar te krijgen.”
Farr voegt eraan toe: “Het is het belangrijkste moment in de show vergeleken met alles wat volgt.” Hij schreef in het script dat Roper’s stem zou worden gehoord voordat Laurie voor de camera te zien was. “Het is beangstigender als iets niet meteen volledig wordt begrepen en gezien”, zegt hij. “Je hoort het en je denkt: ‘O God, dat weet ik (stem).’ “
Hiddleston wilde binnen enkele seconden een reeks emoties spelen. Hij beschrijft het als een ‘moment van totale vitaliteit’. Vlak voordat de camera’s draaiden, zei Banks-Davies tegen Hiddleston: ‘De draak leeft.’
“Na al het werk was dat alles wat ik nodig had om te horen”, zegt hij. “Dit moment zal onvergetelijk voor hem zijn en hij zal het zich de rest van zijn leven in zijn gedachten kunnen herinneren. Hij is klaarwakker en de realiteit om hem heen herschept. Zijn gevoel van de afgelopen tien jaar, zijn gevoel van wat hij kan vertrouwen en wie hij kan vertrouwen, de manier waarop hij heeft geprobeerd zijn eigen identiteit te ontwikkelen – de hemel valt van ontevredenheid, shock, shock en misverstanden. zelfs opluchting.”
Zodra Jonathan in Colombia aankomt en Teddy ontmoet, een berekenende stroomdraad die te maken heeft met zijn eigen gevoel van isolatie, wordt hij meer zichzelf. Hiddleston beschrijft hem als een personage dat wanhopig op zoek is naar de rand. Ondanks zijn gelaagde dubbelhartigheid begrijpt en definieert Jonathan zichzelf door risico’s te nemen.
Teddy (Diego Calva), Jonathan (Tom Hiddleston) en Roxana (Camila Marrone) komen dichtbij. “Dit is een personage dat zijn lichaam tot het uiterste drijft en grote delen van zichzelf opoffert tegen hoge persoonlijke kosten voor zijn lichaam en ziel”, zegt Hiddleston over Jonathan. (Des Willie/Prime Video)
“Dit is een personage dat zijn lichaam tot het uiterste drijft en grote delen van zichzelf opoffert tegen hoge persoonlijke kosten voor zijn lichaam en ziel”, zegt Hiddleston. “Hij heeft veel pijn, maar er is ook veel moed en veerkracht en een enorme kwetsbaarheid. Dat is waar ik het meest van geniet, het zijn verhoogde scenario’s die niet zo gemakkelijk opkomen in mijn normale leven.”
“Ik kon dit soort opnamemomenten voelen”, voegt Banks-Davies toe. “Zoals: ‘Het is daar. Zullen we het pakken?’ Onze hele show bevindt zich in die ruimte tussen veiligheid en dood.”
De aanwezigheid van Roper zorgt voor een rimpeleffect in de resterende drie afleveringen. Hoezeer Jonathan en Teddy ook tegenover elkaar staan, het zijn parallelle geesten, beiden met ingewikkelde relaties met Roper. Hiddleston beschrijft ze als ‘een spiegel voor elkaar’, ook al kunnen ze er niet helemaal achter komen wat ze voor elkaar zouden moeten zijn. En niemand weet wie de ander werkelijk is.
“Het is interessant, nietwaar, dat mijn eerste beeld van hem was toen hij zeven jaar oud was, en dat het hem de hele tijd bijblijft”, zegt Farr. “Het gevoel dat deze jongen op zoek is naar iets – een bevestiging, een plek in de wereld. En hij heeft vreselijke dingen gedaan, zoals hij in aflevering 3 tegen Pine zegt. Dat was allemaal aanwezig in het eerste beeld dat ik had.”
Hiddleston voegt eraan toe: “Er is ook concurrentie omdat Roper de vaderfiguur is en ze hem allebei op heel verschillende manieren nodig hebben. Teddy is een nieuw soort tegenstander omdat hij een tijdgenoot is. Hij heeft deze vindingrijkheid en deze meedogenloosheid, maar ook deze zeer openlijke kwetsbaarheid die hij als wapen gebruikt. Ze herkennen elkaar en zien elkaar.”
De dynamiek van de personages ligt aan de basis van wat Banks-Davies naar de serie trok. “Het gaat niet om waar ze geboren zijn, het gaat niet om hun economische status of hun religie of hun culturele identiteit”, zegt ze. “Het gaat over twee mannen die verdwaald, alleen en eenzaam zijn en daar een verwantschap in zien. Ze worden op deze reis samengetrokken.”
Seizoen 2, dat wekelijks afleveringen zal uitbrengen na de eerste release, zal direct leiden naar seizoen 3, hoewel niemand die erbij betrokken is zich zal verspreiden wanneer dat wordt verwacht. Hopelijk zullen ze dat binnen minder dan tien jaar doen.
“Het zal niet zo lang duren, dat beloof ik”, zegt Farr. ‘Ik kan je niet precies vertellen wanneer, want dat weet ik niet. Maar zeker nergens voor lang.’
“Dat was de sensatie voor ons, omdat we wisten dat toen we dit verhaal begonnen te vertellen, we wisten dat we twaalf afleveringen hadden om het te vertellen, in plaats van slechts zes”, zegt Hiddleston. “Dus we kunnen een beetje brutaler, rebelser en complexer zijn in de architectuur van dat verhaal. En niet alles hoeft netjes in een boog te worden vastgebonden. Er zijn nog kilometers te gaan voordat we slapen, om te lenen van Robert Frost, en dat is spannend. Het is spannend voor hoe dit seizoen eindigt, en het is spannend voor waar we naartoe gaan.”
