Er is één ding waar ik altijd van heb gehouden Trein spotten is het toch Danny Boyle bevat de reeks van de hoofdpersonen die twee keer voor de politie wegrennen, de scènes zijn heel verschillend van elkaar. In de openingsseconden van de film, Renton, de misbruiker van Ewan McGregordraait met Iggy Pop’s “Lust for Life” op de achtergrond, samen met zijn levensfilosofie. De tweede keer is echter minder vrolijk en in plaats daarvan zwaarder, omdat deze zich onmiddellijk na een van de meest deprimerende scènes van de film afspeelt.
Ik noem deze dichotomie omdat deze het beste de ervaring weergeeft die ik had toen ik een van hen opnieuw bezocht beste films uit de jaren 90 voor het eerst als ouder. Trein spotten frames zo heel anders als volwassene met mijn eigen kinderen. Ja, dat komt vooral door die ene aangrijpende scène waar iedereen het altijd over heeft, maar dat is slechts een deel ervan. Laat het me uitleggen…
De dood van Baby Dawn is nog erger
De De dood van Baby Dawnhet dochtertje van heroïneverslaafden Allison (Susan Vidler) en Sick Boy (Jonny Lee Miller), is misschien wel een van de meest hartverscheurende momenten ooit op film vastgelegd. Ik bedoel, in de 30 jaar sinds deze film uitkwam, kan ik maar twee momenten bedenken in dezelfde marge: het huis brandt af in Manchester aan zee en de dood van de zoon van William Shakespeare De haven.
deze scène (samen met de droomsequentie later) was er altijd een waar ik op de middelbare school bang voor was als ik een van mijn favoriete films met vrienden of een vriendin deelde, maar het was iets waar ik relatief ongeschonden doorheen kwam. Ik kon me op het scherm niet identificeren met de pijn van de ouders, dus de impact was op dat moment niet zo sterk. Het was een heel ander verhaal toen ik me voorstelde dat mijn eigen kinderen in een wieg zouden sterven als gevolg van fouten die ik had gemaakt.
Dit brengt mij bij mijn volgende punt…
Dit is een film over bijkomende schade, en deze scène illustreert dat punt
Eén ding heb ik altijd ontnomen Trein spotten is dat het in de kern één is film over bijkomende schade. De dood van Baby Dawn, die een enorme impact had op de levens van niet alleen haar rouwende ouders, maar ook op anderen in hun omgeving, was het resultaat van een vader en moeder die zich meer zorgen maakten over het verkrijgen van hun volgende oplossing dan over hun dochtertje. Zeker, het is nooit duidelijk gemaakt of de baby stierf aan ondervoeding of wiegendood, maar het stoffen hol van de moeder-overste is geen plaats voor een baby.
Zoals je nu kunt zien, is deze scène sindsdien bij mij gebleven Trein spottenen het is een gevoel waarvan ik denk dat ik het niet snel zal beven. Het heeft me aan het denken gezet over mijn fouten uit het verleden, situaties waarin ik mezelf vóór anderen heb gesteld, en beslissingen die iemand duur hadden kunnen komen te staan. De film gaat verder, maar ik zit nog steeds vast in die grot met rouwende ouders die proberen de puinhoop die ze hebben gemaakt te begrijpen.
Begrijp me niet verkeerd: dat denk ik nog steeds Trein spotten is een geweldige film, een die niet alleen een aantal geweldige carrières gelanceerd maar gaf ons ook enkele van de meest invloedrijke momenten van de afgelopen 30 jaar. Het is de moeite waard om opnieuw te bekijkenals je het aankunt.
