Door Robert Scucci
| Uitgegeven
Hier is wat ongevraagd levensadvies. Als uw vrouw of partner besluit u te verlaten en u plotseling het gevoel heeft dat u niet langer in deze wereld wilt leven, neem dan geen moedige beslissingen. Misschien wil je een huurmoordenaar inhuren om je uit te schakelen, zodat je geen minuut meer hoeft te leven zonder je dierbaarste liefde. Deze gevoelens zijn weliswaar extreem, maar kunnen op dit moment hard toeslaan. Maar als je vrouw terugkomt en zich wil verzoenen nadat je de huurmoordenaar al hebt betaald om je te elimineren, is het in je eigen belang om ervoor te zorgen dat je een moordclausule in je contract hebt staan, zodat hij niet blijft proberen af te maken waar hij in de jaren zeventig aan begon. Het vreemde werk.
Het vreemde werkbeter bekend als “de film waarin Graham Chapman (bekend van Monty Python) speelde en die iedereen doet vergeten dat het bestaat”, heeft het meer plezier met zijn kluchtige concept en uitvoering dan zijn reputatie doet vermoeden. Het is jammer hoe vaak deze film over het hoofd wordt gezien. Momenteel heeft het niet eens een kritische score Rotte tomaten. Erger nog, het heeft een onvoorstelbaar lage goedkeuringsscore van 12 procent gekregen op de Popcornmeter, verdeeld over minder dan 50 beoordelingen.
Ik heb in mijn tijd veel onzin gezien, en ik ben hier om je te vertellen dat deze film niet 12 procent slecht is. Dat is nog geen 30 procent slecht. Ik zou het op zijn minst een C+ geven vanwege zijn bereidheid om er een te bouwen komedie van fouten rond zelfmoordgedachten, overhaaste beslissingen en de absolute chaos die daarop volgt. Dat is het niet Vlieg!natuurlijk, maar dat is het ook niet De kamer.
De angst van de een is het brood van de ander
Wanneer Arthur Harris (Graham Chapman) door zijn vrouw Fiona (Diana Quick) wordt achtergelaten voor een andere man, is hij er kapot van en kan hij maar één oplossing voor zijn pijn bedenken. Hij gaat zelfmoord plegen. Nadat hij ontdekt hoe incompetent hij is met een samoeraizwaard, probeert hij een zelfgemaakte elektrische stoel te bouwen door een lamp aan de metalen armen te bevestigen, met even rampzalige gevolgen. Met een beetje geluk komt The Odd Job Man (David Jason), die zijn flatgebouw bezoekt, op zoek naar werk.
Arthur heeft een volgens hem briljant idee. Hij zal The Odd Job Man betalen om hem te vermoorden en er een einde aan te maken. Na een kort gesprek over de compensatie accepteert de klusjesman het aanbod. Arthur heeft één voorwaarde: hij wil het niet zien aankomen. Odd Job Man, die zich nu volledig inzet om Arthur op een onbepaald tijdstip te vermoorden, gaat aan de slag.
De zaken vallen vrijwel onmiddellijk uit elkaar als Fiona onaangekondigd arriveert en Arthur vertelt dat ze een fout heeft gemaakt en het goed wil maken. Arthur is blij dat zijn vrouw bereid is hun huwelijk nog een kans te geven, en hij heeft nu een groot probleem. Odd Job Man heeft de betaling al geaccepteerd en kreeg aan het begin van dit professionele plan duidelijk te horen dat hij er gevolg aan moest geven. De enige “moordclausule” in Arthur’s mondelinge overeenkomst met The Odd Job Man is dat hij op een gegeven moment zal worden vermoord.
Omdat hij niet weet wat hij anders moet doen, neemt Arthur contact op met de autoriteiten en wordt hij steeds paranoïde naarmate de moordpogingen van The Odd Job Man steeds meer losbarsten. Dit culmineert in een levende granaat die in een openbaar toilet wordt gegooid, een levering van een melkboer doorspekt met cyanide en verschillende andere op slapstick geïnspireerde uitroeiingsmethoden, die allemaal niet succesvol blijken te zijn. Omdat hij niet weet wanneer de volgende poging zal plaatsvinden, realiseert Arthur zich dat hij de confrontatie met zijn moordenaar moet aangaan voordat hij overrompeld wordt en het leven verliest dat hij nu zo graag wil behouden.
Een moedige poging van een komedielegende
Terwijl Het vreemde werk heeft narratief gezien niet veel te bieden, het blijft een solide speelfilm die profiteert van Graham Chapmans fysieke komedie, elastische gezichtsuitdrukkingen en de bereidheid om zich volledig in het stuk te storten. Het is door en door een farce, en het pretendeert niet iets anders te zijn. De karakters zijn eendimensionaal van opzet. Hoe zou de film anders kunnen rechtvaardigen dat een intelligente, rijke man als Arthur in zo’n korte tijd zoveel slechte beslissingen neemt?
Je hebt niet veel hersenkracht nodig om ervan te genieten Het vreemde werkwordt momenteel gratis gestreamd op Tubi, en daar is niets mis mee. Het is een eenvoudig mislukt moordcomplot dat gestaag escaleert totdat het een breekpunt bereikt. Dat is alles wat het ooit hoeft te zijn.
