NEW YORK– NEW YORK (AP) — Shakira is op weg om zijn zoon af te zetten voor vlagvoetbaltraining. Het is een veel voorkomende ervaring voor een moeder die in het nog niet zo recente verleden in het middelpunt van nogal buitengewone omstandigheden heeft gestaan.
De grensverleggende Colombiaanse artiest heeft het afgelopen jaar op haar eerste wereldwijde tournee sinds 2018 doorgebracht en geschiedenis geschreven: bijna twintig jaar na haar eerste concert in Mexico-stad ’s Zócalo, het belangrijkste plein van de hoofdstad, keerde Shakira eerder deze maand terug om het bezoekersrecord van het plein te verbreken met ongeveer 400.000 fans die haar kwamen zien.
Dat is indrukwekkend voor elke artiest en een die zeker haar reputatie als koningin van de Latin-muziek ondersteunt. Gedurende haar carrière van drie decennia heeft Shakira records gevestigd en genrelijnen uitgedaagd: vanaf 1991, toen ze op 13-jarige leeftijd een contract tekende met Sony Music Colombia en haar debuutalbum “Magia” uitbracht – tot baanbrekende albums als “Dónde Están los Ladrones” uit 1998? en ‘Laundry Service’ uit 2001 – helemaal tot aan haar laatste, ‘Vrouwen huilen niet meer’ uit 2024.
Maar dit jaar is het anders.
“Ik kan tijdens deze tour zoveel van mijn dromen als artiest waarmaken”, vertelde ze dinsdag telefonisch aan The Associated Press. “Het is alles waar ik ooit van heb gedroomd.”
Dat is nog niet alles: in februari werd bekend dat ze in 2026 genomineerd is voor toelating Snee & Roll Hall of Fame – een logische keuze voor een artiest die wordt geprezen om haar vermogen om de kloof tussen Latijns-Amerikaanse muziek en rock en pop te overbruggen.
Als ze zou worden toegelaten, zou ze zich aansluiten bij een kleine groep Latino’s die dat ook hebben gedaan. Ze zou de eerste artiest uit Colombia worden, evenals de eerste Latina geboren en getogen in Latijns-Amerika, die de Rock Hall betrad.
In een interview met AP bespreekt Shakira haar historische show in Mexico-Stad, haar rots & Roll Hall of Fame-nominatie, haar volgende grote doel en meer.
Dit interview is aangepast voor de duidelijkheid en beknoptheid.
SHAKIRA: Het is zo’n uniek moment in de tijd. Na het spelen van 13 stadionconcerten in Mexico-stad, Ik had nooit gedacht dat er zoveel mensen zouden samenkomen in de Zócalo om mijn show nog een keer te zien. Het was gewoon ongelooflijk. En een van die ervaringen die onvergetelijk is en waarvan ik wou dat mijn ouders ze hadden kunnen zien. Het was gewoon heel, heel, heel magisch.
Het liefdes- en vriendschapsverhaal dat ik heb met Mexico is gewoon griezelig, weet je? Niets is daarmee te vergelijken en het heeft mij zoveel gegeven. Mijn Mexicaanse fans hebben mij sinds het begin van mijn carrière zoveel liefde en steun gegeven. Het was ook heel ongelooflijk om “Dónde Estás Corazón” te kunnen uitvoeren, wat (mijn) eerste nummer was dat ooit op de Mexicaanse radio werd gespeeld, net als buiten mijn land, weet je? En dus was het een moment waarop de cirkel rond was.
SHAKIRA: Het was gewoon een van de meest onvergetelijke optredens uit mijn leven en ik wilde gewoon dat het nog een keer zou gebeuren met deze show, met deze tour, die voor mij de tour van mijn leven is. … Ik heb eigenlijk het gevoel dat ik net aan mijn carrière ben begonnen. Het is een vreemd gevoel omdat er dertig jaar zijn verstreken, maar ik voel me op de drempel van een nieuw begin, en dat komt allemaal omdat mijn publiek zo emotioneel en zo loyaal is geweest. Ik heb een geweldige tijd gehad met optredens in elk land en elke stad waar we zijn geweest. En de volgende zal zijn Copacabana (strand in Rio de Janeiro) insgelijks.
We zullen waarschijnlijk twee miljoen mensen op het strand hebben, dus het wordt gek, dat weet ik zeker.
SHAKIRA: Ik voel me tegelijkertijd heel nederig en opgewonden. Het is ongelooflijk om daarvoor genomineerd te zijn Snee & Roll Hall of Fame en ook een beetje surrealistisch. Weet je, ik heb in mijn carrière met verschillende genres geëxperimenteerd, maar ik begon als rockartiest en bleef rock doen. Op mijn laatste album, “Las Mujeres Ya No Lloran”, staan rockmelodieën als “Tiempo Sin Verte” of “Cómo Dónde y Cuándo”, en op elk album staan rockmelodieën omdat het een ingewikkeld onderdeel is van mijn artistieke persoonlijkheid. En het enige waar ik naar luister is rockmuziek. Dus om genomineerd te worden voor Rock & Roll Hall of Fame, wetende dat er zoveel ongelooflijke iconen van rockmuziek zijn waar ik van houd, die mij inspireerden, dat De Rollende Stenen (staat erin) … voor mij is het gewoon een voorrecht en echt een geweldig moment in mijn carrière.
Ik weet niet wat er aan de hand is. Maar dit jaar komen al mijn wensen uit en ik denk dat deze nominatie een van die dingen is waar je waarschijnlijk ooit in je carrière over fantaseert, maar probeer er niet te gefixeerd op te raken. Genomineerd worden is een groot probleem voor mij en mijn fans die mijn rockcarrière hebben gevolgd.
SHAKIRA: Ik voel me erg trots als Latina. Ik heb zoiets van: “Oh verdorie, ik weet niet hoeveel Latino’s er zijn, of Latino’s, of in ieder geval Colombianen.” Ik denk dat het misschien de eerste keer is voor een Latino-vrouw, iemand die geboren en getogen is in Latijns-Amerika, jij nu, maar die geliefd is en toegewijd is aan rock-‘n-roll sinds ik, ik weet het niet, 15 was. Ja.
Ik luister naar rockmuziek en zo ben ik ook mijn carrière begonnen. Dus ja, het is gewoon behoorlijk surrealistisch, moet ik zeggen. Maar ik ben ook erg blij met mijn gemeenschap. Ik ben blij om te voelen dat ik dat ben vertegenwoordigt een deel van mijn gemeenschap daar.
SHAKIRA: Ik weet niet wat er aan de hand is! Maar dit jaar komen alle dromen die ik lang geleden had, nu uit. Daarom wil ik gewoon om meer vragen. Ik dacht altijd dat het best gek zou zijn om mee te zingen De Eiffeltoren of de Champs-Élysées in Parijs. Het zou ook het ultieme concert zijn. Maar weet je, ik mag niet klagen. Dit jaar in Copacabana zijn, de piramides van Gizeh in Egypte en in de Zócalo, het vult mijn hart. Ik voel me dit jaar zo succesvol als artiest, maar ik ben ook zo opgewonden. Ik ben echt verliefd op het maken van muziek en het uitvoeren van die muziek en het heeft zoveel vreugde terug in mijn leven gebracht na de ontberingen die ik heb meegemaakt en de bittere momenten die ik heb moeten doorstaan - zoals ieder mens die ontberingen doormaakt.
