Door Chris Snellgrove
| Uitgegeven
De nieuwe Star Trek-spin-off, Starfleet Academieheeft een controversiële lancering gehad en ik ben een van de zwaarste critici geweest; De nonchalante mix van franchiseverhalen en macabere humor in de show is tenslotte soms ronduit pijnlijk om naar te kijken. De enige kritiek die ik altijd krankzinnig heb gevonden, is dat fans het haten dat de show zich vaak richt op jonge cadetten die over zichzelf leren en een verborgen kracht omarmen waarvan ze niet wisten dat die er was. De reden dat deze kritiek zo stom is, is simpel: Starfleet Academie is expliciet ontworpen als een show voor jongvolwassenen, en dit soort verhalen vertellen is een groot deel van de beroemdste YA-literatuur.
Seizoen 1 van Starfleet Academie heeft veel afleveringen besteed aan specifieke personages: “Kids These Days” gaat over Caleb die zijn moeder verliest en een crimineel wordt die op zoek is naar verlossing (om nog maar te zwijgen van een draagmoederfiguur) in Starfleet. “Beta Test” concentreert zich op hoe Betazed-prinses Tamina een nieuw leven voor zichzelf opbouwt op het War College, en “Vox in Excelso” gaat over Klingon Jay-Den die vrede sluit met zijn familie en met het culturele erfgoed dat hij tegelijkertijd omarmt en afwijst. Het bekendste is dat “Series Acclimation Mil” zich richt op SAM terwijl ze Benjamin Sisko bestudeert, allemaal in de hoop een betere afgezant voor haar holografische ras te worden.
Je kunt Harry Potter hiervan de schuld geven
Dat soort verhalen zijn niet voor iedereen weggelegd, en ze zullen vooral teleurstellend zijn voor fans die verhalen met een hogere inzet willen. Echter, StarTrek Fans die meedogenloos op dit soort verhalen hameren, missen het punt van wat Paramount probeert te doen: jongere fans rekruteren voor de Star Trek-familie. Met Starfleet Academieze proberen het op de meest eenvoudige manier mogelijk te doen: door de formule te kopiëren die beroemd is geworden door Harry Potter en talloze andere boekenreeksen gericht op jongvolwassenen.
Vraag jezelf af: waar gaat het verhaal van Harry Potter over, afgezien van de details van toverstokken en bezemstelen? Het gaat over het titulaire personage dat een nogal saai bestaan leidt totdat hij uit de vergetelheid wordt geplukt en naar een magische academie wordt gebracht. Daar leert hij dat hij een bijzonder persoon is met een belangrijke bestemming, iemand die voorbestemd is om de grootste dreiging aan te pakken die de tovenaarswereld ooit heeft gekend.
Mogen de kansen altijd in het voordeel van Paramount zijn
Deze basisformule komt keer op keer terug in de YA-literatuur: De Hongerspelengaat bijvoorbeeld over een bescheiden jonge vrouw die een speciale training krijgt en vaardigheden gebruikt die haar helpen de strijd aan te gaan met een fascistische dictator. Schemering gaat over een even bescheiden jonge vrouw die verliefd wordt op een vampier en uiteindelijk speciale mentale vermogens ontdekt die ze gebruikt om de dag te redden voordat ze een wezen van de nacht wordt. O, en Percy Jackson & de Olympiërs Het gaat erom dat het titulaire Everyman-personage erachter komt dat hij een letterlijke halfgod is wiens training hem uiteindelijk zal helpen een Titan te verslaan die erop uit is de wereld te regeren.
Starfleet Academie doet daar zijn eigen versie van met zijn cadetten: de academie functioneert een beetje als Zweinstein en vertegenwoordigt een hele nieuwe wereld voor deze getraumatiseerde jongeren die zijn opgegroeid tijdens de brandwond. Daar ontdekken ze allemaal dat de dingen die hen altijd tot verschoppelingen hebben gemaakt, eigenlijk bijzondere krachten zijn die hen kunnen helpen het grotere goed te dienen. Calebs leven vol criminele activiteiten maakt hem tot een slordig en vindingrijke held, SAM’s relatieve gebrek aan levenservaring geeft haar nieuwe inzichten, Jay-Den’s afwijzing van de Klingon-waarden helpt hem een betere Starfleet-officier te worden, enzovoort.
Kinderen zullen kinderen zijn (zelfgekozen)
Betekent dit dat je van magie moet houden? Starfleet Academies favoriete merk van verhalen vertellen? Natuurlijk niet: YA-literatuur is per definitie gericht op jonge volwassenen, en veel oude Star Trek-fans zijn zeer zeker van middelbare leeftijd. Daarom is het geen grote schok dat verhalen die bedoeld zijn om tieners aan te spreken, vaak onaangenaam zijn voor oudere kijkers, die dergelijke boeken waarschijnlijk überhaupt niet zullen oppikken.
Echter, Starfleet Academie is (langzaam maar zeker) beter geworden in het balanceren van de YA-centrische ‘iedereen is een speciaal uitverkorene’-verhaal met serieuzere en ambitieuzere afleveringen gericht op meer kritische kijkers. Na verloop van tijd, Doorslaggevend kan slagen en, net als de beroemde boeken van JK Rowling, fans van alle leeftijden aanspreken. Als dat niet het geval is, zou deze poging om de stijl van Harry Potter te bijten averechts kunnen werken, “Avada Kedavra” op de franchise kunnen werpen en Star Trek helemaal kunnen vernietigen.
