Door Chris Snellgrove
| Uitgegeven
In voor- en tegenspoed leven we momenteel in het tijdperk van de superheldencinema met films als Avengers: eindspel En Superman (2025) domineert de box office. Maar zou je geloven dat dit hele genre zijn bestaan te danken heeft aan één enkele cartoon? Een tekenfilm die er ook in slaagde enkele van de beste tv-series te inspireren die de wereld ooit heeft gekend?
Die cartoon is van Frank Miller De Donkere Ridder keert terugde baanbrekende Batman-strip die onlangs zijn 40e verjaardag vierde. Millers stripverhaal is bijna perfect en heeft bijgedragen aan het inluiden van een modern tijdperk van donkerdere, ruigere superheldenverhalen. Er is zoveel bekend, maar vandaag wil ik me concentreren op een minder bekend feit: dat het moderne superheldenfilmgenre simpelweg niet zou bestaan zonder De Donkere Ridder keert terug.
Je zou denken dat een Batman kan vliegen
Het succes van 1978 Superman de film bewees dat tights-and-flights-films het potentieel hadden om kritische en commerciële hits te worden. Daarom kreeg die film drie sequels, maar de franchise bleef niet ‘omhoog, omhoog en weg’ gaan. Eventueel, Superman IV: De zoektocht naar vrede bleek zo’n kritieke en commerciële ramp te zijn dat we bijna twee uur lang geen Superman-film meer kregen decennia.
Na het succes van de eerste Superman film was er in 1980 een nieuwe Batman-film in ontwikkeling bij Warner Bros Pee-Wee’s grote avontuur (zijn eerste speelfilm), werd in 1985 een jonge Tim Burton ingehuurd om deze nieuwe Batman-film te regisseren. Hij wilde meteen een donkerder, minder campy script.
Handig genoeg, De Donkere Ridder keert terug kwam een jaar later uit, en het succes van de tekenfilm van Frank Miller zorgde ervoor dat het publiek hongerde naar een serieuze kijk op de Caped Crusader, hoewel Warner Bros. er daardoor meer van overtuigd werd om deze Darker Knight naar het grote scherm te brengen.
Het is duidelijk: 1989 Batman De film heeft in de loop der jaren veel herschrijvingen ondergaan, waaronder verschillende lichtere versies, waaronder Robin, the Boy Wonder. Maar Burton wilde echt dat zijn film de grimmige en gruizige sfeer zou hebben van Millers tekenfilm, dus drong hij aan op een verhaal met dezelfde basisbeats als De Donkere Ridder keert terug: Batman is bezeten, de grappenmaker is dodelijk en Gotham City is een beerput. Burton’s film werd een groot succes en lanceerde een Batman-filmfranchise die tot op de dag van vandaag voortduurt.
Toen tekenfilms donker werden
Tim Burtons Batman maakte het personage populairder dan ooit tevoren, en Warner Bros. begon al snel met het ontwikkelen van een nieuwe strip met de Caped Crusader. Het resultaat was Batman: de animatieserieeen show waarin Gotham City werd gemodelleerd naar die ene scène in de film uit 1989. Er waren enkele duidelijke ontwerpdetails (meestal de overvloedige art-decostijl van de gebouwen), maar Gotham behield de donkere en sombere sfeer die fans van de live-actiefilm in vervoering bracht.
Batman: de animatieserie heeft meerdere Emmy Awards gewonnen, dus je zult misschien geschokt zijn als je hoort dat de leidinggevenden van Warner Bros. nerveus waren over de nieuwe show. Ze waren bang dat uitvoerend producent Bruce Timm alles deed manier te gewelddadig voor kinderen.
Warners wilde de serie annuleren voordat er ook maar één aflevering was geanimeerd, maar het succes van Burtons film verhinderde dat. Uiteindelijk slaagde Timm erin de pilot-aflevering “On Leatherwings” te creëren, die zo indrukwekkend was dat het zijn controversiële serie (compleet met muziek van en geïnspireerd door Danny Elfman, de componist van Burton’s) hielp Batman) groen licht krijgen.
Batman: de animatieserie werd al snel een van de meest populaire tekenfilms ooit gemaakt, en de release van verschillende vervolgseries (waaronder Superman: de animatieserie En Justitie Liga) vestigde de favoriet bij de fans gelijkstroom Geanimeerd universum. De DCAU was het eerste echt levensvatbare filmische superheldenuniversum, een universum dat de weg heeft vrijgemaakt voor MCU. Maar voordat dat gebeurde, De Donkere Ridder keert terug hielp de machtigste mutanten van de aarde te inspireren.
Opkomst van de mutanten
Tim Burtons Batman zou niet hebben bestaan (of in ieder geval niet de moeite waard zijn geweest om te bekijken) zonder de invloed van Frank Miller De De Donkere Ridder keert terug. Maar nadat Burton vertrok, was de franchise in handen van Lost Boys-regisseur Joel Schumacher. Hij maakte de franchise over-the-top met Batman voor altijd en ronduit dom Batman en Robin. Nadat het publiek het campy crapfest had afgewezen en Blade een grote hit bleek te zijn, nam 20th Century Fox een beslissing: ze wilden naar binnen duiken en de stripboekkroon wegnemen van DC met een X-Men film.
Die film kwam uit in 2000 en bracht uiteindelijk twee sequels, vier prequels en drie spin-offs voort met Hugh Jackman in de hoofdrol. Wolverine. Het succes van Fox X-Men Sony werd gevraagd er een te maken Spider-Man film uit 2002, en Sam Raimi uiteindelijk een hele trilogie van websling-goedheid opleveren.
Ironisch genoeg waren deze personages alleen beschikbaar voor de studio’s omdat Wonder moest de filmrechten eind jaren negentig verkopen om een faillissement te voorkomen. Nadat Marvel had gezien hoe succesvol Fox en Sony waren, besloot hij zijn eigen films en tv-projecten te maken, die later allemaal bekend zouden worden als het Marvel Cinematic Universe.
Het is duidelijk dat de MCU er één bleek te zijn gevecht hit bij het publiek en bracht bijna 20 jaar aan films voort. Uiteindelijk inspireerde dit Warner Bros. om zelf een filmisch superheldenuniversum uit te proberen, en ze creëerden de DCEU als een directe concurrent van de MCU. De tweede film in dit nieuwe filmische universum was Batman versus Superman: Dawn of Justiceen (ten goede of ten kwade), terugkerende directeur Zack Snyder baseerde zijn iets oudere, veel donkerdere versie van de Caped Crusader op die van Frank Miller De Donkere Ridder keert terug.
Het is allemaal met elkaar verbonden
Molenaar De Donkere Ridder keert terug heeft een algemene invloed gehad op film en televisie de de basis van de moderne nerdcultuur. Zonder het succes van deze strip zullen we geen succesvolle Batman-films hebben; zonder het latere falen van Batman en Robin (die afweek van Millers donkere toon), krijgen we de X-Men-films niet. Zonder die films en Raimi’s Spider-Man-trilogie zouden we de MCU niet hebben, en zonder deze zouden we de DCEU of (later) de DCU niet hebben.
Het hangt allemaal met elkaar samen, en stripnerds overal ter wereld zijn het aan zichzelf verplicht om deze strip opnieuw te lezen. Gezien het feit dat het enkele jaren kan duren voordat we Batman goed in de DCU zien verschijnen, is het herlezen ervan op dit moment de beste manier om de meest iconische en volledig uitgewerkte versie van de Caped Crusader ooit gemaakt te ervaren. Wees voorzichtig bij het hanteren van deze oude cartoon; je hebt tenslotte een waar stukje popcultuurgeschiedenis in handen!
