Er bestaat geen twijfel dat Daniel Abraham en Ty Franck dat hebben Omvang romans veranderden het space-operaspel. Te beginnen met Leviathan wordt wakker in 2011 herdefinieerde het complexe verhaal van een toekomstige versie van het zonnestelsel wat reguliere, snelle epische sciencefiction zou kunnen zijn. Al snel werden die boeken opgezadeld met het ietwat ongelukkige label ‘Game of Thrones in de ruimte’, wat eigenlijk alleen maar waar was omdat er veel personages en facties waren. En in een wereld waar Battlestar Galactica net was afgelopen in 2009, was het logisch dat SyFy Channel op zoek zou gaan naar wat in wezen het volgende zou zijn Battlestar Galactica.
En toch zijn de twee point-of-view-personages in de allereerste roman, James Holden en Joe Miller, niet de meest opwindende of originele in het grote geheel van personages; de een is een zelfingenomen ruimteman en de ander een ouderwetse detective. Dit werkt prima voor het eerste boek, omdat de wereldopbouw van de gordel langzaam wordt onthuld via vrij smalle POV’s. Maar toen de tv-versie van De uitbreiding debuteerde op 14 december 2015, maakte de serie terecht één grote verandering: veel eerder een cruciaal personage uit het tweede boek introduceren en haar centraal stellen in het grotere verhaal.
Mensen praten graag over de verschillende jongere, meer conventioneel stoere karakters erin De uitbreiding: Naomi (Dominique Tipper), Amos (Wes Chatham), Drummer (Cara Gee) en Bobbie (Frankie Adams). Maar niets aan de show zou werken, zelfs maar een klein beetje, zonder de indrukwekkende en briljante aanwezigheid van Sjohreh Aghdashloo als Chrisjen Avasarala.
Zelfs als ze niet komt opdagen helemaal niet in het verhaal van Leviathan wordt wakker – dat is de roman die De uitbreiding Seizoen 1 aangepast — Chrisjen’s aanwezigheid in het tweede boek, Caliban’s oorloggeeft de serie een grotere politieke dimensie. Als secretaris-generaal van de Verenigde Naties is Chrisjen het soort sciencefictionpoliticus waarvan de prequels van Star Wars ons alleen maar konden dromen. Sterker nog, als je echt echt wilt worden, zelfs Andors Sci-fi politieke intriges zijn babyspullen vergeleken met de plannen en intriges van Chrisjen. Vanaf de sprong voelt dit personage zich net zo goed als de ster van de show als elk lid van het stoere team Rocinant.
Voor alle duidelijkheid: Aghdashloo’s kijk op het personage i De uitbreiding Seizoen 1 is redelijk trouw aan de romans; Abraham en Franck waren super betrokken bij het schrijven van De uitbreidingzelfs toen de show in 2018 veranderde van een SyFy-serie naar een serie op Prime Video. Maar wat Aghdashloo toevoegt is niet alleen een dubbelhartige en interessante politicus aan de mix, maar iemand die enorm grappig is en klaar is om een verrassende F-bom te laten vallen.
Sjohreh Aghdashloo in De extensie Seizoen 1
SYFY/NBCUniversal/Getty-afbeeldingen
vergis je niet, De extensie zou helemaal niet werken, en seizoen 1 zou bijna niet te bekijken zijn zonder Aghdashloo in de rol van Chrisjen. Dat is interessant gezien het feit dat haar personage in theorie pas in seizoen 2 had mogen verschijnen De uitbreiding zonder de aanwezigheid van Aghdashloo in seizoen 1 zou het hetzelfde zijn als nadenken over het moderne Battlestar Galactica zonder Laura Roslin van Mary McDonnell. Er zit een soort macho-energie in veel ervan van de uitbreiding space-opera, ruimteschipactie, die niet beperkt blijft tot alleen de mannelijke personages.
Maar dankzij het feit dat Aghdashloo wat ouder is, en specifiek niet een badass in de ruimte die een laag van realisme en schaal is voor de show die onmiddellijk tot stand komt. Dit idee om een verhaal op meerdere niveaus te laten vertellen, met verschillende soorten macht, was wat er ontstond De uitbreiding zo’n baanbrekende en solide sciencefictionserie. Maar zoals bij alle goede verhalen draait het allemaal om de personages, en in Chrisjen Avasarala kreeg de scifi-tv-wereld een van de grootste en grappigste personages ooit.
.png "Voguing of Noguing? Het Ballroom-discours, uitgelegd")
