Leven buitenaardse wezens onder ons? Zouden we ooit weten of dat zo was? Hoewel de Star Trek-serie beweert te gaan over het vinden van nieuw leven en nieuwe beschavingen, zijn er maar weinig verhalen waarin de verschillende Starfleet-bemanningen voor het eerst contact maken met mensen die ons aan onszelf doen denken. Door de jaren heen StarTrek wordt verdubbeld het idee dat de meeste buitenaardse wezens mensen zijn in vorm, en heeft zelfs een grote, overkoepelende canonieke reden voor dat feit gegeven. Bovendien lijken de meeste buitenaardse wezens Engels te spreken, wat wij ook kunnen handzwaai weg omdat de universele vertaler bestaat. Maar sinds de dagen van De originele serie, Er was één voor de hand liggende vraag: als mensen uit het Star Trek-universum naar onze planeet zouden worden gestraald, hoe zouden wij dan reageren?
Vijfendertig jaar geleden, met een aflevering genaamd “First Contact”, De volgende generatie draaide het script van de meeste Trek-verhalen over buitenaardse culturen om. Hoewel de titel “First Contact” het meest bekend wordt geassocieerd met de film uit 1996 Star Trek: eerste contact, de aflevering van seizoen 4 van die titel vertelde een kleiner, filosofisch complexer verhaal. In de week van 19 februari 1991 TNG stuurde deze unieke aflevering en gaf ons een geweldig verhaal in de traditie van klassieke sciencefiction.
Lanel (Bebe Neuwirth) behandelt haar eerste alien, Riker (Jonathan Frakes), in “First Contact”.
Paramount/CBS
De aflevering begint met een koude opening waar buitenaardse wezens genaamd Malcorians hebben ontdekt dat Riker (Jonathan Frakes) onder hen woonde, chirurgisch vermomd als Malcorian. Wat deze aflevering echter uniek maakt, is dat we het verhaal in eerste instantie vanuit het perspectief van de ‘buitenaardse wezens’ bekijken, wat betekent dat onze vriendelijke Starfleet-bemanning wordt gezien als de buitenaardse wezens, op een manier die parallel loopt met ontvoeringen door buitenaardse wezens en de Roswell-bezettingen van eind jaren negentig. Met andere woorden: het was het meeste X-bestanden aflevering van Star Trek, ooit, althans tot dan toe. TOS met het idee had gespeeld Onderneming een UFO zijn in “Tomorrow Is Yesterday” in 1967, terwijl Vreemde nieuwe werelden dubbele aspecten van het thema hiervoor TNG aflevering in de seriepremière van 2022 van die show.
Maar op dat moment was het voorstellen van iets dat alledaags zou moeten zijn in het Star Trek-universum eigenlijk niet zo vaak in de canon weergegeven, wat deze aflevering belangrijk maakte omdat het de slinkse manieren vastlegde waarop Starfleet mensen naar buitenaardse planeten stuurt vóór het eerste contact, en ons een achtergrondverhaal gaf over hoe het eerste contact met de Klingons in de verte vreselijk mis ging.
Dat gezegd hebbende, het hart en de ziel van de aflevering slagen omdat het niet echt doordrenkt is van de diepe Trekkie-verhalen, maar in plaats daarvan een slim, introspectief sciencefictionverhaal is. Het teleplay zelf is geschreven door verschillende stamgasten TNG bijdragers, waaronder Dennis Russell Bailey, David Bischoff, Joe Menosky, Ronald D. Moore en manuscriptredacteur Michael Piller. Maar de basisverhaalpitch zelf komt van Marc Scott Zicree, een schrijver die later het verhaal voor Beloved zou creëren DS9 aflevering “Far Beyond the Stars”. Dat betekent dat er een diep humanistische, gegronde toon in ‘First Contact’ zit, die aanvoelt alsof het zelfs in een andere context buiten de Trek-canon zou kunnen werken. Als je van korte verhalen van Ursula K. Le Guin of romans van Jacobus Withet voelt in lijn met dat soort ouderwetse SF-gevoeligheid.
Mirasta (Carolyn Seymour) overlegt met kapitein Picard (Patrick Stewart) en Troi (Marina Sirtis).
Paramount/CBS
Als je het idee kunt overwinnen dat iedereen Engels spreekt (de universele vertaler lijkt zelfs te werken als de Malcorianen privé zijn), werkt de allegorische aard van ‘First Contact’ in bijna elke scène omdat de aflevering niet eens probeert het idee te verbergen dat de Malcoriaanse samenleving vergelijkbaar is met de onze. Een prominente ruimtepionier genaamd Mirasta (Carolyn Seymour) merkt op dat ze enigszins geschokt is dat Starfleet gegevens verzamelt door de collectieve cultuur van haar planeet te observeren. “Ik vind het vreselijk om te bedenken hoe je ons zou beoordelen op basis van onze populaire muziek en entertainment”, zegt ze. Dit is een soort goede grap, want in 1991, toen deze aflevering werd uitgezonden, De volgende generatie zelf was in hoge mate een onderdeel van de reguliere populaire cultuur op een manier die voorheen geen ruimtegerichte sci-fi televisieserie was geweest. (Of, misschien wel, sinds.) Dit metatekstuele concept wordt opnieuw herhaald wanneer de kanselier van de planeet, Durken (George Coe), zegt dat de geruchten over de echte buitenaardse wezens (dat wil zeggen Riker) overschaduwd zullen worden door de verschillende vormen van entertainment – vermoedelijk science fiction – die te vinden zijn op de ‘dagelijkse uitzendingen’.
In wezen verwijst ‘First Contact’ op slimme wijze naar het idee van tv-programma’s over buitenaardse wezens onder ons, terwijl het ook een aflevering is van een tv-programma over buitenaardse wezens onder ons. Deze gelaagdheid is slim en helpt een deel van de onwaarschijnlijkheid van de aflevering in het algemeen te verzachten. Uiteindelijk deed deze versie van “First Contact” het publiek meer nadenken over de hoop van vriendelijke buitenaardse wezens en minder over de paranoia van lijkenrovers of verborgen vliegende schotels. In plaats daarvan stelde de aflevering zich zachtjes voor dat we op een dag als kleine groene mannetjes zouden worden gezien, en misschien zou dat leuk zijn.



