Of je nu een door zuurstof aangedreven, raketlancerende motorfiets ontwikkelt Cycloonom een bewustzijnsveranderende machine in te bouwen Van daarbuitenof maak een substantie die de doden tot leven wekt Re-animatorJeffrey Combs betrad in de jaren 80 de markt voor gekke wetenschappers. Vervolgens trotseerde hij de wetten van de natuurkunde, de natuur en de werkelijkheid zoals wij die kennen in zijn eerste film uit de jaren 90, die vandaag 35 jaar geleden voor het eerst publiek trok.
Een planningsconflict had Combs aanvankelijk uitgesloten Bruid van Re-Animatoreen vervolg op Re-animators beruchte met bloed bespatte horrorkomedieversie van Lovecraft. Maar toen de opnames van een andere Stuart Gordon het ergste waren, De put en de slingereen struikelblok raakte, kon de acteur zijn beroemdste rol herhalen.
Men geloofde dat Herbert West door bewuste darmen naar zijn dood was gesleept Re-animator’s gonzo-finale, maar in een van de vele retcons begint het vervolg acht maanden later met de gekke dokter en zijn assistent Dan Cain (Bruce Abbott) in een Peruaanse medische tent in oorlogstijd. Het redden van gewonde soldaten is echter niet hun doel. In plaats daarvan gebruiken ze alle slachtoffers om hun gloeiende groene substantie te perfectioneren die de doden kan terugbrengen.
Hoewel een vijandelijke hinderlaag hen dwingt naar Massachusetts te vluchten, blijft West voor God spelen in de kelder van hun gedeelde huis, waarbij hij ledematen en organen oogst van de naastgelegen begraafplaats en het mortuarium van het plaatselijke ziekenhuis waar ze voor het eerst gek werden. In de laatste vindt hij het hart van Cains overleden verloofde, Megan, wat bewijst dat haar zombietransformatie op het laatste moment in het origineel niet goed eindigde. En nadat hij heeft ontdekt dat verschillende lichaamsdelen kunnen worden gereanimeerd om een geheel nieuw monster van Frankenstein te creëren, realiseert hij zich dat hij nu het ideale centrale stuk heeft.
West was altijd een man geweest die veel meer bezig was met experimenteren dan met ethiek. Toch profiteert hij van het verdriet van zijn partner met de belofte dat hij de liefde van zijn leven weer kan aanwakkeren. Bruid van Re-Animator benadrukkend hoe laag hij zal bukken. Combs blijkt net zo magnetisch als de meester-manipulator als de kraalogige gek, zijn ontwapenende ‘mooie nerd’-houding gecombineerd met een onbevreesde intensiteit die verklaart waarom zijn overredingskracht zo sterk is.
Herbert West gebruikt zijn verwarde magie.
50th Street-film
Natuurlijk, regisseur Bryan Yuzna, die zojuist weer een delicate lichaamshorror had geholpen, Maatschappij – geeft Combs nog steeds voldoende kansen om los te gaan. West verhoogt zijn lichaamsaantal door de nieuwsgierige agent Chapham (Claude Earl Jones) te vermoorden (en vervolgens weer tot leven te wekken) in een poging zijn sporen uit te wissen, onthoofdt een patiënt vrijwel op het moment dat ze sterft en combineert, in een ontwikkeling die dierenliefhebbers zal afschrikken, een gereanimeerde hond met de menselijke arm waarmee hij werd gedood.
Hij heeft ook veel meer machtshonger. “Ze zijn nu in orde, niets anders dan afgedankte overblijfselen van een zinloos bestaan”, is slechts een megalomane verklaring nadat hij zijn verbastering heeft laten zien. ‘Ik heb gecreëerd wat de geest van een man of het leven van een vrouw niet zou kunnen bereiken’, is een andere. Vergeet dat de bruid (Kathleen Kinmont), ondanks de titel van de film, pas kort na ruim een uur verschijnt. Het monster hier is het ego van West.
Maar Combs vermijdt op indrukwekkende wijze af te drijven in mwah-hah-hah schurkenstaten, waardoor het personage diepgang en zelfs een vleugje sympathie krijgt. Zijn grote intellect verbergt duidelijk een beperkt sociaal begrip: “Uw welkom strekt zich niet uit tot dit deel van het huis”, zegt hij onhandig tegen Kaïns Italiaanse verslaggever-vriendin, Francesca (Fabiana Udeni), wanneer ze voor het eerst de horrorkelder binnengaat. Net als in het origineel duiden het gebrek aan liefdesleven en zijn totale minachting voor dat van Kaïn op een sluimerende seksuele onderdrukking.
Het onstoffelijke hoofd van Dr. Hill (vleugel vóór vleermuis toegevoegd).
50th Street-film
Het is onvermijdelijk dat al zijn slacht- en naaiwerk tevergeefs blijkt te zijn. Verward omdat Cain de volledig intacte Francesca verkiest boven haar haastig samengestelde lichaam, schreeuwt de bruid over de zinloosheid van haar leven voordat ze letterlijk haar geleende hart eruit rukt. Het is een emotioneel verpletterende reactie die je, zoals bij zoveel monsterbrij, medelijden geeft met de creatie en minachting voor de maker ervan.
West is echter niet het enige personage dat met de mensheid speelt. Nadat hij zowel het magische serum als het lichaamloze hoofd tegenkwam Re-animator’s belangrijkste slechterik, Dr. Hill (David Gale), en patholoog Dr. Graves (Mel Stewart) worden gehersenspoeld om wat zelf-antagonisme te bedrijven, vooral door vleermuisvleugels op de eerste te zetten. Dit culmineert in een gekke climax waarin Hill het laboratorium binnensluipt, alle zombies oproept om dit voorbeeld te volgen en kikkermarsen waarbij onze mens naar een afbrokkelende crypte leidt. Terwijl Kaïn en Francesca erin slagen zich in veiligheid te brengen, lijken West en alle ondoden dodelijk gewond te zijn.
Maar zoals je waarschijnlijk al geraden hebt, leeft de eerste nog een dag voort, namelijk de opvolger uit 2003 Naast Re-Animator, waar hij, ondanks dat hij gevangen zit namens zijn moordzuchtige zombies, nog steeds zijn unieke vorm van opwekking probeert te perfectioneren. Tegen die tijd had Combs ook soortgelijke gekke hersenkrakers gespeeld als Guyver En De hokexpedities. Maar Bruid van Re-Animator dit is waar zijn gekke wetenschappergenie echt tot leven kwam.



