35 jaar later pleit een sciencefictionshow voor Borg

Binnen de mythos van Star Trek is het concept van de bijenkorfgeest van de Borg een van de beste tweesnijdende zwaarden in alle sciencefiction. Aan de ene kant ontdoen de Borg een persoon op brute wijze van zijn individualiteit en veranderen ze in werkdrones die werken aan een vaag idee van totale perfectie voor het Collectief, en (soms) een Kasteel Koningin. Maar aan de andere kant is deel uitmaken van het Collectief soms euforisch en wordt het gepresenteerd als de ultieme remedie tegen eenzaamheid. En hoewel de Star Trek-franchise de afgelopen jaren goed werk heeft geleverd bij het verkennen van alternatieve versies van de Borg, doet een sciencefictionshow hetzelfde, maar op een nieuwe, zeer realistische manier.

In de zevende aflevering van de Apple TV-serie van Vince Gilligan, Voor velen, ‘The Gap’, beargumenteert de serie op vreemde wijze waarom een ​​collectieve, gedeelde bijenkorfgeest niet alleen wenselijk maar, schokkend genoeg, noodzakelijk is.

Waarschuwing: spoilers in het vooruitzicht!

Zonder twijfel is “The Gap” de eenzaamste aflevering van Voor velenWe volgen Carol (Rhea Seehorn) en Manousos (Carlos Manuel Vesga), die elk proberen te overleven zonder gek te worden. Het contrast is hier duidelijk: Carol heeft er geen probleem mee om op cynische wijze de Anderen op te bellen en hen te vragen allerlei dingen bij haar te bezorgen, van benzine tot een Gatarode. Ondertussen weigert Manousos alle hulp van de anderen, inclusief gas en voedsel. Hij laat zelfs geld achter op de voorruit van auto’s waaruit hij benzine steelt, wat aangeeft dat hij gelooft dat de mensheid op een bepaald moment in de toekomst in de individuele geest zal terugkeren. Carol doet alsof ze niet eenzaam is, terwijl Manousos de anderen uitdaagt en hen ronduit vertelt dat ze niet op deze planeet thuishoren.

Maar aan het einde van de aflevering kunnen zowel Carol als Manousos letterlijk niet overleven zonder de anderen, zonder de join te zijn. Carol stuurt wanhopig een in verf geschreven bericht naar de anderen om “terug te komen”, terwijl Manousos na een bijna fatale ineenstorting uit een Zuid-Amerikaanse jungle wordt getild.

Wat is Voor velen zeg met dit einde? Als dit een Star Trek-aflevering zou zijn, zou de boodschap duidelijk zijn: het Borg-collectief kan je leven redden. Het is een verrassend idee, maar in zekere zin moeten zowel Carol als Manousos zich aanpassen aan het idee van de Anderen, anders worden ze geconfronteerd met waanzin of zelfs een fataal, duisterder einde.

Het interessante aan dit alles is dat Voor velen niet zo subtiel waardoor de kijker zich afvraagt ​​of dit niet te veel verschilt van de manier waarop een geglobaliseerde samenleving al werkt, minus uiteraard het idee van lijden, armoede en sociale klasse. In het echte leven pakken we, net als Carol, onze telefoon en bestellen we dingen voor bezorging zonder ons zorgen te maken over het ongemak. En op dezelfde manier kunnen degenen die nobel genoeg zijn om te proberen te leven zonder de verschillende systemen van economische onderlinge afhankelijkheid, zeer snel dicht bij het graf komen te staan.

In Star Trek: de reden waarom het oké is om weerstand te bieden aan de Borg en de reden waarom weerstand dat is niet tevergeefs omdat er een utopisch humanistisch collectief bestaat dat een organische, egalitaire levensstijl biedt.

IN Voor velenEr is geen alternatieve samenleving. In deze sciencefiction-verwaandheid kun je ze niet verslaan, dus je kunt je net zo goed bij hen aansluiten. Maar als je bereidwillig je individualiteit opgeeft, heb je dan toegegeven dat je diep menselijk bent? Of heb je je menselijkheid voor iets anders verkocht? Vreemd genoeg, Voor velen misschien niet op de een of andere manier zeggen – en daarom is deze show momenteel een van de beste sciencefictionverhalen op televisie.

Voor velen streams op Apple TV.