Dit verhaal verscheen oorspronkelijk op De 19e.
Sarah O’Neill hield van haar baan als datawetenschapper bij de National Security Agency (NSA).
“De regering van vóór vorig jaar was wat ik zou beschouwen als een modelwerkgever”, zei O’Neill.
Ze begon de baan in 2019, twee jaar nadat ze begon aan haar transitie naar een leven als vrouw.
“Het was helemaal geen probleem”, zei ze. “Iedereen steunde.”
Alles veranderde in januari 2025. Toen trad president Donald Trump aan voor een tweede termijn een uitvoeringsbesluit ondertekend getiteld “Vrouwen verdedigen tegen genderideologisch extremisme en de biologische waarheid herstellen voor de federale overheid.”
Het bevel stelde dat de federale overheid alleen ‘mannelijke’ en ‘vrouwelijke’ geslachten zou erkennen en dat deze vanaf de geboorte onveranderlijk waren, waardoor het bestaan van transgender individuen zoals O’Neill werd ontkend.
O’Neill kreeg te horen dat ze niet langer een damestoilet mocht gebruiken en er een moest gebruiken die overeenkwam met haar biologische geboortegeslacht.
Als overheidsfunctionaris was O’Neill gewend aan het volgen van regels. Maar deze leek bijna onmogelijk te volgen. Ze vond op het werk een paar toiletten met één toilet en gebruikte die, maar O’Neill is een vrouw. Het was niet gepast om een herentoilet te gebruiken.
In de hele Trump-regering beschrijven LHBTQ+-werknemers dat ze gedwongen worden te kiezen tussen hun baan en hun vermogen om in hun meest fundamentele menselijke behoeften te voorzien.
Shannon Leary, partner bij Gilbert Employment Law, heeft de afgelopen 19 jaar federale werknemers vertegenwoordigd in discriminatiezaken tegen de federale overheid. Dergelijke discriminatie vernietigt iemands vermogen om zijn werk te doen, zei ze.
“Het beïnvloedt een persoon op zoveel verschillende niveaus, zowel persoonlijk als professioneel”, zei ze.
Er is een gestage stroom van deze gevallen in alle presidentiële regeringen, zei Leary. Maar er is iets veranderd met de komst van de tweede regering-Trump.
“Ik heb persoonlijk een toename waargenomen in het aantal potentiële klanten dat contact opneemt”, aldus Leary.
Het is onbekend hoeveel LGBTQ+ federale werknemers de regering-Trump aanklagen wegens vermeende discriminatie, zeggen experts. Dit komt omdat sommige zaken openbaar zijn, terwijl andere als vertrouwelijke klachten zijn ingediend. Maar het afgelopen jaar heeft de regering te maken gehad met een reeks spraakmakende rechtszaken over het verbod op LGBTQ+-trots en de weigering om transgenderwerknemers badkamers te laten gebruiken die passen bij hun geslacht.
Dit zijn de zaken die advocaten in de rechtbanken het meest nauwlettend in de gaten houden:
Sarah O’Neill, NSA
O’Neill, de datawetenschapper, klaagt haar bureau aan en zegt dat de NSA Titel VII en de Civil Rights Act van 1964 heeft geschonden door haar bestaan als transgendervrouw te ontkennen en een vijandige werkomgeving te creëren. De acties van het bureau omvatten onder meer het intrekken van het beleid waarin haar identiteit wordt erkend en het recht op een werkplek die vrij is van onwettige intimidatie, het verbod op het identificeren van haar voornaamwoord als vrouwelijk in schriftelijke communicatie, het verwijderen van verwijzingen naar transgenders uit het materiaal en het verbieden van het gebruik van het vrouwentoilet op de werkplek, aldus haar klacht.
Het agentschap heeft niet gereageerd op een verzoek om commentaar over de kwestie.
LeAnne Withrow, Nationale Garde van Illinois
LeAnne Withrow, een transgendervrouw die fungeert als de leidende specialist op het gebied van militair en gezinsgereedheid voor de Nationale Garde van Illinois, genoot tot januari 2025 ook een acceptabele werkplek. Vervolgens kreeg ze op bevel van Trump te horen dat ze niet langer een vrouwentoilet kon gebruiken, zei ze.
Withrow heeft het grotendeels laten werken door gebruik te maken van een eenkamerbadkamer dichtbij zijn kantoor.
‘Maar de afgelopen week had ik bijvoorbeeld een vergadering van twee uur in een gebouw aan de overkant van de campus waar ik moest inloggen, en ik zat twee verdiepingen hoger,’ zei ze, waardoor ze ver verwijderd was van de badkamers waarvan ze wist dat ze veilig waren om te gebruiken. “Het is in zekere zin een beetje vernederend… Het voelt heel erg als gescheiden, maar ook niet gelijkwaardig.”
