Zullen toekomstige astronauten ruimtepakken van welke aard dan ook nodig hebben? Kunnen we ons, in een tijd waarin we draadloze verbindingen hebben met koptelefoons, computers en talloze andere gadgets, een toekomstige datum voorstellen waarop de technologie van EVA-pakken kan worden vervangen door iets dat iets minder analoog is? In 1973, in de eerste aflevering van Star Trek: de animatieserie — “Beyond the Farthest Star” – de bemanning van USS Enterprise wiegde iets dat “Life Support Belts” heette in plaats van rechtopstaande ruimtepakken. Tegen de 23e eeuw vervingen deze draagbare krachtvelden de behoefte aan omvangrijke ruimtepakken en verdwenen vervolgens uit de Trek-canon.
Maar nu, in de 32e eeuw, is het ruimtepak zonder pak terug. Dit is hoe je het doet Starfleet Academie heeft het krachtveldpak teruggebracht in de vorm van iets dat ‘plasmaschilden’ wordt genoemd.
IN Star Trek: Starfleet Academie, Aflevering 6: “Kom, laten we weggaan”, zowel het War College als de Starfleet Academy nemen deel aan een gezamenlijke oefening die vreselijk misgaat. Er belde een verlaten schip USS Miyazaki presenteert een echte uitdaging voor de verschillende cadetten: kun jij de stroom herstellen naar dit lang verlaten schip, en als je kunt, hoeveel van het schip kun je verkennen? Dat wordt ons bovenaan de aflevering verteld Miyazaki werd in gebruik genomen vanwege “een experimenteel warpalternatief, de Singularity Drive genaamd.”
Kapitein Aké (Holly Hunter) legt het ruimteschipkerkhof uit Starfleet Academie.
Grootste+
Kortom, in de tijd van de branding, toen Starfleet kapot was Miyazaki probeerde een aantal alternatieven voor warp-drive omdat alle warp-kernen in de melkweg tegen die tijd waren geëxplodeerd. Dit gebaar in het duistere middentijdperk van Starfleetwat gebeurde na de brand, maar vóór de komst van USS-ontdekking (via tijdreizen) in 3189. Pt. Starfleet Academie speelt zich af rond 3195 en zet de prestaties van de bemanning op scherp Miyazaki ergens rond 3067.
Interessant is dat het bestaan met terugwerkende kracht van Miyazaki in deze aflevering ontstaat er een soort nostalgie in het universum HOEST/DAT tijdperk van Star Trek. We vernemen dat de avonturen van de bemanning zijn omgezet in een tekenfilmserie genaamd Verhalen van de grens. En in deze aflevering zijn panelen uit die strip gecodeerd om eruit te zien als de 23e-eeuwse klassieker Star Trek, ook al zijn die verhalen bedoeld om avonturen uit de 31e eeuw te vertegenwoordigen. In zekere zin Starfleet Academie schaduwt het idee dat Starfleet in de verre toekomst veel op Starfleet negen eeuwen eerder lijkt en zich gedraagt, en de reden is dat een ramp in het hele sterrenstelsel een deel van de technologie heeft teruggedrongen, en de hoopvolle propaganda ervoor heeft gezorgd dat Starfleet zich gedraagt als een iets meer retro-versie van zichzelf. Misschien.
Het minst voor de hand liggende resultaat van deze overlappende overlevering is retcon en TOS-gecodeerde nostalgie is het feit dat de aflevering ons ook een volledige herstart geeft van een baanbrekende technologie die Star Trek sinds de jaren zeventig niet meer heeft aangeraakt. In het begin van de aflevering, als de cadetten op het punt staan aan hun trainingsmissie te beginnen, wordt ons verteld dat iedereen ‘op plasma gebaseerde levensondersteuning’ gebruikt, ook wel bekend als ‘plasmaschilden’. Caleb (Sandro Rosta) activeert de zijne door op zijn uniform te drukken, en het korte gloeiende gele effect doet denken aan de levensondersteunende gordels uit De animatieserie.
Maak je geen zorgen, Caleb (Sandro Rosta) heeft een persoonlijk krachtveld.
Hoe je een ademende atmosfeer binnen een dergelijk krachtveld kunt behouden, is nog niet volledig onderzocht. Maar het is duidelijk dat Starfleet in de 32e eeuw het idee heeft teruggebracht om EVA’s te hebben waarvoor geen EVA-pakken nodig zijn. Vanuit een feitelijk productieoogpunt betekent dit natuurlijk dat acteurs geen ruimtepakkostuums hoeven aan te trekken voor verhaallijnen waarvoor normaal gesproken ruimtepakken nodig zijn. En vanuit canon-oogpunt betekent dit dat Starfleet nu vrij is en klaar om elke bizarre technologie uit de jaren van het Wilde Westen te gebruiken. De animatieserie.
Dus vandaag de dag bestaat dat krachtveld uit ruimtepakken. Zou er morgen een moment kunnen zijn waarop een ruimteschip een gigantische opblaasbare ballonversie van zichzelf kan maken als lokaas? Of misschien een gigantische kloon van Spock? Of roze triples? Op dit punt, als Starfleet Academie heeft enige betekenis, elk raar ding uit De animatieserie kan en moet vanaf nu worden opgenomen. Hier is hoop.
