70 jaar geleden veranderde een zeer gebrekkige sciencefictionklassieker alles

Op 3 en 4 maart 1956 belde hij op een bescheiden sciencefictionconventie in Charlotte, North Carolina SECon II (Southeastern Science Fiction Convention) kregen ongeveer 30 mensen een vroege vertoning van wat een hardcore liefhebber destijds ‘de eerste echte sciencefictionfilm noemde zoals fans sciencefiction kennen’. Het was die film Verboden planeet, een baanbrekende film in de geschiedenis van sciencefiction, en het moment waarop het type SF dat voorheen in gedrukte vorm werd aangetroffen, mainstream begon te worden. De recensent die het “de eerste echte sciencefictionfilm” noemde, was Robert A. Madle. schrijf een korte conventie rapporteer aan het fanzine Fantasie tijden. Hij merkte ook op dat de mensen in het publiek (opnieuw heel klein, bestaande uit hardcore fans) “op het puntje van hun stoel zaten” en “de commentaren na de vertoning enthousiast waren.”

Tegenwoordig lijkt dit misschien een understatement, gezien de mate waarin dit gebeurt Verboden planeet veranderde de popcultuur, of was op zijn minst een pionier in een bepaald soort mainstream ruimtegeoriënteerde sciencefiction die de reguliere tv- en film-sci-fi decennia lang zou domineren. (Voor wat het waard is trouwens, ze noemden het toen nog geen sci-fi, vandaar sf.) De vraag is nu: om zo formatief te zijn als het was, als je liet zien Verboden planeet voor een klein publiek van hardcore sciencefictionfans nu en ze hadden het nog nooit eerder gezien, wat zouden ze ervan denken? Het antwoord is waarschijnlijk dit: Verboden planeet is een prachtige film, visueel en sonisch zijn tijd ver vooruit, die nu traag, slecht tempo en vol concepten aanvoelt, zoals de jaren zestig StarTrek maakte het veel beter en met meer vreugde. Kortom, in 2026, 70 jaar na de release, Verboden planeet is niet groter dan de som van zijn robotachtige delen, maar sommige delen zijn niet alleen fantastisch, maar nu verweven in het weefsel van sciencefiction in het algemeen. Milde spoilers in het vooruitzicht.

Verboden planeet is geschreven door Cyril Hume, gebaseerd op een verhaal van Irving Block en Allen Adler. Voordat het de film werd die we vandaag kennen, was het oorspronkelijke concept veel eenvoudiger en aanzienlijk minder interessant. The Block en Adler nemen (eerst met de titel Fatale planeet) ging over een missie naar de planeet Mercurius en het gevecht met een aapdier. Cruciaal was dat Hume’s herschrijving van de film een ​​meer intellectuele invalshoek injecteerde, die vandaag de dag bijna een ruwe versie van het origineel lijkt. StarTrek. Gen Roddenberry afgeschermd Verboden planeet aan zijn Star Trek-medewerkers in 1964 om een ​​idee te krijgen van de sfeer waar hij voor ging.

Leuk vinden Star Trek- tenminste begin jaren zestig Star Trek – Verboden planeet presenteert een verhaal over een ruimtevaartuig bemand door mensen, dat zich enigszins maritiem gedraagt, belast met het controleren van de status van een ouder ruimtevaartuig op aarde, Bellerophon, die jaren eerder verloren ging op de planeet Altair IV. (Beide StarTrek In pilot-afleveringen uit 1964 en 1954 is de bemanning ook op zoek naar aanwijzingen over een verloren gegane aardemissie.) Waarom zijn dit details van belang? Welnu, in die tijd was het iets nieuws om een ​​sciencefictionfilm te maken waarin interstellaire ruimtevaart als een vaststaand feit werd gepresenteerd, in plaats van als een nieuwe uitvinding. Het openingsverhaal van Verboden planeet vertelt ons dat “in het laatste decennium van de 21e eeuw mannen en vrouwen in raketschepen op de maan landden. Tegen 2200 na Christus hadden ze de andere planeten bereikt.”

Deze bescheiden tijdlijn is opnieuw opmerkelijk omdat er behoorlijk snel een wereld wordt opgebouwd zonder al te veel moeite te doen. Het feit dat Verboden planeet dat de maanlanding ongeveer 100 jaar later zou plaatsvinden dan in werkelijkheid zou gebeuren, is best grappig, maar het idee van niet sneller dan licht reizen tot de 23e eeuw voelt vreemd genoeg plausibeler, zowel toen als nu. Plausibel is echter niet hetzelfde als realistisch, en wat wel Verboden planeet Net zo belangrijk als een grote Hollywood-film voor die tijd is dat hij de sciencefiction van de film redelijk rechtlijnig speelt, ondanks het krachtige of monsterlijke ontwerp. Er zijn waarschijnlijk meer woorden geschreven over Robby de Robot – het duurste filmrekwisiet dat tot dan toe ooit is gemaakt – dan over welk ander aspect dan ook. Verboden planeet. Maar wat maakt de film het kijken waard, of misschien wel de moeite waard studerenis niet de robot. Het is de toon.

Ondanks het feit dat mensen in een vliegende schotel door de ruimte reizen, schieten ze ruimteblasters af en lijken ze over het algemeen op het collectieve geheugen idee retro sciencefiction, Verboden Planeet de stemming is grotendeels donker en deprimerend. In een notendop: Geen van Bellerophon overleefde, behalve een saaie wetenschapper genaamd Morbius (Walter Pidgeon) en zijn inmiddels volwassen dochter Alta (Anne Francis). Altair IV is de thuisbasis van technologie die is overgebleven van een uitgestorven, supergeavanceerd buitenaards ras genaamd de Krell, dat de kracht van hun geest voor bijna alles kon gebruiken. Het enige nadeel is dat deze technologie het duistere onderbewustzijn van de geest, of het id, in een fysiek monster kan veranderen. De rest van Bellerophon Zo vernemen we dat de bemanning werd vermoord door een schaduwmonster gecreëerd door de geest van Morbius. Het verslaan en wegkomen van de Krell-technologie is de enige manier waarop commandant John J. Adams (Leslie Nielsen) iedereen kan redden.

Op basis van dit alles, Verboden planeet klinkt ongelooflijk, toch? Bovendien ziet het er absoluut prachtig uit met matte schilderijen en animaties van Joshua Meador die vandaag standhouden. De soundtrack, gecomponeerd door Bebe en Louis Barron, bestond volledig uit elektronische muziek. En hoewel we Nielsen beschouwen als een komische acteur, doet hij hier behoorlijk werk als proto-kapitein Kirk. Dus wat is het probleem met de film vandaag?

Kortom, wat doet het Verboden planeet vandaag de dag minder dan briljant is drieledig: de wijdverspreide aanwezigheid van seksisme in het eerste bedrijf leidt enorm af, zowel naar de maatstaven van 1956 als vandaag de dag. Het plot heeft een slecht tempo, waarbij alle belangrijke zaken in de laatste 15 minuten zijn gepropt. En tot slot, laten we eerlijk zijn, StarTrek deed het tien jaar later beter.

Omdat de bemanning van het ruimteschip C-57D zijn allemaal mannen en Alta is de enige vrouw in de film, a ton Aan dit idee wordt tijd besteed in de eerste twee bedrijven van de film; het schip wordt bemand door hoornhonden, en commandant Adams heeft uniek in zijn soort Huwelijksreizen relatie met Alta, en wordt voortdurend boos op haar, ook al is hij net zo geïnteresseerd in haar als zijn liegende scheepsmaten. Nogmaals, dit voelt in 1957 niet op zijn plaats; de film vertelde ons zelfs dat mannen en vrouwen waren ruimtepioniers in het achtergrondverhaal van de film. Het seksisme is niet zozeer beledigend als wel saai en langdradig. We zijn veel meer geïnteresseerd in het Id-monster en de Krell dan in alles wat er met commandant Adams en Alta gebeurt.

Dat brengt ons bij StarTrek paradox. Het is duidelijk dat die er niet is StarTrek in de jaren zestig zonder Verboden planeetmaar omdat zovelen van ons het vandaag zagen StarTrek Ten eerste is het onmogelijk om het niet te zien Verboden planeet als een minder vermakelijke versie van StarTrek. Zoals ‘De Kooi’ en ‘Waar nog nooit iemand is geweest’ Verboden planeet vertelt een speculatief verhaal over hoe de uiteindelijke grens niet het vermogen is om door de ruimte te reizen, maar misschien de zorgen over de kracht van de geest. Als onze geest energie en kracht kan creëren, wat is dan het verschil tussen een mens en een God? Waar Verboden planeet introduceert deze thema’s met Shakespeariaanse gravitas, StarTrek heeft dit soort conflicten op slimme wijze altijd zowel diep persoonlijk als filosofisch gemaakt, vooral in de eerste twee pilot-afleveringen.

Vandaag het einde van Verboden planeet voelt als het einde van een pilot-aflevering van een sci-fi tv-serie die nooit van de grond is gekomen. De robot Robby heeft de controle C-57D, en Alta heeft zich bij de bemanning gevoegd. Maar de toekomst waarin deze personages terechtkwamen was niet die van henzelf, maar eerder een sciencefictionlandschap gecreëerd door makers die deze film zagen en dachten: wat als de film nog meer hart had?

Verboden planeet is te huur op Prime Video, Apple TV en elders.