Iedereen die het seizoensgeklets dat we herfst noemen, achter zich heeft gelaten, weet hoe snel de natuur kan omslaan van weelderig groen naar bladloze takken. Hetzelfde geldt voor het gebrek aan water geven van een over het hoofd geziene kamerplant: sla een week over en zie bruine randen die opkrullen tot een knapperig korstje. Zo snel als deze natuurlijke veranderingen plaatsvinden, nemen ook de gevolgen ervan af, en al snel ontdekken we nieuwe knoppen of deponeren we het bewijs van onze nalatigheid in de compostbak.
Voor Alvaro Urbanode korte periode tussen bloei en verval is er een die behouden moet blijven. Hij beeldhouwt gewone planten uit metaal, giet kwetsbare levensvormen in robuust materiaal en reproduceert hun kleuren en texturen in verf. Het is een daad waarbij “kleine monumenten worden gemaakt van dingen die normaal gesproken binnen een paar dagen of minuten zouden verdwijnen of veranderen”, zegt de kunstenaar.
Gebaseerd op theater en architectuur, is Urbano zeer geïnteresseerd in het creëren van niet alleen onafhankelijke werken, maar ook meeslepende scènes. Zijn sculpturen laten vaak een spoor van bladeren achter op de vloer of lijken rechtstreeks uit de grimmige galerijmuur te groeien, waarbij hun knoestige takken de ruimte in steken. “De kijker kan deze situaties betreden alsof hij getuige is van een scène die al is begonnen”, voegt de kunstenaar toe.
Urbano woont en werkt tussen Parijs en Berlijn en heeft in laatstgenoemde werk te zien Volg initiatief. Meer informatie Instagram.
