Mensen zijn al lang gefascineerd door de dagelijkse routines van hun medemensen – vooral de routines van beroemde en succesvolle mensen.
We zijn van mening dat er waarschijnlijk gewoonten zijn die veel presteerders gemeen hebben en die, als ze worden herhaald, ons allemaal zouden helpen ons eigen werk naar een hoger niveau te tillen. Dit geldt vooral voor de keuze van het tijdstip waarop u elke dag wakker wordt. Er lijkt een speciale nadruk op deze beslissing te liggen, een gevoel dat misschien voortkomt uit het idee dat hoe je aan iets begint, bepaalt hoe de rest zal verlopen. Het tijdstip waarop u elke dag opstaat, lijkt een potentieel invloedrijke spil te zijn waaruit de kwantiteit en kwaliteit van uw daaropvolgende werk en besluitvorming voortvloeit.
Het is populair om te geloven dat de beste tijd om wakker te worden vroeg in de ochtend is. “De vroege vogel krijgt de worm”; “Vroeg naar bed en vroeg opstaan maakt een man gezond, rijk en wijs.” Naast het idee dat vroeg opstaan een praktisch voordeel heeft bij het bevorderen van de productiviteit, zit er ook een morele connotatie aan deze gewoonte; Van vroege vogels wordt aangenomen dat ze meer discipline hebben, terwijl hun laat opstaande leeftijdsgenoten vaak als lui worden beschouwd.
Bestaat er werkelijk een verband tussen vroeg opstaan en succes?
De ochtendmens als succesverhaal: rekening houdend met het bewijsmateriaal
Ik besloot daar achter te komen door Mason Currey’s opnieuw te lezen Dagelijkse rituelen: hoe grote geesten tijd vinden, inspiratie vinden en aan de slag gaan. Het boek is een verzameling korte beschrijvingen van de dagelijkse routines van 161 vooraanstaande schrijvers, wiskundigen, architecten en kunstenaars – mensen die creatief werk deden en hun eigen schema konden bepalen. Terwijl ik elk bericht las, hield ik bij wanneer elk bericht wakker werd. Ik markeerde alleen degenen voor wie een specifieke tijd was opgegeven, waarbij ik vermeldingen oversloeg waar de tijd losser werd bijgehouden (bijvoorbeeld “vroege ochtend” of “vroege middag”). In de weinige gevallen waarin iemand niet op de afgesproken tijd wakker werd, was mijn doel alleen maar om een idee te krijgen van het algemene aantal tijdstippen waarop deze mensen elke dag opstonden.
Dit gaf me de wektijden voor een voorbeeldset van 68 individuen en deze zijn hieronder weergegeven:
Het is vermeldenswaard dat bijna iedereen die om vier uur wakker werd, een lang dutje deed, hetzij enkele uren na het opstaan, hetzij in de middag.
Zoals je kunt zien, bevonden zich onder deze goed presterende groep veel vroege vogels, waarbij de meest voorkomende wektijd 10.00 uur was. 6. Maar het is net zo belangrijk om op te merken dat er net zoveel mensen waren die om 8.00 uur wakker werden als om 5.00 uur, en bijna evenveel mensen die om 7.00 uur wakker werden, als om 6 uur of eerder. En degenen in de eerste categorie waren niet minder creatief/productief/succesvol dan de laatste. Het lijkt erop dat een goede morgen bijna altijd kan gebeuren om de toon voor je dag te zetten.
De echte conclusie is dus dat er eigenlijk geen ‘juist’ moment is om wakker te worden als je creatief en succesvol wilt zijn. Het antwoord op de vraag “Hoe laat moet je wakker worden om je beste werk te doen?” is: “Waar de tijd het beste voor is Jij.”
De romanschrijver Bernard Malamud kwam tot dezelfde conclusie:
Dat kan niet – er is te veel onzin over dit onderwerp (over het kopiëren van de routines van anderen). Je bent wie je bent, niet Fitzgerald of Thomas Wolfe. Je schrijft door te gaan zitten en te schrijven. Er is geen specifieke tijd of plaats – het past bij jezelf, bij je aard. Hoe iemand werkt, mits hij gedisciplineerd is, doet er niet toe. Als hij of zij niet gedisciplineerd is, zal geen enkele sympathieke goocheltruc helpen. . . . Uiteindelijk leert iedereen op zijn eigen manier het beste. Het echte mysterie dat je moet kraken, ben jij.
Experiment. Wees zelfredzaam. Vind uw eigen optimale routine. Het is vermeldenswaard dat niet alle geprofileerde Masons meteen na het ontwaken begonnen te werken; ze kunnen ’s ochtends opstaan, maar besteden aandacht aan andere belangrijke taken en activiteiten voordat ze ’s middags of’ s avonds met hun werk beginnen. Ze kunnen in één komen ochtend training of breng de eerste paar uur van de dag door met uw dierbaren. Er zijn verschillende componenten in je schema om mee te spelen.
Dit alles gezegd hebbende, was er één ding gemeen tussen alle profielen dat zo bijna universeel was dat er echt geloofwaardigheid aan moest worden toegekend: ondanks de vele verschillende manieren waarop elk hun dagelijkse routine regelde, waren ze bijna allemaal had een routine, en hield zich er religieus aan vast.
Het belang van een regelmatige, consistente dagelijkse routine
“Mijn ervaring is dat de meeste echt serieuze creatieve mensen die ik ken heel, heel routineuze en niet bijzonder glamoureuze werkgewoonten hebben”, legt de moderne componist John Adams uit.
‘Routine is een voorwaarde om te overleven’, betoogde auteur Flannery O’Connor.
Romanschrijver John Updike vond dat het hebben van een dagelijkse routine zo belangrijk was omdat het ‘je ervan weerhoudt om op te geven’.
Deze gevoelens werden zelfs gedeeld onder degenen wier algehele persoonlijkheid en levensstijl behoorlijk hedonistisch waren; Hoewel de moderne kunstenaar Francis Bacon en schrijver Ernest Hemingway bijvoorbeeld nachtbrakers konden worden genoemd en soms laat opbleven om te feesten (de eerste dronk zes flessen wijn per dag), werden ze toch vroeg wakker en kwamen naar hun werk, katers en weinig uren slaap waren verdomd. Een productieve ochtend en dag stond altijd op het spel. Zoals papa zei: ‘Je moet elke dag werken. Wat er de dag ervoor of de avond ervoor ook is gebeurd, sta op en bijt op je nagels.’
Onder de personen die Currey profileerde, was zo’n partij veel meer uitzondering dan regel. Ondanks de reputatie van creatievelingen dat ze een vrijzinnig, iconoclastisch leven leiden, hield de overgrote meerderheid vast aan routines – zowel binnen als buiten hun werkschema’s – die verrassend stil, prozaïsch en gesloten waren. ‘Ik hou van de cel’, riep Voltaire uit, net als veel van zijn productieve collega’s door de eeuwen heen.
De ochtendgewoonten en dagelijkse rituelen van beroemde schrijvers en kunstenaars zien er doorgaans als volgt uit: wakker worden, een glas water drinken, ontbijten, een paar uur werken, lunchen, nog een paar uur doen, dineren met de partner, gaan wandelen (als er één opvallende overeenkomst naar voren kwam uit het onderzoeken van al deze routines, dan is het om een derde van deze individuele gewoonte te doen, bijna een derde van deze gewoonte te bekijken, of twee gewoonten, het tv-profiel te lezen); boek, ga naar bed. Hele dagen zouden zo verlopen. Ze gingen verrassend zelden uit, en dit was geen willekeurige keuze, maar een bewuste keuze; het beperken van afleidingen vergroot hun creativiteit.
Of zoals Gustave Flaubert het verwoordde: “Wees regelmatig en ordelijk in je leven als bourgeois, zodat je gewelddadig en origineel kunt zijn in je werk.”
Met een archief van 4.000 artikelen hebben we besloten om elke zondag een klassiek stuk opnieuw te publiceren om onze nieuwere lezers te helpen enkele van de beste groenblijvende juweeltjes uit het verleden te ontdekken. Dit artikel verscheen oorspronkelijk in maart 2021.
