Deze collectie markeert het begin van een nieuwe reeks mode-initiatieven bij Tate. Hoe voelt het om de eerste ontwerper te zijn die aan dit project begint?
Het is een ongelooflijke eer om de eerste ontwerper te zijn die dit nieuwe initiatief samen met Tate lanceert. Ik heb altijd bewondering gehad voor de manier waarop de Tate met kunst en cultuur omgaat op een manier die relevant is voor onze tijd, en om via mode deel uit te maken van dat gesprek voelt heel speciaal. Het is een moment dat mijn werk verbindt met een veel bredere creatieve dialoog. Ik wilde altijd met ze samenwerken,
Je hebt die van William Blake opnieuw geïnterpreteerd De goede en slechte engelen En De Simoniaanse paus. Wat trok je naar deze specifieke werken en hoe hebben ze je ontwerpproces beïnvloed?
Ik ben altijd aangetrokken geweest tot dualiteiten van kracht en zachtheid, beweging en stilte, en Blake’s werken vangen die spanning prachtig op. De goede en slechte engelen onderzoekt menselijke conflicten en moreel evenwicht, wat aansluit bij de contrasten die ik in mijn collecties onderzoek. De Simoniaanse paus heeft deze rauwe, vervormde energie die werd vertaald in textuur en vorm. Ik wilde de emotionele lagen in iets draagbaars brengen, dus ik hoop dat de vier stukken dat vertegenwoordigen.
Jouw praktijk combineert vaak cultureel erfgoed met moderne herenkleding. Hoe kruiste Blake’s visionaire symboliek uw eigen idioom?
Blake’s symboliek spreekt over transformatie en spiritualiteit, wat resoneert met hoe ik kleding zie als een weerspiegeling van identiteit en innerlijke beweging. Zijn werk is diep Brits en toch universeel, net als mijn benadering van design. Ik wilde de historische visie combineren met een moderne gevoeligheid.
Deze capsule is bedoeld als niet-gender. Waarom was het voor u belangrijk om in deze samenwerking de nadruk te leggen op ruimtelijkheid en flexibiliteit?
Vloeibaarheid heeft altijd centraal gestaan in mijn werk. Ik ben geïnteresseerd in hoe kleding vrijheid kan uitdrukken in plaats van beperkingen en hoe mensen stijl voor zichzelf kunnen definiëren. Met deze samenwerking werd het belangrijk gevonden dat de werken door iedereen gedragen en geïnterpreteerd konden worden, net zoals de kunst van Blake uitnodigt tot individuele reflectie en betekenis.
De collectie wordt beschreven als diep doordacht en ontworpen om in te leven. Hoe balanceer je draagbaarheid met conceptueel kunstenaarschap?
Ik denk dat ik altijd kleding heb gemaakt die gedragen kan worden. Voor mij moet kleding altijd functioneren buiten de catwalk. Ik begin met een sterk concept, maar verfijn het totdat het moeiteloos aanvoelt. Iets dat met het lichaam meebeweegt en op natuurlijke wijze in het dagelijks leven past. De kunst zit in textiel en stoffentextuur.
De duurzaamheid en levensduur van het materiaal stonden centraal in dit project. Kun je ons meer vertellen over de duurzame beslissingen achter de capsule?
We hebben ons gericht op verantwoorde materialen en een hoogwaardige constructie, zodat elk stuk zowel fysiek als esthetisch lang meegaat. Het gaat over het vertragen van de consumptiecyclus en het creëren van kleding die mensen willen behouden en niet vervangen. Duurzaamheid is ook emotioneel: als je verbinding maakt met een stuk, waardeer je het dieper. Alle stoffen zijn op katoenbasis en het verwijderen van het gebruik van polyester was voor mij een grote factor om ervoor te zorgen dat we stukken hebben die goed aanvoelen en lang meegaan.
Mode-samenwerkingen met grote culturele instellingen zijn nog steeds relatief zeldzaam. Wat boeit je het meest aan het in dialoog brengen van mode met de kunstcollectie van Tate?
Ik hou van het idee om barrières tussen disciplines te slechten. Mode is een kunstvorm en door het te presenteren in een ruimte als de Tate kunnen mensen het door een nieuwe lens zien. Het opent ook mogelijkheden voor het vertellen van verhalen, hoe een kledingstuk tegelijkertijd culturele, artistieke en sociale betekenis kan hebben.
Hoe hoop je dat projecten als deze een impact hebben op de representatie van zowel de mode als de kunst, als een van de weinige zwarte Britse vrouwen die een wereldwijd erkend merk voor herenkleding leiden?
Representatie is voor mij heel belangrijk. Ik hoop dat deze samenwerking laat zien dat er veel manieren zijn om Britsheid en creativiteit te definiëren. Het zien van iemand die op jou lijkt in deze ruimtes kan een nieuwe generatie inspireren om zichzelf daarin voor te stellen, niet als buitenstaanders, maar als onderdeel van de geschiedenis.
Wat hoop je dat het publiek en de dragers van deze capsule meenemen – niet alleen in termen van stijl, maar ook in de manier waarop deze het alledaagse verbindt met Blake’s blijvende nalatenschap?
Ik hoop dat ze een verbinding voelen tussen kunst en leven, tussen verleden en heden. Blake’s werk moedigt ons aan om de wereld met verbeeldingskracht en empathie te zien, en ik wilde dat de collectie hetzelfde gevoel zou oproepen. Het gaat over het vinden van schoonheid en betekenis in het dagelijks leven.
Wat is het volgende voor jou?
Ik blijf nieuwe manieren ontdekken om verhalen te vertellen via kleding, zowel binnen als buiten de mode. Dit jaar heb ik veel gedaan om mijn gemeenschap op te bouwen door pop-ups en culturele evenementen te organiseren om verbinding te maken met mijn publiek. Er komen samenwerkingen en projecten aan die voortbouwen op dit idee van het samensmelten van kunst, cultuur en gemeenschap, en ik ben benieuwd hoe dit zich ontwikkelt in het volgende hoofdstuk van mijn werk.
Fotografie met dank aan Tate.
