Het is mogelijk dat wij een deel van de omzet ontvangen als u een product koopt via een link in dit artikel.
Sommige woningen melden zich direct. Anderen vragen je om langzamer te gaan. Benmore Terrace, verscholen achter poorten en lagen groen in Brentwood, behoort tot laatstgenoemde. Je komt niet zozeer bij dit huis aan, maar je beweegt er doorheen – langs een opeenvolging van landschap, licht en rustige intentie – totdat de architectuur zich openbaart. Ontworpen in 1960 door A. Quincy Jones en Frederick Emmons, voelt het huis minder als een moment bewaard in de tijd en meer als een voortdurend gesprek tussen structuur en natuur.
Benmore Terrace werd oorspronkelijk in opdracht van ontwikkelaar Sarah Jane Lapin ontworpen om beweging boven spektakel te belonen. Gelegen op bijna een hectare, hervormt het huis de traditionele ideeën van voor- en achterkant, waardoor je naar binnen wordt geleid naar uitgestrekt glas, uitzicht op de heuvels en een waterval die eerder een integraal onderdeel van het huis voelt dan een extra functie. Licht en openheid choreograferen hier het dagelijkse leven, waardoor de grens tussen binnen en buiten vervaagt op een manier die nog steeds modern aanvoelt.
Claire O’Connor
Claire O’Connor is de oprichter en visionair achter O’Connor Estates – een in Los Angeles gevestigd vastgoed- en ontwikkelingsbedrijf dat moderne luxe opnieuw definieert door middel van ziel, verhalen vertellen en design. Claire’s aanpak richt zich op minder, betere woningen die aansluiten bij haar visie op kwaliteit, verbinding en emotionele weerklank.
Bij investeerder en makelaar Claire O’Connor kwam het pand tegen, ze was niet op zoek naar een project – ze reageerde op een gevoel. “Benmore was niet het huis waar ik naar op jacht ging”, zegt ze. “Het was een huis waar ik in viel en dat werd in de loop van de tijd in lagen zichtbaar.” Zelfs na jaren van renovatie die de stem van het huis hadden afgestompt, bleef het oorspronkelijke architecturale DNA van het huis – de terughoudendheid, de helderheid, de manier waarop het de natuur boven de tentoonstelling verkoos – intact. In plaats van het huis helemaal opnieuw te creëren, zag Claire een kans voor rentmeesterschap.
Waarom natuurbehoud belangrijk is
Wat Benmore Terrace uiteindelijk onderscheidde, was niet alleen de setting, maar ook het feit dat de architectonische bedoeling ervan nog steeds leesbaar was. Het huis geeft een duidelijk beeld van hoe het moderne leven in Los Angeles kan aanvoelen: open, geaard en diep verbonden met de natuurlijke wereld.
“Weten dat het een Jones and Emmons-huis was dat in opdracht van Sarah Jane Lapin was gebouwd, bracht een verantwoordelijkheid met zich mee”, legt Claire uit. “Je bent niet alleen bezig met het bijwerken van een pand. Je geeft een idee van hoe het moderne leven in Los Angeles kan aanvoelen.” Hoewel de botten van het huis sterk bleven, had een renovatie in de jaren negentig die helderheid en gelaagde afwerkingen verdoezeld die de architectonische stem dempten.
Werken met Jesse Rudolph en Joelle Kutner van Oom Dezinde restauratie begon met aftrekken. Gedateerde elementen werden verwijderd zodat de oorspronkelijke bewegingen van de woning – licht, proporties en stroming – opnieuw konden worden gelezen. Het doel was geen nostalgie, maar vertaling: de bedoeling van de architectuur herscheppen en tegelijkertijd de functionaliteit voor het hedendaagse leven verheffen.
Ontwerp met de natuur
Bij Benmore Terrace werd de natuur nooit als een accessoire behandeld. Grote vaste ramen omlijsten de heuvel, waardoor het licht de hele dag door het huis kan filteren, terwijl de aanwezigheid van de waterval het dagelijks leven verankert.
Die filosofie was leidend voor het interieur. Ome Dezin werkte met een neutraal palet dat ontworpen was om terug te wijken, waarbij de ruimte werd verwarmd met natuurlijk hout en werd geaard met steen, met name travertijn in de keuken en badkamers. Deze materialen strijden niet om aandacht; ze creëren rust. “De natuur werd niet als decoratie behandeld”, zegt Claire. “Het werd behandeld als een coöperatieve partner.” Het resultaat is een woning die zich diep voelt afgestemd op de omgeving, waarbij het interieur als decor fungeert voor wat zich vlak achter het glas ontvouwt.
Bewerken met de bedoeling
Beslissen wat je moest houden vereiste zowel eerbied als terughoudendheid. Het vaste glas, de dakramen en de grote glasmomenten van de woning – centraal in de identiteit – waren niet onderhandelbaar. Waar nieuwe elementen werden geïntroduceerd, werden deze eerder als vertalingen dan als heruitvindingen behandeld.
Aangepaste details door het hele huis zijn ontworpen om te reageren op de schaal en het ritme: inbouwapparatuur, spiegels en een damestoiletdeur die ontworpen is om naadloos geïntegreerd aan te voelen. In het eetgedeelte passen een op maat gemaakte tafel en stoelen, ontworpen door Claire’s vriend Ben Willet, zo natuurlijk in de architectuur dat ze onvermijdelijk lijken. “In een huis als dit gaat de waarde niet alleen over het afwerkingsniveau”, merkt Claire op. “Het gaat om het beschermen van de architectuurgeschiedenis.”
Laat een huis zijn mensen vinden
In een markt die wordt aangedreven door een brede aantrekkingskracht, verzet Claire zich tegen het idee om voor iedereen te ontwerpen. ‘Een huis is niet voor iedereen weggelegd’, zegt ze. “Het is voor iemand.” Interessant genoeg trok Benmore Terrace de veronderstellingen over wie deze persoon zou kunnen zijn in twijfel. Terwijl het team oorspronkelijk een koper met oog voor design voor ogen had, vond het huis uiteindelijk een jong gezin.
Dit resultaat versterkte een kernovertuiging: wanneer een huis trouw blijft aan zichzelf, creëert het ruimte om er echt bij te horen. Benmore Terrace probeert niet iedereen tegemoet te komen. Het biedt iets zeldzamer: een gevoel van aankomst.
Natuurbehoud als verantwoordelijkheid
Nadat Claire haar eigen huis had verloren door de branden in de Palisades, werd Claires relatie met het natuurbehoud zeer persoonlijk. “Het verliezen van een huis verandert de manier waarop je begrijpt wat een huis werkelijk is”, reflecteert ze. “Zoveel ervan is herinnering, routine en toevluchtsoord – niet alleen materialen of vierkante meters.”
In een stad waar het wissen snel gebeurt, wordt het beheer urgenter. Het behoud van een huis als Benmore Terrace gaat niet over het bevriezen van de tijd – het gaat over het respecteren van de ideeën die erin verankerd zijn en ervoor zorgen dat ze blijven bestaan. Door behoud boven heruitvinding te verkiezen, heeft Claire ervoor gezorgd dat dit unieke huis zijn gesprek kon voortzetten – met de natuur, met de geschiedenis en met de mensen die het nu hun thuis noemen.
Afhaalmaaltijden
Benmore Terrace herinnert ons eraan dat duidelijkheid niet ontstaat door meer toe te voegen – maar door meer bewust te zijn. Wanneer een huis trouw blijft aan zijn architectuur, setting en geschiedenis, creëert het ruimte voor iets diepers dan designtrends of aantrekkingskracht op de markt. Behoud op zijn best is een daad van zorg: voor de plek, voor de herinnering en voor de levens die zich daarin afspelen. Door terughoudendheid te verkiezen boven heruitvinding laat Benmore Terrace zien hoe het eren van wat al bestaat de meest duurzame vorm van modern leven kan zijn.
