HoofdafbeeldingBoekhandel 1909Foto door Hugo Varaldi
Het is vroeg in de ochtend en Kelly Bonneville is thuis. Haar appartement bevindt zich op de zesde verdieping van een traditioneel gebouw Haussmanniaans gebouw in het 20e arrondissement van Parijs, vlakbij Gambetta en Père Lachaise – de rustplaats van literaire grootheden van Proust tot Balzac tot Apollinaire. Bonneville is de oprichter van Boekhandel 1909een boekwinkel en bibliotheek gewijd aan zeldzame en vergeten publicaties, gevestigd in Dover Street Market Parijs en sinds afgelopen mei een eigen adres op Passage Guilhem 3, Parijs 11. Deze maand verwelkomt de publicatie van de eerste interne publicatie uit 1909, een dichtbundel van Gabriel Akira Santos, getiteld als je je tong lang in je mond houdt.
Voor Bonneville wordt elk boek dat wordt gekocht, verkocht of aanbevolen, geschreven met een personage in gedachten, vaak haar vrienden of klanten. “Sommige zijn personages uit boeken die ik graag zou willen ontmoeten”, zegt ze. Bonneville, een zelfbenoemde hoarder in de greep van parallelle mogelijkheden en andere werelden, kan niet anders dan geschreven ephemera verzamelen: ansichtkaarten, kaartjes, recepten, brieven. Haar nieuwsgierigheid en het daaruit voortvloeiende culturele inzicht zijn misschien de reden waarom ze, sinds ze in 2021 naar de ruimte van DSMP kwam, met de winkel en met merken als Comme des Garçons blijft werken aan onderzoek, visuele projecten en evenementen.
Opgegroeid in de buurt van het Zwarte Woud, de geboorteplaats van het donkere en fantastische Sprookjes van de gebroeders Grimm, Bonneville voelde zich altijd aangetrokken tot mythologie en fictie. Haar liefde voor literatuur bleef bestaan en op 18-jarige leeftijd verhuisde ze naar Parijs om stage te lopen bij het inmiddels ter ziele gegane I Heart Magazine voordat ze afstudeerde. hypokhâgne in de literatuur en een masterdiploma in internationaal publiekrecht. Trouw aan de boekenachtige typering, schrijft ook Bonneville. “Het is een mix van autobiografie, fictie, korte verhalen, scenario’s en filmrecensies”, zegt ze. “Vaak over meisjesjaren, vrouwen, eenzaamheid en de kracht van zusterschap.” Waar ze zich vroeger graag voorstelde hoe het leven er in het verleden uit had kunnen zien, heeft ze nu haar focus verlegd naar de alledaagse ervaringen van de moderne vrouw. “Het leven is veranderd en ik vind het heel belangrijk om nu over vrouwen van mijn leeftijd en ervaringen te schrijven, en over onze uitdagingen.”
Hier vertelt Kelly Bonneville ons over de oprichting van 1909, haar boekaanbevelingen en haar pogingen om te publiceren.
Rose Dodd: Wat is de filosofie van 1909?
Kelly Bonneville: Wat ik leuk vind aan een boek is hoe diep je in iemands verbeelding kunt duiken, en dat is wat ik hier probeer te herscheppen. Als ik een titel kies, kies ik die voor iemand. Meestal heb ik iemand in gedachten, ook al is het iemand die ik nog niet echt ken, of die misschien nog niet eens bestaat.
RD: Waarom wilde je de winkel openen?
KB: Parijs heeft wereldwijd een langdurige literaire reputatie en er zit een romantische dimensie aan de oude boekwinkels en het buurtleven. Een boekhandel kan fungeren als ontmoetingsplek, net als een café. Al op zeer jonge leeftijd droomde ik ervan een ruimte te runnen waar mensen konden samenkomen, rondhangen, dingen ontdekken en nieuwe werelden ontdekken. Dat blijft mijn favoriete onderdeel van wat ik doe: mensen zien ontmoeten, verbinden en soms vrienden zien worden, of het nu voor een enkele nacht is of voor het leven.
Ik opende mijn eerste winkel vlakbij Canal Saint-Martin in september 2019, net voor Covid – een geweldige timing. (lacht). Ik kwam in 2021 bij DSMP. Romain Eugène Campens, die later een vriend werd, had eerder 3537 gecreëerd in hetzelfde gebouw met Adrian Joffe. Ze probeerden een boekwinkel in de ruimte te integreren, idealiter gerund door een vrouw en met een meer gespecialiseerde focus. Hij nam contact met mij op en ik zei meteen ja.
RD: Hoe ben je op een naam terechtgekomen?
KB: Ik heb The Lady in the Shroud van Bram Stoker gelezen, nieuwsgierig naar zijn andere werk buiten Dracula. Het boek is geschreven in 1909. Een date kan van alles en nog wat betekenen, en negen is een getal dat steeds in mijn leven opduikt.
RD: Wat is je meest dierbare schrijven of favoriete publicatie?
KB: Ansichtkaarten die ik heb ontvangen, handgeschreven recepten van mijn grootmoeder, de briefjes die mijn moeder of mijn zussen voor me achterlaten als ik terugkeer naar waar ik ben opgegroeid, een menu uit een heel kitscherige plek in Londen waar twee van mijn vrienden me liefdesbriefjes schreven tijdens een erg dronken nacht.
Mijn favoriete publicatie verandert voortdurend! Op dit moment ben ik echt dol op New Papers. Het bevat veel korte fictie en poëzie en is ongelooflijk leuk om te lezen.
“Wat ik leuk vind aan een boek is hoe diep je in iemands verbeelding kunt duiken, en dat is wat ik hier probeer te herscheppen” – Kelly Bonneville
RD: Herinner je je vroegste herinneringen aan lezen en schrijven?
KB: Ik groeide op omringd door velden op het platteland nabij het Zwarte Woud en de Duitse grens, en er zat letterlijk niets anders op dan buiten lezen en ronddwalen. Fantasie werd mijn naaste bondgenoot. Toen ik eenmaal leerde schrijven, ben ik nooit meer gestopt. Ik vulde mijn schoolschriften en schreef in de marge van elke pagina. Ik was geobsedeerd door mythologie en kon niet altijd zeggen waar de werkelijkheid eindigde en de fictie begon, wat destijds zeer verwarrend aanvoelde. Ik houd al sinds mijn kindertijd een dagboek bij, altijd ergens tussen realiteit en fictie.
RD: Welk boek zou iedereen volgens jou moeten lezen?
KB: Ik kom altijd langs Claire-Louise Bennett vanwege de manier waarop de verteller de kleinste details van het dagelijks leven observeert en haar aandacht verscherpt op alles om haar heen – hoe ze zich meer bewust wordt van de wereld om haar heen door de kleine details van het dagelijks leven.
RD: Hoe komt u aan de boeken die u verkoopt?
KB: Ik ben voortdurend op jacht. Tegenwoordig is het vaak online, omdat ik voor werk meestal in Parijs ben, maar het instinct verdwijnt nooit. Als ik op reis ben, zelfs op vakantie, is mijn eerste reflex het opzoeken van kringloopwinkels, rommelmarkten of andere plekken waar visuele schatten verborgen kunnen zijn. Er is zoveel te lezen, kijken en luisteren dat ik er soms zelfs duizelig van word.
RD: Vertel me over je eerste interne release, Het gedichtenboek van Gabriel Akira Santos: Als je je tong lang genoeg vasthoudt, vormen zich parels in je mond.
KB: Ik heb in eerste instantie contact opgenomen met Gabriel Akira Santos over een vacature. Maar toen we elkaar eindelijk ontmoetten, praatten we uiteindelijk over muziek en boeken, en vergaten we de functie volledig. Hij deelde verlegen een deel van zijn poëzie met mij en op dat moment voelde het allemaal vanzelfsprekend. Het boek bestond op de een of andere manier al, alsof ik het al gepubliceerd en in de wereld zag verschijnen.
Als je je tong lang genoeg vasthoudt, vormen zich parels in je mond door Gabriel Akira Santos, uitgegeven door 1909 en komt in het voorjaar uit.
