1. De Reggae Klub-avonden van je ouders uit de jaren zeventig en tachtig spelen zeker een centrale rol in deze collectie. Hoe heeft het opnieuw bekijken van deze geschiedenis uw ontwerpproces voor Carhartt WIP gevormd?
Voor mijn Carhartt WIP-samenwerking was de belangrijkste inspiratiebron de geschiedenis en afkomst van mijn ouders en de culturen die mijn werk hebben geïnspireerd.
Ik verdiepte me in de geschiedenis en achtergrond van mijn voorouders en in het verhaal van mijn ouders die elkaar ontmoetten en een van de eerste reggaeclubs in Schotland oprichtten van 1978-1982, wat een groot deel van mijn familiegeschiedenis uitmaakte. Een groot deel daarvan is wat mijn ouders deden: het ondersteunen van basismuziek, het ondersteunen van verschillende artiesten, het promoten en dj’en in de geluidssysteemcultuur; waar mijn vader DJ was en zijn eigen geluidssysteem bouwde.
Ik ben erg enthousiast dat dit in deze collectie is vertaald door middel van kleuren, textiel, prints en in zekere zin badges. Terwijl we de collectie uitrollen voor de lancering, het maakt echt gebruik van verschillende gemeenschappen over de hele wereld – ondersteunt wereldwijd muziek- en basisprojecten en verschillende DJ’s en artiesten die optreden in de campagne. Het heeft allemaal een heel 360-gevoel en ik ben erg opgewonden dat ik dit verhaal kan vertellen
2. Dit project is diep geworteld in de gemeenschap, van de platentas gemaakt met de breicirkel van je moeder tot de campagnefoto bij de Peckham Liberal Club. Waarom was het belangrijk voor je om je te concentreren op deze gemeenschapsbanden in een wereldwijde mode-samenwerking?
Ik heb altijd al meer willen vertellen over het handbreien en haken van mijn moeder. In deze collectie gebruikten we technieken waarbij we een gebreid staal creëerden dat werd gedrukt op Carhartt WIP katoenen canvas. Het werd een belangrijk textiel voor de samenwerking in de krachtige kleuren mosterd, marineblauw en groen.
De collectie spreekt over het idee van vakmanschap en zelfs als we dit toepassen op een werkkledingproduct dat door verschillende leeftijden en verschillende mensen gedragen zal worden, heeft het het verhaal van de voorouders van mijn familie. Dit geldt vooral voor mijn moeders kant, die allemaal breide en haakte, wat ook een groot deel van de Schotse cultuur uitmaakt. Enkele van de eerste dingen die mijn moeder voor mijn vader en mij of voor de uitgebreide familie maakte, waren met de hand gebreide truien, mutsen en sjaals. Het voelde heel gaaf om dat in deze samenwerking te brengen.
Aan alles is gedacht en nagedacht om ervoor te zorgen dat het echt authentiek aanvoelde. Mijn ouders speelden veel van hun muziekavonden in gemeenschapscentra en werkende mannenclubs, we filmden in een kamer die overeenkwam met de plek die zij zouden hebben gekozen. Ik denk dat het een groot deel van de Britse identiteit en het DNA is van grassrootsmuziek en gemeenschapscentra. Dat was dus een van de redenen dat we deze locatie kozen om te filmen.
