Op Snijd In AW26 kwam er een bepaald soort Parijse vrouw naar buiten: evenwichtig, zelfverzekerd en met een rustige, bestudeerde nonchalance. In alles zaten bedoelingen. De duivelse houding, maar dan aangescherpt door de discipline van wat design director Mark Thomas genaamd “uniform maatwerk”.
Er waren tops en jurken met afgeronde, bijna bolvormige schouders en overjassen met dunne leren riemen, waardoor het silhouet structuur kreeg zonder streng aan te voelen. Jurken en blouses met panelen weerspiegelden de gebeeldhouwde rondingen, een knipoog naar de couture uit de jaren vijftig, terwijl origami-achtige rokken en een jurk die als stukjes papier in elkaar waren gezet Thomas lieten zien spelen met constructie.
Elders verzachtte de stemming. Satijnen onderlagen, gelaagd onder doorschijnend gaas, die soms van een enkele schouder gleden, zorgden voor een ingetogen vleugje boudoir. Een opvallende bronzen jurk wiebelde lichtjes bij elke stap. Getextureerde breisels arriveerden met franjes of ruches, terwijl overjassen, jurken en sjaals met franjes werden opgeheven uit de taal van interieurs – tapijten, gordijnen, vloerkleden – vertaald in beweging.
Het palet bleef gedempt: bordeauxrood, ijsblauw, marineblauw, gemêleerd grijs, legergroen, bruin, crème, zwart en aubergine. Gecontroleerd maar niet rigide, balanceerde de collectie structuur met intimiteit: kleding voor een vrouw die duidelijk ergens heen gaat en zich doelgericht kleedt.
Fotografie met dank aan Carven.
