Home Levensstijl De 4 ruiters van de huwelijksapocalyps (en hoe je ze kunt beteugelen)

De 4 ruiters van de huwelijksapocalyps (en hoe je ze kunt beteugelen)

2
0
De 4 ruiters van de huwelijksapocalyps (en hoe je ze kunt beteugelen)

Psycholoog John Gottman keek decennialang naar koppels die ruzie maakten in zijn Love Lab aan de Universiteit van Washington. Hij koppelde ze aan fysiologische monitoren, richtte een camera op hen en vroeg hen om te discussiëren over een reëel probleem in hun huwelijk terwijl hij en zijn team toekeken.

Na duizenden paren te hebben geobserveerd, identificeerden Gottman en zijn team vier specifieke communicatiegedragingen die op betrouwbare wijze voorspelden – met een nauwkeurigheid van 94% – of een huwelijk zou overleven.

Het onderwerp van de discussie deed er niet toe. Een stel kan ruzie maken over seks, geld, klusjes, kinderen of schoonfamilie. De inhoud van het argument maakte geen verschil in hoe waarschijnlijk het was dat een stel in de daaropvolgende jaren nog zou trouwen.

Waar het om ging was de mate waarin vier communicatiepatronen naar voren kwamen.

Gottman noemde ze de vier ruiters van de huwelijksapocalyps.

Hier leest u wat ze zijn en wat u eraan kunt doen.

1. Kritiek

Veel ruzies in een huwelijk gaan over dingen waar één persoon in de relatie niet blij mee is. Misschien geeft de vrouw te veel geld uit bij Costco, of misschien laat de man de wc-bril aan.

Gottman en zijn team merkten twee manieren op waarop paren deze relatiefricties benaderen: klagen of bekritiseren. Klachten zijn gezond. Het is geen kritiek.

Een klacht is gericht tegen een bepaalde persoon gedrag: “Je hebt niet gebeld toen je zei dat je dat zou doen.”

Er is kritiek op gericht persoon: “Je denkt nooit aan iemand anders dan aan jezelf.” ‘Dat doe je altijd.’ “Je bent zo roekeloos.” Globaliserende taal – ‘altijd’, ‘nooit’ ‘jij is“- is wat een klacht in kritiek verandert. Er is één incident nodig en dit wordt omgezet in een algemene karakterbeoordeling.

Wanneer een gesprek uitmondt in kritiek, heeft het probleem waarmee het begon de neiging te verdwijnen. Wanneer u uw vrouw een roekeloze, gedachteloze overbesteding noemt, denkt zij niet na over haar te hoge uitgaven. Ze wil haar waarde als mens verdedigen, wat betekent dat het probleem van overconsumptie niet zal worden opgelost. Je zult het te druk hebben met ruzie maken over haar karakter. Ze zal waarschijnlijk defensief worden (meer daarover hieronder) en een aantal negatieve karakterbeoordelingen van jou gaan uitwerken.

Gottmans tegengif is wat hij een ‘Gentle Start-Up’ noemt. Vertel wat uw probleem is, waar u last van heeft en wat u wilt dat uw partner doet om het probleem op te lossen.

“Ik begin me gestrest te voelen over onze financiën als ik zie hoeveel je uitgeeft aan Amazon. Kunnen we samen naar onze bankafschriften kijken en kijken of je ergens op kunt bezuinigen?”

Werkt veel beter dan: ‘Je bent een egoïstische verkwister die niets geeft om de financiële toekomst van ons gezin.’ Het begint gewoon een gevecht.

2. Minachting

Gottman identificeert minachting als de sterkste voorspeller van echtscheiding in zijn onderzoek, en het is anders dan de andere ruiters omdat het niet echt gaat om wat je partner heeft gedaan. Liever, het is een houding jij accepteert haar.

Minachting manifesteert zich in de vorm van sarcasme, knipoogjes, spot en vijandige humor. Als je met minachting ruzie maakt, ruzie je niet met een gelijke; je behandelt je vrouw als beneden je. Niemand houdt ervan om als minder dan behandeld te worden.

Minachting komt vaak voort uit woede in een relatie die nooit wordt aangepakt. Kortom, je hebt ruzie met je vrouw, je hebt het haar niet verteld, en hoe meer je erover praat, hoe negatiever je gevoelens jegens haar worden.

Minachting wordt ook gevoed door een perceptieprobleem, zoals uit Gottmans onderzoek blijkt: ongelukkig getrouwde stellen onderschatten het positieve gedrag van hun partner met ongeveer 50%. Uw partner doet misschien veel dingen goed, maar u registreert ze gewoon niet. Je begint een negatief verhaal te vertellen over haar gebrek aan zorg en investeringen dat niet strookt met de werkelijkheid.

In beide gevallen kan uw probleem met uw partner zich uitbreiden van een specifieke kwestie tot een volgens u een aanklacht tegen hun algemene karakter. Je begint een steeds lagere mening over hen te krijgen. Je begint het respect voor hen te verliezen. Er sluipt een beetje minachting in de manier waarop u ze ziet en komt naar voren in uw interacties, vooral in uw argumenten.

Dus hoe stop je minachting?

Ten eerste, als je een probleem hebt met je partner, in plaats van er bij stil te staan ​​en het haar niet te vertellen en zo je gevoelens van minachting op te bouwen, pak het dan aan. Laat de dingen niet woeden! Zoals communicatie-expert Joseph Grenny op de podcast zei: je kunt ‘de gezondheid van elke relatie meten door naar één simpel ding te kijken: de vertraging tussen het moment waarop mensen (een probleem) zien en het moment waarop ze het zeggen, tussen het moment waarop ze het voelen en het moment waarop ze het bespreken, tussen het moment waarop het een probleem is en het moment waarop het een gesprek is.’

Gottman stelt ook voor om in uw huwelijk een cultuur van waardering te creëren. Werk actief om op te merken wat uw partner goed doet en spreek uw dankbaarheid daarvoor uit. Vertel haar dat je voor de kinderen hebt gezorgd terwijl je ziek was, of dat je het op prijs stelde hoe ze je verdedigde tegenover haar moeder. Zoek bewust naar de kwaliteiten in haar die je respecteert; een gezond huwelijk is uiteindelijk een gemeenschap van wederzijdse bewondering.

3. Defensiviteit

Defensiviteit is wat er gebeurt als uw partner een probleem ter sprake brengt en het uw zelfbeschermingsinstinct activeert. In plaats van je bezig te houden met wat ze daadwerkelijk zeiden, wijk je af. De klacht wordt niet in behandeling genomen; in plaats daarvan beheers je een waargenomen aanval op je karakter.

Defensiviteit manifesteert zich in enkele herkenbare vormen.

De meest voorkomende is de tegenklacht: uw partner brengt een probleem ter sprake en u dient onmiddellijk uw eigen klacht in.

“Je sms’t me nooit als je te laat bent” wordt beantwoord met “Nou, je vertelt me ​​nooit wanneer je plannen veranderen.”

Nu liggen er twee onopgeloste klachten op tafel in plaats van één, en zijn jullie allebei meer gefrustreerd dan toen het gesprek begon.

Een andere versie is wat Gottman ‘ja-maar’ noemt. Het lijkt erop dat u het eens bent met het punt van uw partner voordat u het onmiddellijk afwijst.

‘Je hebt gelijk, maar als je niet drie dingen op dezelfde avond had gepland, zou dit niet zijn gebeurd.’

‘Ja’ is een schijnbeweging. Wat volgt op de ‘maar’ is de echte boodschap, namelijk dat dit feitelijk de schuld van je vrouw is.

Een derde versie is een claim van een onschuldig slachtoffer: “Ik kan niet geloven dat je me zo behandelt!” houding die de focus verschuift van de oorspronkelijke klacht naar de oneerlijkheid van het feit dat er überhaupt over wordt geklaagd.

Al deze manoeuvres voelen van binnenuit gerechtvaardigd. Dat is wat het zo moeilijk maakt om defensief te reageren als je dat wel doet. Misschien deelt uw echtgenoot een deel van de schuld, en misschien is haar klacht te hard geuit. Maar terwijl u bezig bent deze kwestie ter sprake te brengen, komt het oorspronkelijke probleem niet in de richting van een oplossing, en uw vrouw komt weg met het gevoel dat u geen woord van haar heeft gehoord – meer eenzaam dan voordat ze erover begon.

Het tegengif is om verantwoordelijkheid te nemen voor jouw deel van het probleem, hoe klein ook. Als u werkelijk gelooft dat u voor 90% onschuldig bent, kan zelfs het erkennen van de 10% die u bezit, voorkomen dat het gesprek uitmondt in een directe uitwisseling van beschuldigingen.

‘Je hebt gelijk, ik had moeten sms’en toen ik besefte dat ik te laat zou komen’ betekent niet dat je het hele argument toegeeft of het ermee eens bent dat je vrouw het perfect heeft afgehandeld. Het betekent dat je haar daadwerkelijk hebt gehoord, wat vaak het enige is wat ze wilde.

4. Stenen muur

Stonewalling is wanneer een van de echtgenoten zich volledig afsluit tijdens een ruzie of discussie: stil wordt, wegkijkt, de kamer verlaat, antwoorden van één woord geeft of gewoon op zijn telefoon scrollt. Van buitenaf klinkt het als onverschilligheid of minachting: ik geef niet genoeg om jou of dit gesprek om er überhaupt mee bezig te zijn.

Uit Gottmans onderzoek bleek dat dit meestal helemaal niet gebeurt.

De steenhouwer is in zekere zin Ook betrokken – ze zijn overweldigd. Gottman noemt het overstromingof diffuse fysiologische opwinding. Wanneer je hartslag tijdens een ruzie boven de 100 slagen per minuut komt, neemt je sympathische zenuwstelsel (hetzelfde dat in werking treedt als je wordt achtervolgd) het over. In die toestand kunt u echt niet verwerken wat uw partner duidelijk zegt, of erop reageren zonder de zaken nog erger te maken. Als je ooit een verhitte discussie hebt gehad waarbij je het gevoel had dat je letterlijk niet helder kon nadenken, dan is dat een overstroming. Het lichaam is feitelijk in de overlevingsmodus gegaan, wat geen goede staat is om huwelijksconflicten te overwinnen.

Mannetjes hebben de neiging sneller onder water te staan ​​en langer onder water te blijven dan vrouwtjes. Daarom is ongeveer 85% van de stonewallers mannelijk. Het weten waard zodat je het in jezelf in de gaten kunt houden. Omdat vanuit het perspectief van je partner de stonewall eruit ziet alsof je hebt uitgecheckt, wat er doorgaans voor zorgt dat ze er agressiever achteraan gaat om een ​​reactie te krijgen die je verder overweldigt, waardoor je je meer terugtrekt. Het is de hele ‘mijn vrouw zeurt me’-dynamiek – behalve dat ze eigenlijk probeert een menselijke reactie te krijgen van iemand die volledig offline is. De cyclus eindigt meestal doordat beide mensen zich vreselijk voelen en er niets wordt opgelost.

Het tegengif is om een ​​time-out te nemen van de ruzie. Zeg letterlijk: ‘Ik heb een paar minuten een time-out nodig, zodat ik kan nadenken over wat je zei/mijn emoties onder controle kan krijgen.’ Ga dus iets anders doen. Ga wandelen of doe een boodschap. Gewoon iets om je zenuwstelsel te kalmeren. Als je gekalmeerd bent, kom dan terug en bespreek de dingen

Het is raadzaam om uw partner te vertellen dat u deze techniek van tijd tot tijd op een rustig, copacetisch moment moet gebruiken, in plaats van midden in een ruzie; Zeg haar gewoon: ‘Ik vind het moeilijk om goed te reageren als de zaken hoog oplopen, dus als we ruzie hebben, moet ik misschien een stap opzij doen om de zaken een beetje te verwerken.’ Deze onthulling zal waarschijnlijk met dankbaar respect worden ontvangen. Als u echter besluit een ruzie achterwege te laten zonder het op te geven, kan uw partner het gevoel krijgen dat het gewoon weer een daad van onverschillige vermijding is die hem of haar nog bozer zal maken.

Belangrijker is wat er tussen de argumenten gebeurt

De Vier Ruiters verschijnen tijdens het conflict. Nu je weet waar je op moet letten, kun je ze in bedwang houden als je ze tijdens je volgende huwelijksgesprek ziet opduiken.

Maar het nog betere nieuws is dat je niet perfect hoeft te zijn om deze negatieve communicatiepatronen volledig te elimineren. Dit blijkt uit het onderzoek van Gottman wat er tussen ruzies gebeurt – zelfs de meest verhitte – heeft een nog diepgaander verzachtend effect op de schade die ze veroorzaken.

Wanneer een huwelijk ten minste vijf positieve interacties kent voor elk negatief punt, brengt het koppel een overdaad aan positiviteit in de hunnerelatie bankrekening“- het kan incidentele uitbarstingen opvangen zonder het geluk en de kracht van de relatie aan te tasten. Maar wanneer een huwelijk een relationeel ’tekort’ vertoont, kan elk argument beladen aanvoelen alsof het een referendum is over de duurzaamheid van de relatie, waardoor het dichter bij de ontbinding komt en aanhoudende scheuren van vervreemding ontstaan.

Besteed dus minder tijd aan het focussen op uw communicatiestijl en meer tijd aan het doen van doorlopende stortingen op de bankrekening van uw relatie (hier is een lijst met specifieke manieren om dit te doen). Geef prioriteit aan de dagelijkse verbinding – plan goede tijden, heb samen plezier en bied veel bevestiging. En begin met een wekelijkse huwelijksbijeenkomst — het zal u helpen een groot deel van het bovenstaande advies af te vinken, van het snel bespreken van kwesties tot het regelmatig delen van waardering.

Houd de bankrekening van uw relatie schoon, en de volgende keer dat u en uw partner ruzie maken, zullen ze snel weg galopperen, zelfs als de vier ruiters verschijnen.

Nieuwsbron

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in