Vorige maand kwam het nieuws dat Chloé Zhao’s geplande reboot van Buffy de vampierdoder zou niet doorgaan op Hulu en de harten breken van fans die ernaar verlangen terug te keren naar Sunnydale. Maar er is geen reden om te rouwen, Scoobies: de geest van door YA beïnvloede bovennatuurlijke horrorromantiek leeft voort De huid van de slang.
De Australische schrijfster-regisseur Alice Maio Mackay, nu 21 jaar oud en bezig aan haar zesde speelfilm, specialiseert zich in doe-het-zelffilms die bekende genrekaders doorbreken en deze doorbreken door haar eigen ervaringen en die van de queergemeenschap om haar heen. Mackay’s films zijn volwassen geworden samen met hun maker en hebben langzaamaan het vertrouwen gekregen om verder te gaan dan het kamp en naar iets oprechters. De huid van de slang vormt het keerpunt.
De visuele effecten en make-up markeren dit nog steeds als een low-budget productie, maar op een charmante retro-manier die doet denken aan bovennatuurlijke tiener-tv-shows van rond de millenniumwisseling – De charmebijvoorbeeld of natuurlijk Buffy de vampierdoder. De plot staat op zichzelf, maar handhaaft het episodische tempo van een tv-serie, introduceert de hoofdpersonen en vestigt hun relatie voordat er halverwege de film een bovennatuurlijke dreiging wordt ingevoegd – in dit geval een vervloekte tatoeage die de knappe man uit de film in een slangachtige succubus verandert.
Zelfs de bovennatuurlijke make-up vertoont gelijkenis Buffy.
Donkere sterrenbeelden
Het is eigenlijk meer een subplot. Hart eraf De huid van de slang is de romance tussen Anna (Alexandra McVicker), een jonge transvrouw met een zachte stem die net haar onderdrukkende stadje is ontvlucht om bij haar oudere zus (Charlotte Chimes) te gaan wonen, en Gen (Avalon Fast), een tattoo-heks die de wereld rondreisde om de vrouw te vinden die ze in haar dromen zag. Anna is die vrouw, en de aantrekkingskracht tussen haar en Gen is onmiddellijk en sterk.
De chemie tussen McVicker en Fast is teder, en ze vormen een geloofwaardig stel terwijl ze zich in een zielsbloedende affaire storten, die des te intenser wordt door hun gezamenlijke onderzoek naar hun paranormale gaven, die sterker worden als ze samen zijn. De intimiteit die Anna voelt met Gen – afwisselend minnaar, leraar, mentor en beste vriend van de jonge heks – is bedwelmend en romantisch. De associatie van vreemdheid en magie in de film bevestigt ook: Gen vertelt Anna al vroeg dat haar vermogen om in de hoofden van andere mensen te ‘opduiken’ ‘een verdediging is die je hebt opgebouwd (het is) bijna automatisch’, waardoor haar dikke huid een superkracht wordt.
Voordat we in de tweede helft overschakelden naar de monster-van-de-week-modus, De huid van de slang speelt als een etherische Sapphic-versie Scannersmet gekleurde verlichting die doet denken aan een ander Buffy-geïnspireerd werk van een transvrouwelijke filmmaker, Jane Schoenbruns Ik zag de tv oplichten. Dit zou geen verrassing moeten zijn; de transfilmgemeenschap is vrij klein, vooral in de genrewereld. En terwijl Schönbrun er niet direct bij betrokken was de huid van de slang, nog twee grote transfilmmakers — De Volksjoker regisseur Vera Drew, die de film monteerde; En Castratie film maestro Louise Weard, die het produceerde, was. Het kapsel van Drew is een bijzondere troef en voegt psychedelische accenten aan de film toe die de dromerige sfeer enorm versterken.
De queer-update over het procedurele genre zal aantrekkelijk zijn Ik zag de tv oplichten ventilatoren.
Donkere sterrenbeelden
Uiteindelijk toch De huid van de slang is de visie van Mackay, en haar schermavatar McVicker draagt deze met gereserveerde, waakzame gratie uit. Dit is een fantasie – van erbij horen, van kracht door zachtheid, van het kunnen beschermen van degenen van wie je houdt tegen alles wat gewelddadig en haatdragend is in deze wereld – maar het is geworteld in een doorleefde ervaring waardoor het heel gegrond en authentiek aanvoelt. Vreemd zijn in de wereld van vandaag kan eng zijn, maar het kan ook transcendent en mooi zijn. Dat komt hier allemaal tot uiting: de emo f*ckboy-demon met de slangentanden is gewoon een leuke bonus.
