Het is leuk (INT):
Hoe hoorde je er voor het eerst over? Verhitte rivaliteit concert en waarom wilde je er persoonlijk aan werken?
Jackson Parrell (JP):
Ik hoorde er voor het eerst over van Jacob. We zijn allebei Canadees en het is een kleine scène. Ik kende de naam toen niet, hij zei alleen dat het gebaseerd was op een reeks snauwerige boeken over hockey waar hij van hield en die hij graag wilde aanpassen.
Een paar weken of maanden later kreeg ik een telefoontje van mijn agent en zei: Verhitte rivaliteiten toen kreeg ik de scripts voor het eerst en ik was zo verslaafd. Iedereen had me verteld dat Jacob een heel goede schrijver is, maar toen ik ze las, wist ik dat het speciaal zou worden. Ik ging het interview in, helemaal klaar en opgewonden als maar kon, met een enorm visueel spel.
INHOUD:
Zoveel mensen zeggen hoe duur Verhitte rivaliteit ziet er uit, maar het is letterlijk het tegenovergestelde, aangezien het met een relatief klein budget is gemaakt. Dus hoe heb je zijn werkelijk mooie, opvallende look bereikt? Welke instrumenten, visie en planning waren daarbij betrokken?
JP:
Het is absoluut een van de projecten met het laagste budget, zo niet het laagste episodische project dat ik ooit heb opgenomen. Zelfs naar Canadese maatstaven is dat schrikbarend laag! Er is maar één manier om een low budget project te benaderen en dat is door gebruik te maken van je sterke punten. Als je verzandt in het gebruik van een hulpbron die je niet kunt betalen of een locatie die je niet kunt krijgen, en je probeert het vervolgens in een wereld met een lager budget te plaatsen, ziet het er onvermijdelijk goedkoop uit en dan ben je het kwijt.
Er zijn scènes waarin een van de jongens stopte in een Maserati en die moest weg – we konden het ons niet veroorloven om een Maserati voor een dag te huren. We moesten nadenken: wat is de essentie van die beat? – en als de kern van de beat rijkdom vertoont, moesten we het gewoon op een andere manier doen.
INHOUD:
Dus het draait om openstaan voor maatwerk?
JP:
Ja, en ik zal altijd die draad van schoonheid vinden, proberen dat kleine element van ‘grootsheid’ te vinden. De tunnelscène is daar een perfect voorbeeld van. We hebben die tunnel gevonden en hebben het allemaal gedaan – er was niets meer dat die tunnel kon geven, we hebben alles meegenomen wat er in zat!
INHOUD:
Letterlijk: een tunnel heeft er nog nooit zo geweldig uitgezien. Ik las ook dat je de zonsondergangscène al had opgenomen in de laatste aflevering, maar toen was er een betere zonsondergang, dus ging je terug en deed het opnieuw.
JP:
Die scène is een heel goed voorbeeld van het benutten van sterke punten – omdat het zo de moeite waard was om opnieuw te doen. Het was zo mooi; Het zou voor mij hartverscheurend zijn geweest als ik het niet in de aflevering had gehad.
