Na verloop van tijd, Tijdschrift dromen gematerialiseerd in een karaktergedreven serie. Toewijding en erbij horen zijn beide persoonlijke motieven, dus wat is er beter dan je één-op-één op deze bodybuilders te concentreren. Elke figuur staat hoog, mythologisch qua houding en gestalte. Max’ stilistische keuze voor zwart-wit en een ruige flits nemen je mee terug naar de gedurfde lichaamsbouw van het gouden tijdperk van bodybuilding uit de jaren zeventig, allemaal bekroond met ‘flamboyantie en pantomime’, zoals Max het uitdrukt. “Het is allemaal een grote grandioze prestatie die ik heel spannend en indrukwekkend vond.”
Dit effect wordt allemaal bereikt met een Fujifilm GFX, belicht met een enkele Godox DP600III-V (kale lamp of met een kleine reflector, afhankelijk van de achtergrond). “Ik regisseer nauwelijks mensen; deze jongens zijn professionals”, zegt Max, die de scène zo simpel mogelijk hield en de bodybuilders hun ding liet doen. De afbeeldingen zijn afgewerkt met monochrome conversie, waardoor het contrast en een vleugje korrel worden vergroot.
Momenteel aangetrokken tot projecten die qua stijl tussen documentaire en portret zweven, staat Max open voor samenwerkingen en opdrachten, met plannen om de draad van nieuwsgierigheid te volgen: “Ik ben altijd op zoek naar interessante, soms bizarre, maar altijd eerlijke verhalen en gemeenschappen om te fotograferen”, besluit de fotograaf.
