De nieuwe wet moet voorkomen dat artsen abortuspillen naar Texas verzenden

De enorme nieuwe abortuswet van Texas die deze week van kracht wordt, zou de nationale strijd om abortuspillen te kunnen verschepen kunnen escaleren.

House Bill 7 vertegenwoordigt de meest ambitieuze poging van tegenstanders van abortus om een ​​einde te maken aan abortussen op het gebied van telezorg, waardoor patiënten strenge verboden in Texas en andere staten konden omzeilen nadat Roe v. Wade was vernietigd. De wet, die op 4 december van kracht wordt, voorziet in civielrechtelijke straffen voor zorgverleners die abortusmedicijnen verstrekken in Texas, waardoor iedere particuliere burger artsen kan aanklagen voor een boete van minimaal $100.000. De voorstanders van het wetsvoorstel hebben gezegd dat het ook rechtszaken tegen medicijnfabrikanten mogelijk zou maken. Het zou geen juridische stappen mogelijk maken tegen de mensen die abortus ondergaan.

Hoewel andere staten wetgeving hebben aangenomen die zich richt op abortusmedicijnen – door ze bijvoorbeeld te classificeren als een gereguleerde stof – is de wet van Texas nieuw in haar benadering van de aanpak van de mensen die ze distribueren en haar afhankelijkheid van civiele rechtszaken.

Artsen zeggen dat de wet hen er niet van zal weerhouden abortussen te plegen bij mensen in Texas. Drie grote telezorgpraktijken bevestigden dat ze van plan zijn door te gaan met het voorschrijven en verzenden van abortusmedicijnen naar patiënten in Texas, daarbij verwijzend naar wetten van andere staten die hen zouden beschermen tegen rechtszaken uit Texas. Elisa Wells, de directeur van Plan C, dat abortusopties voor mensen in het hele land opsomt, zei dat ze van geen enkele provider heeft gehoord over plannen om te stoppen met het aanbieden van telezorg-abortussen aan Texanen.

“De implementatie van deze wet maakt mensen vastberadener om mensen in Texas te helpen toegang te krijgen tot abortuspillen,” zei Wells.

Farmaceutische bedrijven hebben niet duidelijk gemaakt hoe zij zullen reageren. Danco, een van de belangrijkste fabrikanten van het abortusmedicijn mifepriston, weigerde commentaar te geven. GenBioPro, dat een generieke versie van het medicijn maakt, weigerde ook commentaar te geven.

Anti-abortusactivisten die de wet verdedigden, zeggen echter dat ze van plan zijn civiele rechtszaken aan te spannen tegen zorgverleners die medicijnen naar Texas blijven verzenden. Deze privézaken zouden kunnen leiden tot een botsing tussen de abortuswetten van de staten, waarvan algemeen wordt verwacht dat deze zal worden opgelost door het conservatieve Amerikaanse Hooggerechtshof.

Het gaat om het conflict tussen individuele abortusbeperkingen door staten en schildwetten in andere staten die abortusaanbieders beschermen tegen vervolging buiten de staat. Deze wetten zeggen dat regeringen van de deelstaten niet zullen voldoen aan de extraterritoriale inspanningen om gezondheidszorgaanbieders te straffen voor het aanbieden van diensten die legaal zijn in de staat waar zij wonen – inclusief abortussen. Bijna de helft van alle staten kent een vorm van schildwet, maar slechts acht bescherm zorgverleners expliciet, ongeacht waar een patiënt zich bevindt.

Volgens deze wetten zijn artsen die in staten wonen waar abortus legaal is, medicijnen blijven verzenden die patiënten kunnen gebruiken om hun zwangerschap vanuit huis te beëindigen – een methode die goed bestudeerd is en effectief is met zeldzame complicaties. Uit onderzoek blijkt dat 1 op de 4 abortussen nu via telezorg wordt uitgevoerd, waarvan ongeveer de helft in staten met verboden of beperkingen.

Door de populariteit van de methode is telezorg een belangrijk doelwit geworden voor tegenstanders van abortus. Geen enkele staat heeft het aanbieden van abortussen via telezorg aan staten met een verbod effectief stopgezet, maar de implementatie van HB 7 introduceert een nieuw instrument dat anti-abortusactivisten kunnen exploiteren.

“We bouwen partnerschappen op, we informeren onze vrienden en andere Texanen over wat de wet is en wat nodig zou zijn – en zetten een team op als we daadwerkelijk een van deze rechtszaken moeten aanspannen aan het eind van het jaar”, zegt John Seago, hoofd van de anti-abortusgroep Texas Right to Life, die een leidende rol speelde bij het begeleiden van HB 7.

Dat betekende ontmoetingen met tegenstanders van abortus in de hele staat, waaronder degenen die anti-abortuscentra runnen, organisaties die op medische klinieken lijken, maar in plaats daarvan mensen ontmoedigen hun zwangerschap af te breken. Velen brengen ook diensten op de markt, zoals ‘counseling na een abortus’. Dit aanbod zou hen in contact kunnen brengen met mensen die telezorg hebben gebruikt voor een abortus, die een bron van mogelijke rechtszaken zouden kunnen zijn – vooral gezien het gebrek aan speciale faciliteiten voor reproductieve gezondheidszorg in de staat. Anti-abortuscentra waren een belangrijke bron van steun voor HB 7.

“Deze contacten hebben het potentieel om in contact te komen met iemand die deze pillen heeft besteld, of deze pillen aan hen zijn gegeven, en zij zouden uit de eerste hand ervaring hebben met hoe de pillen Texas binnenkwamen”, zei Seago. “Dit zijn het soort individuen waarmee we moeten samenwerken om deze rechtszaken zo effectief mogelijk te kunnen voeren. We zijn dat netwerk zeker aan het uitbouwen.”

Gezondheidswerkers die abortuspillen naar Texanen verzenden, zijn al aangeklaagd. Procureur-generaal Ken Paxton heeft een rechtszaak aangespannen tegen Margaret Carpenter, een arts uit New York, wegens het verzenden van abortuspillen naar de staat. (In New York hebben staatsfunctionarissen de schildwet aangehaald om te weigeren een gerechtelijk bevel uit Texas ten uitvoer te leggen waarbij Carpenter een boete van 113.000 dollar werd opgelegd.) Jonathan Mitchell, een prominente advocaat die heeft geholpen bij het opstellen van veel van de anti-abortuswetten van de staat, heeft rechtszaken wegens dood door schuld aangespannen – doorgaans gebruikt om iemand aan te klagen wegens nalatigheid – of nalatigheid, wat in verschillende ronden heeft plaatsgevonden. aanbieders beweren dat een abortus de dood van een persoon is. Deze zaken lopen nog steeds via de rechtbank.

De nieuwe wet zou de zaak van Texas tegen telezorg kunnen versterken. Mitchell heeft in gerechtelijke documenten aangegeven dat hij van plan is om ten minste één civiele zaak – een rechtszaak wegens dood door schuld die is aangespannen tegen de Californische dr. Remy Coeytaux – te wijzigen nadat de wet in werking is getreden. Op een verzoek om een ​​interview heeft hij niet gereageerd.

Zorgverleners houden de zaak nauwlettend in de gaten, en sommigen zeggen dat het een belangrijk inzicht zou kunnen bieden in de vraag of en hoe de nieuwe wet hun risico zou kunnen beïnvloeden.

“Dat zal ons wat informatie geven over hoe het eruit zal zien en hoe het zich door de rechtbanken zal ontwikkelen”, zegt Dr. Angel Foster, die het Massachusetts Medication Abortion Project heeft opgericht, een grote telezorgpraktijk. “En nogmaals, het zal voor ons een kans zijn om schildwetten in actie te zien.”

HB 7 lijkt sterk op een wet uit Texas uit 2021 die abortussen effectief verbood na zes weken zwangerschap – de meerderheid van de abortussen – maanden voordat Roe v. Wade viel. Deze wet was een pionier in het gebruik van particuliere civiele rechtszaken om de uitvoering van de meeste abortussen te stoppen.

Hoewel de wet abortusaanbieders ervan weerhield in de staat actief te zijn, waren er geen succesvolle rechtszaken tegen zorgverleners. Deze realiteit, gecombineerd met de opkomst van blauwe staatswetten om zorgverleners te beschermen, heeft velen die telezorg aanbieden sceptisch gemaakt over de vraag of de nieuwe wet van Texas hen onmiddellijk zal bereiken.

“Wij zijn er sterk van overtuigd dat dit precies is waar de schildwet van Massachusetts ons tegen wil beschermen: civielrechtelijke straffen die verband houden met het bieden van wettelijk beschermde reproductieve gezondheidszorg, en dat is wat we doen,” zei Foster. “Ik ben niet naïef dat er gemakkelijk zaken kunnen gebeuren, en dat betekent dat onze advocaten betrokken zullen moeten worden bij de behandeling daarvan. Er zit energie in het negeren van iets. Maar we veranderen niets aan onze praktijk en verwachten geen enkele verandering in onze praktijk met betrekking tot HB 7.”